II SA/Kr 728/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: WSA Sebastian Pietrzyk ASR WSA Anna Kopeć (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bubula po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2024 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 21 marca 2024 r. znak WI-I.7840.8.7.2023.JO w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa oddala skargę. Starosta Myślenicki decyzją nr 34/2020 z 15 stycznia 2020 r., znak: AB.6740.1516.2019 zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji pn. Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego "M4" z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wodociągowo-kanalizacyjną, centralnego ogrzewania oraz zewnętrzną infrastrukturą techniczną obejmującą: wewnętrzny układ komunikacyjny miejsce na pojemniki do gromadzenia odpadów stałych, studnia i szczelny zbiornik fekalny okresowo wybieralny na działce nr: [...] w miejscowości S. - gmina P.. Inwestor jako jedyna strona postępowania administracyjnego nie odwołał się od tej decyzji, wobec czego 31 stycznia 2020 r. stała się ona ostateczna. Właściciel działki nr [...], który 31 marca 2020 r. zbył część udziałów J. M., nie brał udziału w postępowaniu zakończonym tą decyzją. J. M. złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powyższą decyzją nr 34/2020 z 15 stycznia 2020 r., znak: AB.6740.1516.2019. Jako przesłankę uzasadniającą wznowienie postępowania wskazany został art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. tj., iż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Postanowieniem z 29 września 2020 r., znak: AB.6740.1516.2019, Starosta Myślenicki odmówił wznowienia postępowania w tej sprawie. Postanowienie to zostało uchylone, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji postanowieniem Wojewody Małopolskiego z 22 lutego 2021 r., znak: WI-I.7840.8.37.2020.KL. Następnie Starosta Myślenicki postanowieniem z 28 maja 2021 r., znak: AB.6740.1516.2019, odmówił wznowienia postępowania z uwagi na niedochowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie. Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 2 listopada 2021 r. – po rozpoznaniu zażalenia J. M. - utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyniku rozpatrzenia skargi J. M. wyrokiem z 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 16/22 uchylił wskazane wyżej postanowienie Wojewody oraz poprzedzające je postanowienie Starosty Myślenickiego. Starosta Myślenicki stosując się do wytycznych zawartych w ww. wyroku przeprowadził postępowanie w zakresie ustalenia terminu, w którym J. M. dowiedziała się o decyzji o pozwoleniu na budowę, a następnie przyjął, że wniosek o wznowienie został złożony w ustawowym terminie i postanowieniem z 2 listopada 2022 r. znak: AB.6740.1516.2019.PK wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Myślenickiego nr 34/2020 z 15 stycznia 2020 r. znak: AB.6740.1516.2019. Przeprowadzone postępowanie wznowieniowe zakończyło się wydaniem przez organ I instancji decyzji z 30 grudnia 2022 r. o znaku: AB.6740.1516.2019.PK, którą stwierdzono wydanie spornego pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa oraz odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji Starosty Myślenickiego nr 34/2020 z 15 stycznia 2020 r. znak: AB.6740.1516.2019, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Po rozpoznaniu odwołania J. M. wniesionego od tej decyzji Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 21 marca 2024 r. znak: WI-I.7840.8.7.2023.JO utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, jako podstawę prawną wskazując art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2023.775 - tekst jednolity ze zmianami) zwanej dalej k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2023.682 - tekst jednolity ze zmianami). W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez J. M., która nabyła udział w działce nr [...], tym samym nabyła prawa do wniesienia wniosku o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Organ I instancji słusznie zajął stanowisko iż powołana przez wnoszącą o wznowienie przesłanka zaistniała w okolicznościach niniejsze sprawy. Wyjaśnić należy, że w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę, przymiot strony określa się na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, według którego stronami takiego postępowania są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 20 tej ustawy według stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania zaskarżonej decyzji, pod pojęciem obszaru oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu w tym zabudowy tego terenu. Przedmiotowa inwestycja polega na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego "M4" z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wodociągowo - kanalizacyjną i centralnego ogrzewania oraz zewnętrzną infrastrukturą techniczną obejmującą: wewnętrzny układ komunikacyjny, miejsce na pojemniki do gromadzenia odpadów stałych, studnia i szczelny zbiornik fekalny okresowo wybieralny, na działce nr [...] w miejscowości S., gm. P.. Oceniając obszar oddziaływania powyższej inwestycji należy stwierdzić, że oddziałuje ono na nieruchomość nr ewid.[...], której współwłaścicielem jest skarżąca, z uwagi na lokalizację studni kopanej. Zgodnie z brzmieniem § 31 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, cyt.: 1. Odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, niewymagającej, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony ujęć i źródeł wodnych, ustanowienia strefy ochronnej, powinna wynosić - licząc od osi studni - co najmniej: 1) do granicy działki - 5 m; 2) do osi rowu przydrożnego - 7,5 m; 3) do budynków inwentarskich i związanych z nimi szczelnych silosów, zbiorników do gromadzenia nieczystości, kompostu oraz podobnych szczelnych urządzeń - 15 m; 4) do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód - 30 m. W terenie objętym planowaną inwestycją brak jest sieci kanalizacji sanitarnej, w związku z tym ścieki odprowadzane powinny być do szczelnych zbiorników na nieczystości ciekłe lub przydomowych oczyszczalni ścieków. Mając na względzie powyższy przepis stwierdzić należy, że obszar oddziaływania studni w tym terenie będzie wynosił od osi studni 15 m w przypadku lokalizacji bezodpływowych zbiorników na nieczystości ciekłe oraz 30 m w przypadku lokalizacji przydomowych oczyszczalni ścieków. Wyznaczenie takiego obszaru pociąga za sobą to, że nie będzie się w nim mógł znaleźć ani bezodpływowy zbiornik na nieczystości ciekłe (tj. 15 m od osi studni) oraz przydomowa oczyszczalnia ścieków (30 m od osi studni). W okolicznościach tej sprawy projektowana studnia kopana zlokalizowana została w odległości 6,82 m od granicy z działką [...]. Oznacza to, że jej lokalizacja pomimo tego, iż jest zgodna z ww. przepisem § 31 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, to generuje oddziaływanie na działkę sąsiednią tj. nr [...], której współwłaścicielem jest skarżąca. Co prawda ścieki z budynków znajdujących się na działce skarżącej odprowadzane są do bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, który zlokalizowany jest poza opisaną powyżej strefą (15 m od osi studni). Niemniej jednak w przypadku przyszłego innego zagospodarowania działki skarżącej winna ona mieć wiedzę o ograniczeniach jakie niesie za sobą taka lokalizacja studni na działce inwestora. Objęcie obszarem oddziaływania nie oznacza przyjęcia rozwiązań projektowych niezgodnie z obowiązującymi przepisami ale ograniczenia takiej nieruchomości w przyszłym jej zagospodarowaniu. Powyższa okoliczność skutkuje uznaniem iż, J. M. winna być stroną w postępowaniu zakończonym spornym pozwoleniem na budowę, a to z kolei oznacza, że przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. zaistniała w tej sprawie. Mając na względzie powyższe wyjaśnienia wymaga fakt, że przesłanka wynikająca z art. 146 § 2 k.p.a. zakłada, że nie wszystkie wady postępowania administracyjnego mają znaczący wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wyjawienie tych wad i ich usunięcie we wznowionym postępowaniu prowadzi często do konstatacji, że pomimo usunięcia wad treść rozstrzygnięcia powinna pozostać niezmieniona, gdyż jest zgodna z prawem. W tym wypadku nie uchyla się więc zaskarżonej decyzji, jednak w uzasadnieniu decyzji wydanej w trybie art. 151 § 2 k.p.a. należy wykazać, jakiego naruszenia przepisów proceduralnych dopuścił się organ administracji publicznej w poprzednim postępowaniu oraz że naruszenia te nie miały żadnego wpływu na treść podjętego w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia. W opinii organu odwoławczego, organ I instancji słusznie nie uchylił ww. decyzji dotyczącej udzielonego pozwolenia na budowę bowiem w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja, która odpowiada w istocie decyzji dotychczasowej. Stanowisko to potwierdziła dokonana w decyzji bardzo rozległa analiza zgodności planowanej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie. Dokonana analiza doprowadziła Wojewodę Małopolskiego do wniosku, decyzja pozwolenia na budowę wydana została z naruszeniem prawa - ponieważ obarczona została przesłanką wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - niemniej jednak w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, czyli udzielająca inwestorowi pozwolenia na budowę, ze względu na spełnienie przesłanek z art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Odnosząc się do wniosku skarżącej by do akt niniejszej sprawy dołączyć akta z postępowań prowadzonych w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Myślenicach pod znakami: SB.5160.5.2021.MG oraz SB.5160.6.2021.MG, a dotyczącymi wstrzymania budowy i prowadzenia postępowań dla budynków M1 i M2 w przedmiocie zalegalizowania "samowoli budowlanych", wyjaśnia się co następuje. Postępowania powyższe dotyczą etapu realizacji danego zamierzenia budowlanego, co do którego organ wydający pozwolenia na budowę nie ma kompetencji. Postępowanie poprzedzające udzielenie pozwolenia na budowę nie dotyczy swym zakresem etapu realizacji inwestycji. Właściwym do tego jest właśnie organ nadzoru budowlanego. Co więcej na etapie procedowania o udzielenie pozwolenia na budowę organ nie może zakładać, że inwestycja będzie realizowana w sposób odmienny od zatwierdzonego projektu budowlanego. Ewentualne realizowanie robót z odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonej decyzji pozwolenia na budowę nie oznacza, iż w postępowaniu wznowieniowym nie można ocenić, iż nie zapadałaby taka sama decyzja stosownie do dyspozycji art. 146 § 2 k.p.a. Dla organu architektoniczno-budowlanego w takim postepowaniu moc wiążącą ma treść projektu budowlanego i względem danych tam zawartych dochodzi do oceny zgodności z przepisami prawa. Ponadto postępowanie przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Myślenicach nie dotyczy inwestycji objętej decyzją Starosty Myślenickiego nr 34/2020 z 15 stycznia 2020 r., znak: AB.6740.1516.2019. Również odnosząc się do poruszonej kwestii podcięć skarpy wyjaśnić należy, że projekt budowlany nie przewiduje takich działań zatem zarzut ten nie może odnieść skutku. Na tą okoliczność należy powtórzyć, że jeśli prace budowlane zostają realizowane z odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego to właściwym do tego jest organ nadzoru budowlanego. Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. M., zarzucając jej naruszenie: 1. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i art. 86 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, przejawiające się brakiem jakiejkolwiek analizy stopnia oddziaływania inwestycji prowadzonej na działce ewid. nr [...] w S. gmina P. na sąsiednią działkę ewid. nr [...], podczas gdy faktem jest, iż takie oddziaływanie występuje; 2. przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., ewentualnie 138 § 2 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, wskutek przyjęcia, iż decyzja organu pierwszej instancji winna być utrzymana w mocy w całości, podczas gdy powinna ona zostać uchylona w części, w której organ pierwszej instancji odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 15 stycznia 2020 r., nr 36/2020, znak: AB.6740.1518.2019 i nie wydał nowej decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę; 3. przepisu postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 b k.p.a. poprzez brak współdziałania organów obu instancji z Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Myślenicach oraz Małopolskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Krakowie, co pozwoliłoby ustalić czy prowadzenie inwestycji na działce [...] w miejscowości S., zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę, oddziałuje i w jakim zakresie na nieruchomość nr [...]; 4. przepisu postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy przy wydaniu decyzji organu pierwszej instancji z dnia 30 grudnia 2022 r. znak AB.6740.1518.2019.PK, a to art. 151 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie przejawiające się brakiem wskazania w treści decyzji okoliczności, z powodu których organ pierwszej instancji nie uchylił wcześniejszej decyzji własnej, co sprawia, iż brak jest możliwości merytorycznej polemiki ze stanowiskiem organów obu instancji. W uzasadnieniu podkreślono, iż rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Starosty Myślenickiego z dnia 30 grudnia 2022 r. znak: AB.6740.1516.2019.PK nie zawiera elementu konstytutywnego, jakim jest wskazanie okoliczności, z powodu których nie doszło do uchylenia decyzji objętej postępowaniem o wznowienie postępowania. Brak ten uniemożliwia merytoryczną kontrolę prawidłowości decyzji wydanej po przeprowadzeniu postępowania o wznowienie postępowania i ustalenie jakie przesłanki stanowiły podstawę do uznania, iż w przypadku nowej decyzji mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej treści decyzji dotychczasowej. Ponadto zdaniem skarżącej skoro stwierdzono oddziaływanie inwestycji na sąsiednią nieruchomość, przejawiającą się choćby w ograniczeniach w zagospodarowaniu tej nieruchomości to organy winny przeprowadzić pogłębione postępowanie wyjaśniające w tym zakresie, to jest ustalić na czym polega to oddziaływanie, jaki jest jego zakres i natężenie, a tym samym czy to zamierzenie inwestycyjne w ogóle może być realizowane. W ocenie skarżącej zaniechano tych czynności, co skutkuje wadliwością decyzji obu instancji. Skarżąca podnosiła w toku postępowań administracyjnych, że zgodnie z opinią specjalisty z zakresu geologii i hydrologii, który dokonał oględzin terenu w miejscu prowadzonej inwestycji, wskutek prac budowalnych na inwestycji, w szczególności wykonania podcięć skarpy na granicy działki ewid. nr [...] z działką ewid. nr [...], prawdopodobnie zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę, doszło do utraty stateczności tej skarpy, co może skutkować jej zawaleniem się wraz z budynkami posadowionymi na działce ewid. nr [...]. Nie kwestionując stanowiska Organu drugiej instancji, iż na działce [...] prowadzone są cztery inwestycje budowlane, co do których uzyskano odrębne pozwolenia na budowę, to jednakże prace zewnętrzne dotyczą łącznie wszystkich czterech domów "[...] Co do inwestycji [...]" i "[...]" stwierdzono istotne odstępstwa od udzielonych pozwoleń na budowę, co prowadzi do wniosku, że Organy obu instancji w niniejszej sprawie powinny przeprowadzić dowody, o co Skarżąca wnosiła, z dokumentacji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Myślenicach oraz Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie oraz ustalenia odnośnie oddziaływania inwestycji na działkę sąsiednią współwłasności odwołującej, co pozwoliłoby na rzetelną ocenę prawidłowości decyzji nr 34/2020 z dnia 15 stycznia 2020 r. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów Sąd stwierdził, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Organy obu instancji prawidłowo zastosowały wskazania z wyroku WSA w Krakowie z dnia z 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SA/Kr 16/22 ustalając, że wniosek o wznowienie został złożony w ustawowym terminie. Trzeba też zgodzić się z ustaleniem, że lokalizacja studni w ramach objętej pozwoleniem na budowę inwestycji – w związku z treścią § 31 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie – skutkuje tym, że należąca do skarżącej działka nr [...] znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. W konsekwencji poprzednik prawny skarżącej winien być stroną postępowania o pozwolenie na budowę, a zatem zmaterializowała się przesłanka wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu). Stwierdzenie zaistnienia przesłanki wznowienia daje organowi prowadzącemu postępowanie do ponownego przeprowadzenia postępowania – w tym przypadku postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. O ile obie decyzje organu I instancji (pierwotne pozwolenie na budowę z dnia 15 stycznia 2020 r. oraz decyzja kończąca postępowanie wznowieniowe z dnia 30 grudnia 2022 r.) są bardzo lapidarne, to jednak samo rozstrzygnięcie zawarte w decyzji Starosty z 30 grudnia 2022 r. jest prawidłowe, a wszystkie istotne dla sprawy okoliczności zostały szczegółowo omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewody Małopolskiego. Nie sposób zgodzić się z zarzutem skargi, iż "brak jest możliwości merytorycznej polemiki ze stanowiskiem organów obu instancji". Wojewoda Małopolski bardzo dogłębnie zbadał zgodność planowanej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, z warunkami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także z przepisami szczególnymi. W konsekwencji doszedł do prawidłowych wniosków, że "przedmiotowa inwestycja została zaprojektowana zgodnie z przepisami prawa", a zatem w wyniku wznowienia mogłaby w sprawie zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Co istotne, skarżąca nie kwestionuje żadnego elementu analizy zgodności projektu budowlanego z obowiązującymi przepisami. Zarzuca natomiast, że "organy winny przeprowadzić pogłębione postępowanie wyjaśniające w tym zakresie, to jest ustalić na czym polega to oddziaływanie, jaki jest jego zakres i natężenie, a tym samym czy to zamierzenie inwestycyjne w ogóle może być realizowane". Z uwagi na zachowanie obecnie odległości wynikających z treści § 31 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych brak jest podstaw do uznania, że inwestycja nie może być realizowana. Natomiast nie można zgodzić się, że nie ustalono, na czym polega oddziaływanie inwestycji na działkę skarżącej – wyjaśnienie tej kwestii znajduje się na str. 8 uzasadnienia zaskarżonej decyzji: "Co prawda ścieki z budynków znajdujących się na działce skarżącej odprowadzane są do bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe, który zlokalizowany jest poza opisaną powyżej strefą (15 m od osi studni). Niemniej jednak w przypadku przyszłego innego zagospodarowania działki skarżącej winna ona mieć wiedzę o ograniczeniach jakie niesie za sobą taka lokalizacja studni na działce inwestora. Objęcie obszarem oddziaływania nie oznacza przyjęcia rozwiązań projektowych niezgodnie z obowiązującymi przepisami ale ograniczenia takiej nieruchomości w przyszłym jej zagospodarowaniu". Wojewoda zbadał tę okoliczność w sposób wystarczająco pogłębiony i doszedł do słusznego wniosku, że zamierzenie może być realizowane z uwagi na zachowanie odległości wynikających z § 31 powołanego rozporządzenia. Najistotniejsze zarzuty skargi w istocie dotyczą nie tyle postępowania o pozwolenie na budowę, ile sposobu prowadzenia robót budowlanych na podstawie wydanego pozwolenia. W tym zakresie skarżąca zarzuca brak jakiejkolwiek analizy stopnia oddziaływania inwestycji prowadzonej na działce ewid. nr [...] w S. gmina P. na sąsiednią działkę ewid. nr [...], podczas gdy faktem jest, iż takie oddziaływanie występuje, a także brak współdziałania organów obu instancji z Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Myślenicach oraz Małopolskim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Krakowie, co pozwoliłoby ustalić czy prowadzenie inwestycji na działce [...] w miejscowości S., zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę, oddziałuje i w jakim zakresie na nieruchomość nr [...]. Zarzuty te nie mogą odnieść skutku. Wojewoda Małopolski słusznie zaznaczył, że zarówno kontrola zgodności z projektem budowlanym realizacji, jak i sposobu użytkowania inwestycji, leży w gestii organu nadzoru budowlanego. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, nie może zakładać realizacji inwestycji w sposób odmienny od przyjętego w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Innymi słowy sposób prowadzenia inwestycji, jej zgodność z decyzją o pozwoleniu na budowę czy też ewentualne odstępstwa od warunków określonych w tej decyzji nie mieszczą się w kompetencjach organu wydającego pozwolenie na budowę. Organy obu instancji nie tylko nie miały obowiązku współpracy z organami nadzoru budowlanego, ale wręcz ustalenia w tym zakresie wykraczałyby poza kompetencje organów administracji architektoniczno – budowlanej rozstrzygających sprawy o pozwolenie na budowę. Na marginesie można zauważyć, że analogiczna sprawa dotycząca budynku oznaczonego jako [...]" była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który wyrokiem z dnia 7 maja 2024 r., sygn. II SA/Kr 334/24 oddalił skargę J. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego odmawiającą uchylenia po wznowieniu postępowania pozwolenia na budowę dla tego budynku. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd zajął takie samo stanowisko jak w sprawie niniejszej. Skoro zaskarżona decyzja okazała się prawidłowa, to skargę jako bezzasadną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.