II SA/Kr 730/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i T. M. na postanowienie Starosty Suskiego z dnia 20 marca 2024 r., znak: WA.6740.7.8.2023.KM w przedmiocie wyłączenia pracownika organu od udziału w postępowaniu postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) zł. W skardze z dnia 2 maja 2024 r. M. M. i T. M. wnieśli o uchylenie postanowienia Starosty Suskiego z dnia 20 marca 2024 r. odmawiającego wyłączenia pracownika organu M. K. od udziału w postępowaniu (znak: WA.6740.7.8.2023.KM), podnosząc przy tym, że wcale nie składali żądania, o którym mowa w art. 24 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Starosta Suski wskazał, że dokłada wszelkich starań, aby wnikliwie przeanalizować zarzuty skarżących, a postępowanie zostało zakończone odpowiednią decyzją administracyjną. Sąd zważył, co następuje: Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Możliwość uczynienia postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym przedmiotem skargi do sądu administracyjnego zależy więc od tego, czy na takie postanowienie służy zażalenie albo czy postanowienie takie kończy postępowanie lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Tymczasem na zaskarżone postanowienie zażalenie nie przysługiwało (zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. i treścią pouczenia). Nie sposób uznać go też za kończące postępowanie (w przeciwieństwie do np. postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania) czy rozstrzygające sprawę co do istoty (w przeciwieństwie do np. postanowienia o wznowieniu postępowania). Kontrola postanowienia o odmowie wyłączenia pracownika nie odbywa się w administracyjnym postępowaniu wpadkowym (zażalenie), lecz w administracyjnym postępowaniu głównym (odwołanie od decyzji administracyjnej – art. 142 k.p.a.), a następnie, ewentualnie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym (skarga na decyzję administracyjną). Uzasadnieniem takiego rozwiązania jest szybkość i sprawność działania administracji. W tym stanie rzeczy Sąd odrzucił skargę bez badania jej zarzutów (pkt 1 sentencji postanowienia). W świetle powyższego kwotę 100 zł, która wpłynęła na konto Sądu w dniu 1 lipca 2024 r. – w wykonaniu zarządzenia z dnia 31 maja 2024 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi solidarnie w kwocie 100 zł – należało zwrócić na zasadzie art. 225 p.p.s.a., zgodnie z którym: opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt (pkt 2 sentencji postanowienia).