II SA/Kr 736/02

Sygn. akt IISA/Kr 736/ 02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel-Ziaja / spr. / AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2006 r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2002 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej H. B. kwotę [...] / [...] / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...]. 2002 r. znak: [...], Wojewoda [...] na podstawie art. 9a ustawy o gospodarce nieruchomościami /t. jedn. Dz. U. Nr 46,poz 543/ oraz art. 138 par 2 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Zarządu Miasta [...] od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...]. 2001 r., znak [...] orzekającej o zwrocie na rzecz H. B. nieruchomości stanowiącej działkę nr A o pow. [...] ha obj. Kw [...] obr. [...], położoną w [...] oraz o zobowiązaniu jej do zwrotu odszkodowania z tytułu przejęcia działki na rzecz Skarbu Państwa - uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] stwierdził, co następuje : Decyzją Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] 1976 roku nr [...] wywłaszczono na rzecz Skarbu Państwa nieruchomość oznaczoną jako działka nr B o pow. [...] m2 obj. Iwh [...] położoną w [...], stanowiącą własność J. B. pod budowę drogi na [...] zgodnie z decyzją o zatwierdzeniu planu realizacyjnego z dnia [...].1973 roku nr [...] W dniu [...] 2000 roku z wnioskiem o zwrot przedmiotowej działki obecnie ozn. nr A obr [...] wystąpiła wykazana spadkobierczyni poprzedniego właściciela nieruchomości H. B W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Starosta Powiatu [...] pozyskał decyzję zatwierdzającą plan realizacyjny z dnia [...]1973 roku nr [...] wraz z załącznikiem graficznym. Analiza obu tych dokumentów pozwoliła organowi I instancji stwierdzić, że jej przedmiotem była budowa "[...]" w [...] i zarówno z treści decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny ani też z załącznika graficznego nie wynika, aby na przedmiotowej drodze na [...] i tym samym nieruchomości będącej przedmiotem wniosku, miały być poczynione jakiekolwiek czynności inwestycyjne. Ponadto, zakres opracowania na załączniku graficznym, obejmuje jedynie "[...]", sąsiadującą z istniejącą "[...]". W wyniku zebranego w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego materiału dowodowego oraz analizy istniejących i przedłożonych dokumentów Starosta [...]stwierdził co następuje: - nieruchomość oznaczona jako działki ewid nr A obr. [...] została wywłaszczona "na cele budowy drogi [...]", - przedmiotowa działka nie była wykorzystana pod budowę drogi w wyniku dokonanego wywłaszczenia, ponieważ droga ta istniała już od 1939r, o czym świadczy ogłoszenie Starosty Powiatu [...] z daty [...]1938r. Nr [...], "nakazujące czasowe zajęcie nieruchomości pod budowę drogi do stacji kolejki w [...], według przedłożonego wykazu tychże nieruchomości, z uwagi na pilną potrzebę wykonania odnośnych robót w związku z budową tej drogi", - fakt realizacji drogi [...] w okresie od 1938 - 1940 roku został również potwierdzony w operacie szacunkowym rzeczoznawcy majątkowego. Wobec powyższego Starosta stwierdził, że nieruchomość nie została wykorzystana na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu t j "budowę drogi [...]" bowiem droga ta już istniała, a samo wywłaszczenie miało jedynie na celu usankcjonowanie istniejącego stanu tj. przejęcie nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa w drodze wywłaszczenia, dlatego też organ ten orzekł o zwrocie nieruchomości - działki nr A obr. [...] o powierzchni [...] ha na rzecz spadkobierczyni poprzedniego właściciela. Stosownie do treści art 139 i 140 ustawy o gospodarce nieruchomościami organ I instancji ustalił wysokość zwaloryzowanego odszkodowania do zwrotu którego zobowiązano wnioskodawczynię Odwołanie od powyższej decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] 200lr, nr [...], złożył Zarząd Miasta [...] podnosząc, iż w sprawie istnieje szereg nie wyjaśnionych wątpliwości. Z faktu, iż cała droga [...] została wykonana już około 1938 r. gdzie jako dowód przedłożono ogłoszenie Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...] 1938 r. Nr [...] o czasowym zajęciu nieruchomości w związku z budową drogi [...], oraz zapisu w nr [...] urządzonym dla nieruchomości oznaczonej jako p.,gr. [...] (z której wydzielono parcele odpowiadające dz. ewid B w obr. [...] której powstała działka nr A) - wynikają nie wyjaśnione w przedmiotowej sprawie zasadnicze wątpliwości. W wykazie tym znajduje się bowiem wzmianka o wszczęciu [...] 1939r. postępowania wywłaszczeniowego zmierzającego do odjęcia prawa własności gruntu o pow. [...] m z pgr [...] na rzecz Gminy [...] z przeznaczeniem na cele budowy drogi dojazdowej do stacji kolejki [...] Odwołujący się sugeruje, iż postępowaniem w sprawie wywłaszczenia zakończonym decyzja Naczelnika Miasta [...] z 1976 roku mogły być objęte grunty pgr [...] kat [...] w stosunku do której w Iwh [...] figurowała wzmianka o wszczęciu [...] 1939r. postępowania wywłaszczeniowego zmierzającego do odjęcia prawa własności gruntu o pow. [...] m2 z tej parceli. W związku z tym stan prawny wyżej wymienionej nieruchomości mogła kształtować treść art. 46 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości /DZ.U. 58.17. 70 ze zm./ o następującej treści: "Nieruchomości będące we władaniu Państwa, do których wszczęte przed dniem l września 1939 r. postępowanie wywłaszczeniowe nie zostało dotychczas zakończone, przechodzą z mocy prawa na własność Państwa " Odwołujący się zauważa, iż brak jest w aktach sprawy wzmianki o jakichkolwiek decyzjach dotyczących wywłaszczanych gruntów w okresie od l lutego 1939r. do 10 maja 1976r . a dz. A niewątpliwie była we władaniu Państwa. Zatem należy przyjąć, iż pgr [...].kat. [...] w zakresie określonym wzmianką o wszczęciu postępowania wywłaszczeniowego stała się własnością Skarbu Państwa w oparciu o samodzielną przesłankę wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego przed dniem l września 1939r. Zdaniem Zarządu z powyższego wynika wniosek, iż cel wywłaszczenia został zrealizowany, a fakt rozbieżności pomiędzy treścią decyzji [...], a częścią dokumentacji dołączonej do decyzji [...], jak sama decyzja [...], nie ma znaczenia dla istoty sprawy. Tymczasem starosta wnioskuje, iż skoro droga [...] została wybudowana w 1938r to decyzja o wywłaszczeniu została wydana później, przy okazji realizacji inwestycji nie związanej z budową tejże drogi celem usankcjonowania stanu istniejącego Grunty zajęte pod drogę [...] zostały już faktycznie wywłaszczone w momencie urządzania na nich drogi. Decyzja wywłaszczeniowa prawidłowo wskazała cel wywłaszczenia i usankcjonowała to, co istniało już w rzeczywistości. Fakt, że decyzja dotyczyła "[...]" nie był tajemnicą, a cel wywłaszczenia został określony precyzyjnie i świadomie Wywłaszczenie umożliwiło wypłacenie byłym właścicielom odszkodowań. Okoliczności te stanowią zadaniem Zarządu Miasta o niemożności zwrotu wywłaszczonych nieruchomości Rozpatrując złożone odwołanie oraz całość materiału dowodowego zebranego w sprawie, Wojewoda [...] stwierdził, co następuje: Warunkiem koniecznym żądania poprzedniego właściciela (spadkobiercy) zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jest uznanie, że stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Wynika to wprost z art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis art. 137 ustawy precyzuje natomiast, kiedy nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Uznanie nieruchomości za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu następuje - w świetle art. 137 ust. l ustawy - w dwóch płaszczyznach. Pierwsza wiąże się ze zbędnością w sensie faktycznym, druga - ze zbędnością w sensie prawnym. W świetle przepisu art. 137 ust. l pkt. l ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r o gospodarce nieruchomościami, upływ 7 lat od momentu wywłaszczenia, połączony z pozostawieniem nieruchomości w stanie nie zmienionym, mimo istnienia ważnej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji, stanowi przesłankę zbędności. Nie ma przy tym znaczenia jakie są tego przyczyny. Zawarte z kolei w art 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami sformułowanie "cel określony w decyzji o wywłaszczeniu", jako kryterium oceny sposobu wykorzystania wywłaszczonej nieruchomości i rozstrzygnięcia o jej zbędności, ma zasadnicze znaczenie dla ustalenia celu wywłaszczenia nieruchomości. Cel ten musi być interpretowany bardzo ściśle. Taki pogląd sformułował Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w wyroku z dnia 22 października 1993 roku, SA Kr 477/93 (nie publikowany): ,. O tym, czy nieruchomość stała się zbędna, decyduje cel, na który została wywłaszczona i to cel rozumiany bardzo ściśle" (por. T. Woś - Wywłaszczenie i zwrot nieruchomości - Warszawa 1998 rok, s. 185-186), Ustalenie celu wywłaszczenia następuje poprzez przywołanie celu jaki podano w decyzji wywłaszczeniowej, z uwzględnieniem jego doprecyzowania w dokumentacji dotyczącej lokalizacji inwestycji dla urzeczywistnienia której nastąpiło wywłaszczenie, dołączanej do wniosku wywłaszczeniowego. Wobec podniesionego przez odwołujący się Zarząd Miasta [...] zarzutu nie wyjaśnienia przez organ I instancji znajdującej się w nr [...] urządzonym dla nieruchomości oznaczonej jako p.gr. [...] (z której prawdopodobnie wydzielono parcele odpowiadające dz.ew. A w obr. [...]) wzmianki o wszczęciu [...] 1939r. postępowania wywłaszczeniowego zmierzającego do odjęcia prawa własności gruntu o pow, [...] m z p.gr [...].kat. [...] na rzecz Gminy [...] z przeznaczeniem na cele budowy drogi dojazdowej do stacji kolejki [...] zdaniem organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie powstają zasadnicze wątpliwości co do zakresu przedmiotowego niniejszego postępowania. W związku z powyższym, wyjaśnienia w ramach ponownego rozpoznania niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności wymaga kwestia ustalenia czy faktycznie aktualnie istniejąca działka ewidencyjna nr A odpowiada części pgr [...] kat. [...] o pow. [...] m2, co do której w nr [...] urządzonym dla nieruchomości oznaczonej jako p.gr .kat [...] znajdowała się wzmianka o wszczęciu [...] 1939r. postępowania wywłaszczeniowego. Biorąc pod uwagę fakt, iż stan prawny omawianej nieruchomości mogła faktycznie kształtować treść art. 46 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości /Dz. U. 58.17.70 ze zm./ stanowiącego że; "nieruchomości będące we władaniu Państwa, do których wszczęte przed dniem 1 września 1939 r. postępowanie wywłaszczeniowe nie zostało dotychczas zakończone, przechodzą z mocy prawa na własność Państwa" - to powyższe wzbudza zasadnicze wątpliwości, co do podstawy przejęcia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, a następnie badania wystąpienia przesłanki zbędności nieruchomości na cel jej ewentualnego wywłaszczenia. Z dotychczas zgromadzonych dokumentów nie wynika czy objęta wnioskiem o zwrot działka nr A odpowiada częściowo parceli [...]. kat [...] W związku z powyższym wyjaśnienia wymaga, czy wszczętym już 1939 roku postępowaniem w sprawie wywłaszczenia, objęte były grunty pgr [...] czyli aktualnie działki ewidencyjnej nr A, a zatem czy działka ta nie stanowiła własności Skarbu Państwa już od [...].1958 roku w oparciu o wyżej powoływaną regulację ustawową (art. 46 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości -Dz.U.58.17.70 ze zm.). Wyjaśnienie powyższych wątpliwości ma decydujące znaczenie dla ustalenia wystąpienia przesłanki zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia na rzecz Skarbu Państwa, określony w decyzji Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] .1976 roku nr [...] Wobec faktu, iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w znacznej części przez organ I instancji należało zaskarżoną decyzję uchylić W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca H. B. zarzuciła, że wszystkie materiały dowodowe zostały zgromadzone przez organ I instancji w szczególności decyzja zatwierdzająca plan realizacyjny nr [...] z dn. 1903. 1973 r. wraz z załącznikiem graficznym, z których to dokumentów jednoznacznie wynika, że przedmiotowa nieruchomość nie była objęta planowaną inwestycją, gdyż dotyczyła ona wyłącznie budowy "[...]", a nie "[...]" Zatem nie było przeszkód do wydania decyzji co do istoty sprawy. Ponadto zarzuciła, że organ odwoławczy zastosował wykładnię rozszerzającą poprzez powiązanie sprawy zwrotu nieruchomości - uregulowaną przepisami art. 136 i 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami z prowadzonym w latach 1938-39 postępowaniem wywłaszczeniowym dotyczącym przedmiotowych nieruchomości wg art 46 nie obowiązującej na dzień dzisiejszy ustawy z dnia 12. 03. 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości /Dz. U. Nr 17/1958, poz. 70/. Organ odwoławczy nie wypowiedział się natomiast co do zbędności przedmiotowej nieruchomości na cel wywłaszczenia, mimo iż organ I instancji poczynił w tym przedmiocie ustalenia, że inwestycji nie rozpoczęto w terminie 7 lat od daty wywłaszczenia nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż materiał dowodowy zebrany w toku sprawy nie może stanowić podstawy do rozstrzygnięcia kwestii zbędności nieruchomości określonej w decyzji organu I instancji, w szczególności z uwagi na brak dokładnego określenia przedmiotu postępowania . Orzeczenie Starosty Powiatu [...] pozostaje w sprzeczności z zasadą wyrażoną w art. 7 i 77 k.p.a. nakazującą organom administracji publicznej w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy przy dążeniu do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając skargę zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego ujęta w przepisie art. 15 k.p.a. oznacza, że stronie przysługuje prawo do dwukrotnego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy. Decyzja organu II instancji jest takim samym aktem stosowania prawa jak decyzja organu I instancji, a działanie organu odwoławczego nie ma charakteru kontrolnego, ale jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu I instancji /T. Woś, J. Zimmerman, glosa do uchwały SN z dnia 23.09. 1986 r. IIAZP 11/86, OSN1987/11/167, PiP 1989/8/145/ Realizacja tej zasady została ukształtowana w przepisie art. 138 par l k.p.a. regulującym postępowanie administracyjne przed organem odwoławczym . Przepis ten wprowadza jako zasadę postępowanie merytoryczne przed organem II instancji, w związku z tym również taki charakter mają decyzje podejmowane w trybie art. 138 par l pkt 2 k.p.a. merytoryczno - reformacyjne ukierunkowane na rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Rozstrzygnięcia kasacyjne przewidziane par 2 art. 138 k.p.a. stanowią wyjątek od zasady merytorycznego charakteru postępowania odwoławczego i mają miejsce wówczas gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części Przy interpretacji tego przepisu nie jest dopuszczalna wykładnie rozszerzająca. Wypracowane i ugruntowane na przestrzeni lat stanowisko judykatury i zgodna z nim z doktryna , pozwalają na przyjęcie; że wydanie decyzji kasacyjnej może nastąpić tylko wtedy , gdy organ I instancji nie przeprowadził w ogóle postępowania wyjaśniającego albo postępowanie takie przeprowadził z rażącym naruszeniem prawa procesowego ./por. wyr. NSA z 25.11.2003, IV SA1496/02 M. Prawn. 2004/2/60. Wyrok NSA z dn. 2.04.2001 IYSA208/99 Lex nr 547/45 , W. Dawidowicz "Postępowanie administracyjne .Zarys wykładu" WP W-wa 1983 - str 223, Zbigniew Janowicz "Kodeks Postępowania administracyjnego" - str. 301 ł nast, M. Wierzbowski "Postępowanie administracyjne" C.H.Beck W-wa 2004 - str.207./. Wniesienie odwołania powoduje więc w myśl powyższego przeniesienie kompetencji do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy przez organ II instancji Ocenie organu odwoławczego podlega całe postępowanie wyjaśniające przeprowadzone w sprawie przed organem I instancji, a zwłaszcza materiał dowodowy zebrany i przeanalizowany przez ten organ. Organ odwoławczy w ramach swoich uprawnień może materiał ten ocenić inaczej niż organ I instancji, co więcej organ odwoławczy może z urzędu lub na żądanie strony przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe. Przepis art 136 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy może przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo może zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję W niniejszej sprawie trafnie zarzuca skarżący, że w ramach postępowania wyjaśniającego organ I instancji zgromadził dostępne, a mające zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie materiały dowodowe w tym archiwalne dotyczące, czasowego zajęcia przedmiotowej nieruchomości, decyzji w przedmiocie zatwierdzenia planu realizacyjnego "[...]" wraz z załącznikami graficznymi, decyzji wywłaszczeniowej Zaś te dowody, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji był władny przeprowadzić z urzędu; w trybie art 136 k. p, a, bądź zlecić ich przeprowadzenie organowi I instancji. Uchylenie zaskarżonej decyzji w sytuacji gdy nie zachodzą warunki przewidziane w art. 138 par 2 k.p,a. narusza nie tylko ten przepis ale i zasady wyrażone w art. 12 k.p.a. /szybkości i prostoty postępowania/ i w art. 15 k.p.a./dwuinstancyjności gdyż brak decyzji merytorycznej powoduje nadal stan sprawy w toki;/. Dla wyjaśnienia bowiem kwestii wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji potrzebne są tylko dowody w postaci dokumentów wieczysto-ksiegowych , a to; odpis z nr [...] dla nieruchomości; - ozn jako p.gr [...] .kat [...] z uwzględnieniem wpisu z 1939 r. dot. wywłaszczenia tejże nieruhcomośći - ozn. jako dz. nr B o pow. [...] m2 ,. które organ orzekający w II instancji może przeprowadzić. Należy jednakże mieć na uwadze, że decyzją z dn. [...]1976 r. znak [...] wywłaszczono nieruchomość stanowiącą w całości własność J. B. ozn. jako dz. nr B o pow. [...] m2 , .z obr [...], obj. [...] powstałą z podziału parceli uwidocznionych na planie sytuacyjnym przyjętym do ewidencji w składnicy geodezyjnej Miejskiego Biura Geodezji i Urządzeń Rolnych w [...] w dn. [...]1973 r. za nr [...] /por. tekst decyzji wywłaszczeniowej k.- [...]/ Przeprowadzenie więc także dowodu z wymienionego planu sytuacyjnego wyjaśniłoby jednoznacznie; czy wywłaszczona dz. nr B, z podziału której powstała dz. nr A w obrębie [...] o pow. [...] m2, obj obecnie Kw [...] /por. opinia biegłego k.- [...] i odpis z Kw nr [...] k - [...] / - odpowiada częściowo parceli [...] kat [...], Iwh [...] ([...]) stanowiącej własność w 1938 r. J. B. syna J. /por. ogłoszenie z dn. [...]1938 r. Nr [...]. dot. czasowego zajęcia nieruchomości pod budowę drogi do stacji kolejki [...] /. Uzupełnienie dowodów w powyższym zakresie może nastąpić w trybie powołanego wyżej przepisu art 136 k.p a przez organ odwoławczy, który będzie zobowiązany dokonać oceny własnej całego materiału dowodowego, o ile okaże się, że w Iwh [...] dla pgr [...] (z której wydzielono dz. nr. B) pod nr [...] znajduje się wpis o wszczęciu w dn. [...] 1939 r. postępowania wywłaszczeniowego zmierzającego do odjęcia prawa własności gruntu o pow [...] m2 na rzecz Gminy [...] z przeznaczeniem na cele budowy drogi dojazdowej do stacji kolejki linowo - terenowej Bezsporną jest okoliczność że postępowaniem zwrotowym jest objęta cała działka A o pow. [...] m2 obr [...], . Wprawdzie początkowo wnioskodawczyni H. B. wnosiła "o zwrócenie [...] m szerokości pasa dz. ew nr A wzdłuż zachodniej granicy", której projekt podziału miała przedłożyć na rozprawie , to jednak w toku postępowania administracyjnego na rozprawie w dn. [...]. 2001 r. wniosek ten został rozszerzony o zwrot całej działki A /por. k. [...]/. Bezsporną też jest okoliczność, że działka B została wywłaszczona na podstawie art. 3 ustawy z dnia l2.03. 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości, jako niezbędna na cele użyteczności publicznej przy czym cel ten został określony w decyzji "budowa drogi [...]" /por. decyzję wywłaszczeniową k. [...]/, i bezspornym jest fakt, że cała przedmiotowa działka objęta postępowaniem zwrotowym nr A stanowi ulicę pn. "[...]", z której korzystać może każdy /droga publiczna/ Jako ulica działka ta figuruje w rejestrze gruntów /wypis z rej k.- [...] i fakt ten potwierdza opinia rzeczoznawcy mgr inż. J. S. /k. [...]-[...]/, z której wynika , że droga na przedmiotowej działce została zbudowana w związku z budową kolejki [...] w latach 1938 - 1940 r. z nawierzchnią utwardzaną kamieniem (droga bita), a ulica w obecnym stanie została urządzona znacznie później. Asfalt położono na nawierzchnię z kamienia w przedziale lat 1960 - 1980 r. Z materiału poglądowego wynika, /dok. fotograficzna k - [...]/, że ulica jest całkowicie urządzona z krawężnikami i chodnikiem; a prowadzi do dolnej stacji kolejki [...] i korzystać może z niej każdy. Organ II instancji po uzupełnieniu dowodów, będzie mógł dokonać oceny własnej całokształtu materiału dowodowego i analizy powołanych przez odwołującego się przepisów prawa; w tym ustawy o drogach publicznych z dn. 21.03. 1985 r. a w ich aspekcie oceny czy występuje przesłanka zbędności przedmiotowej nieruchomości na cel wywłaszczenia zdefiniowana w przepisie art. art 137u.g.n., -i wydać odpowiednią decyzję. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd wobec naruszenia wyżej powołanych przepisów prawa procesowego orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 par l pkt. l pkt "c" prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art 200 p.p.s.a.