II SA/Kr 736/11

Kraków, 4 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.L. j i J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 22 lutego 2002 r. , nr: [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania egzekucyjnego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zwrócić skarżącej Z.L. kwotę 10 (słownie: dziesięciu) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Skarżące Z.L. i J.L. wniosły w dniu 7 marca 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] lutego 2002 r. , nr: [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Decyzją tą uchylona została decyzja organu pierwszej instancji odmawiająca wszczęcia postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wykonania rozbiórki obiektu budowlanego. Równocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. przekazało sprawę prowadzenia egzekucji Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w N. jako organowi właściwemu. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lutego 2006 r. postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone. Przyczyną zawieszenia była śmierć skarżącej J.L. (art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271 w zw. z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, póz. 1270 z późn. zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). W toku dalszych czynności ustalono, że J.L. zmarła w dniu 20 czerwca 2004 r. (akt zgonu Urzędu Stanu Cywilnego w Z. nr [...]. Jedynym następcą prawnym zmarłej J.L. jest jej syn – T.L. (pismo Z.L. z dnia 15 kwietnia 2011 r., pismo E.S. z dnia 25 marca 2010 r., k. [...], pismo T.L. z dnia 14 kwietnia 2011 r.). Wobec ustania przyczyny zawieszenia, postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2011 r., sąd z urzędu podjął postępowanie sądowe z udziałem następcy prawnego J.L. – T.L. (art. 128 § 1 p.p.s.a.). Z.L. i T.L. złożyli oświadczenie o cofnięciu skargi (pismo Z.L. z dnia 15 kwietnia 2011 r. oraz pismo T.L. z dnia 14 kwietnia 2011 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie sąd, uznając cofnięcie skargi przez Z.L. oraz T.L. za dopuszczalne, umorzył postępowanie sądowe, działając w oparciu o art. 161 par. 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. O kosztach sąd orzekł na zasadzie art. 232 par. 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od cofniętego pisma.