II SA/Kr 737/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 maja 2012 r. sprawy ze skargi S. J., S. J. i K. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27.05.2002 r., (znak: [...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania o wydanie pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Skarżący S. J., S. J. i K. S. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w K. skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 27.05.2002 r. (znak: [...]) w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone z powodu śmierci skarżącego S. J.. Wobec ustalenia przez sąd, iż ustała przyczyna zawieszenia w tej sprawie postępowania, zostało ono podjęte postanowieniem z dnia 11.05.2012 r. Nadto, zarządzeniem z dnia 3.04.2012 r. (k. 156) skarżący zostali wezwani do podania, czy złożoną do sądu skargę w dalszym ciągu podtrzymują. Zarządzenie powyższe zawierało jednocześnie rygor, iż brak odpowiedzi w zakreślonym terminie potraktowany zostanie przez sąd jako nie podtrzymywanie przedmiotowej skargi (jej cofnięcie). Mimo upływu wskazanego w zarządzeniu terminu, skarżący nie złożyli żadnego oświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, póz.1270; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.}. Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W niniejszej sprawie skarżąca K. S. w piśmie (k. 120) z dnia 3.03.2011 r. (data prezentaty) oświadczyła, iż "sprawa z drogą została zakończona w sądzie [...]". Wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postępowania sądowego była ocena, czy kwestia zasiedzenia służebności przejazdu, przechodu i przegonu szlakiem drożnym biegnącym po działce nr [...] w Z. stanowi w sprawie zagadnienie wstępne uzasadniające zawieszenie postępowania administracyjnego. Mając zatem na uwadze powyżej wskazany przedmiot postępowania sądowego oraz oświadczenie K. S. zawarte w piśmie z dnia 3.03.2011 r. sąd uznał, iż skarga utraciła znaczenie i skarżący jej nie popierają. Powyższe znajduje dodatkowo potwierdzenie w okoliczności, iż na zarządzenie z dnia 3.04.2012 r., skarżący nie odpowiedzieli, mimo zawartego w nim rygoru, iż brak odpowiedzi zostanie potraktowany przez sąd jako cofnięcie skargi. Jednocześnie cofnięcie skargi w tej sprawie sąd uznał za dopuszczalne. Podstawą prawną orzeczenia jest art. 161 § l pkt l p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.