II SA/Kr 741/16

Dnia 10 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 11 kwietnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie zakazu użytkowania instalacji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji J E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 11 kwietnia 2016 r. (znak: [...]), w zakresie pkt 2 zaskarżonej decyzji, w którym utrzymano w mocy pkt 1 decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 22 stycznia 2016 r., nr 4 (znak: [...]) w części dotyczącej zakazu użytkowania instalacji elektrycznej oraz przewodów kominowych wentylacyjnych oraz pkt 2 dotyczącego zakazu składowania materiałów palnych na nieużytkowym strychu oraz na drodze komunikacji ogólnej w piwnicy w budynku mieszkalnym wielorodzinnym zlokalizowanym przy ul. [...] w K. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że zakaz użytkowania sprawnej instalacji elektrycznej oraz zakaz składowania przedmiotów palnych na strychu III kondygnacji budynku przy ul. [...] w K. pociąga za sobą dotkliwe skutki dla skarżącej. Zdaniem skarżącej uniemożliwienie korzystania z instalacji elektrycznej w obecnych czasach stanowi de facto wyłączenie z użytkowania lokalu mieszkalnego, którego użytkownicy nie mogą korzystać z jakichkolwiek urządzeń elektrycznych, w tym również elektroniki sterującej piecem gazowym dwufunkcyjnym, a co za tym idzie niemożliwe staje się korzystanie z centralnego ogrzewania, czy ciepłej wody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., póz. 718 z późn. zm. - dalej: p.p,s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności (w tym decyzji), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia został zatem określony przez ustawodawcę w sposób wyczerpujący i alternatywny. Oznacza to, że Sąd będzie uprawniony do udzielenia stronie ochrony tymczasowej dopiero w sytuacji, w której uprawdopodobni ona chociaż jedną ze wskazanych w ww. przepisie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, z tym zastrzeżeniem, że akt ten nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie i orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym obowiązek przedstawienia okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków -spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Musi on przy tym wskazać konkretne okoliczności, które umożliwią Sądowi dokonanie oceny, czy wstrzymanie zaskarżonego rozstrzygnięcia jest w danej sytuacji uzasadnione (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt l OZ 1236/14, LEX nr 1624317). Nie ulega zatem wątpliwości, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu objętego skargą wymaga od skarżącego powołania się na tego rodzaju szczególne okoliczności, które będą uzasadniały - w danej sprawie -odstąpienie przez Sąd od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że strona skarżąca uzasadniając swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jedynie ogólnikowo podała, że zakaz użytkowania sprawnej (w ocenie skarżącej) instalacji elektrycznej oraz zakaz składowania przedmiotów palnych na strychu III kondygnacji budynku pociąga za sobą dotkliwe skutki, m.in. uniemożliwiając korzystanie z jakichkolwiek urządzeń elektrycznych. W okolicznościach niniejszej sprawy nieuprawnione wydaje się jednak utożsamianie powołanych przez skarżącą bliżej nieokreślonych "dotkliwych skutków", jakie - w jej ocenie - mogą wiązać się z wykonaniem zaskarżonego aktu z określonymi w art. 61 § 3 p.p.s.a. "trudnymi do odwrócenia skutkami" albo "niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody". Tym bardziej, że analiza charakteru orzeczonych w decyzji zakazów prowadzi do wniosku, że ich wykonanie ma przede wszystkim na celu ochronę takich dóbr jak ludzkie życie, zdrowie oraz mienie poprzez wyeliminowanie zagrożenia spowodowanego korzystaniem z nieruchomości z naruszeniem obowiązujących przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej, a w związku z tym trudno określić z jakim niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków mogłoby się to wiązać. Dlatego też w ocenie Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie wskazać również należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie bada zasadności skargi. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym podnoszone przez stronę skarżącą argumenty odnoszące się do sprawności instalacji elektrycznej, stanowiące jednocześnie zarzuty zawarte w skardze, będą podlegały ocenie Sądu dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.