II SA/Kr 745/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w osobie Referendarza Sądowego Renaty Ranickiej po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego T.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata W dniu 29 czerwca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego T.J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, uzupełniony pismem z dnia 17 lipca 2009 r., w sprawie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2009 r. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód z tytułu pobieranego świadczenia rentowego wynosi [...] zł. W skład majątku skarżącego wchodzi dom o pow. 40 m2 oraz nieruchomość rolna o pow. O,59ha. W piśmie z dnia 17 lipca 2009 r., uzupełniającym wniosek skarżący oświadczył, iż gospodarstwo domowe prowadzi sam. Jest wdowcem. Podtrzymał , iż jedynym jego dochodem jest świadczenie rentowe. Wraz ze skarżącym w domu stanowiącym jego własność mieszka córka J. z mężem i dwójką nieletnich dzieci. Córka nie pracuje nie osiąga żadnego dochodu. Mąż córki uzyskuje niski dochód, który z trudem starcza na wyżywienie i lekarstwa dla synów. Syn skarżącego M. – nie pracuje, według oświadczenia nie dysponuje żadnym dochodem. Skarżący przedstawił zestawienie miesięcznych wydatków. I tak : opłata za energię elektryczną - 115 zł, za wodę - 30 zł, za lekarstwa około - 100 zł. Oprócz tego w ciągu roku skarżący musi zakupić 2 tony węgla, 5 m3 drewna i raz wywieźć ścieki. Nie posiada rachunku bankowego. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zgodnie zaś z treścią art.. 246 § 1 pkt 1 cyt. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie orzekającego skarżący nie wykazał w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości, iż nie posiada środków pieniężnych na pokrycie kosztów postępowania i ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Mimo wezwania nie wykazał wysokości dochodu uzyskiwanego przez osoby prowadzące z nim wspólne gospodarstwo domowe ( zięć). Zdaniem orzekającego sytuacja domowa, w obliczu złożonych przez skarżącego oświadczeń odpowiada definicji pojęcia " pozostawania we w spornym gospodarstwie domowym", przyjętej w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przez to pojecie należy rozumieć stałe przebywanie kilku osób w tym samym miejscu, które zwiane jest z koncentracją ich interesów życiowych, przy jednoczesnym partycypowaniu w utrzymaniu tego gospodarstwa ( postanowienie NSA z dnia 24 maja 2006 r. II OZ 569/06,niwepubl.). Złożone więc przez skarżącego oświadczenie pozostaje w sprzeczności z innymi jego twierdzeniami, jakie pojawiają z się wpisie z dnia 17 lipca 2009 r. – pozostawanie na utrzymaniu syna , czy też kwestia opłat za rachunki. Dokonując analizy przedłożonego zestawienia miesięcznych wydatków orzekający zauważył, iż skarżący ujął tylko niektóre z nich. Pominął całkowicie wydatków związane z bieżącym utrzymaniem – m in. zakup żywności, środków czystości. Rzetelne ich przedstawienie zdaniem orzekającego doprowadziłoby do sytuacji, kiedy wysokość wydatków przewyższa znacznie osiągany w miesiącu dochód, i prowadziłoby do wniosku, iż skarżący sam z deklarowanego dochodu nie jest w stanie utrzymać siebie, niepracującego syna, bezrobotnej córki i nieletnich dzieci. Co za tym idzie prowadziłoby do wniosku, iż skarżący nie ujawnił wszystkich swoich dochodów lub dochodów osób, z którymi niewątpliwie prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Podsumowując należy stwierdzić, iż wyjaśnienia, które złożył skarżący dotyczące sytuacji finansowej i rodzinnej, jako nierzetelne nie usnęły wątpliwości co do możliwości finansowych skarżącego, i jako takie nie mogą stanowić podstawy do przyznania prawa pomocy, o które skarżący wnioskował. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).