II SA/Kr 745/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg W. K. i R. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 11 maja 2015 r., znak [...] w przedmiocie zezwolenie na realizację inwestycji drogowej postanawia: sprostować wyrok z dnia 6 listopada 2015 r. w ten sposób, że w ostatnim wersie w miejsce słowa "skargę" wpisać słowo "skargi". W myśl art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (§ 2). W piśmie z dnia 28 grudnia 2015 r. skarżący W. K. zwrócił uwagę, że zarządzeniem z dnia 6 grudnia 2015 r. Sąd połączył do wspólnego rozpoznania pod sygn. II SA/Kr 745/15 skargi W. K. i R. K., natomiast w wyroku orzekł, że oddala skargę. Skoro orzeczono o dwóch skargach, to sentencja powinna brzmieć "oddala skargi". Jak wynika z komparycji wyroku z dnia 6 lutego 2015 r. Sąd rozpoznał sprawę ze skarg W. K. i R. K. natomiast w sentencji zawarł sformułowanie "skargę oddala". Oczywistym jest, że Sąd rozpoznał obydwie skargi i obydwie oddalił, zaś wpisanie do sentencji wyroku słowa "skargę" zamiast słowa "skargi" to skutek oczywistej omyłki pisarskiej. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia