II SA/Kr 745/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Krystyna Daniel Protokolant: Maksymilian Krzanowski przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie G. M. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi D. S. i P. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 kwietnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala. Starosta Suski decyzją nr [...] z [...].10.2016 r., znak: [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej budowę budynku handlowego, budowę myjni samochodowej 4-stanowiskowej, oświetlenia zewnętrznego, zbiornika p.poż., kanalizacji deszczowej, przebudowę linii SN, budowę stacji transformatorowej wraz z przyłączem NN, komunikacji wewnętrznej oraz parkingów na działce ewid. nr [...] - obręb Sucha Beskidzka. Od decyzji odwołali się D. S. i P. K., wskazując, iż jako właściciele nieruchomości nr ewid.[...] obręb Sucha Beskidzka, graniczącej od południa bezpośrednio z nieruchomością nr [...] stanowiącej teren inwestycji winni zostać uznani za strony postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, bowiem: planowana inwestycja obejmuje swoim obszarem oddziaływania ich nieruchomość, a postępowanie dotyczy interesu prawnego tych osób. Wojewoda decyzją z dnia [...] kwietnia 2017r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 i art. 105 § 1 kpa oraz art. 80 ust. 2 art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2016.290 ze zmianami), umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte odwołaniem D. S. i P. K.. W uzasadnieniu wskazano, iż orzecznictwo sądów administracyjnych wskazuje, że obszarem oddziaływania obiektu jest obszar określany dla projektowanego obiektu budowlanego na podstawie jego rodzaju i charakterystyki przez autora projektu budowlanego, weryfikowany przez organ administracji architektoniczno-budowanej w chwili wszczęcia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę tego obiektu. W każdym przypadku do organów administracji architektoniczno- budowlanej należy wskazanie stron tego postępowania: właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości sąsiadujących (nie tylko bezpośrednio) z projektowaną budową. Przepisy wskazują, że przymiot strony przysługuje wyłącznie tym podmiotom, które doznają ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, a zatem tylko tym, których interes prawny może zostać naruszony przez budowę nowego obiektu. W rozpatrywanej sprawie, obszar oddziaływania określony w decyzji o pozwoleniu na budowę, oprócz działki inwestycyjnej obejmuje nieruchomości nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - obręb Sucha Beskidzka. Z akt sprawy wynika, że w toku prowadzonego postępowania organ I instancji, na wniosek skarżących, dokonał szczegółowej analizy oddziaływania inwestycji na nieruchomość skarżących. Wnioski z tej analizy zostały opisane w piśmie z 22.03.2016 r. (karta nr 195-196 TOM II akt administracyjnych I instancji), którym odmówiono uznania wnioskodawców za strony postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Po przeprowadzeniu analizy projektu budowlanego planowanej inwestycji organ odwoławczy w pełni podzielił stanowisko Starosty Suskiego. Stwierdzono, że obszar oddziaływania został przez projektanta określony prawidłowo oraz, że inwestycja nie będzie wpływać na ograniczenie sposobu zagospodarowania nieruchomości skarżących. Projektowana inwestycja obejmująca obiekt handlowy, myjnię czterostanowiskową i parking, zlokalizowany jest zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Sucha Beskidzka (uchwała Rady Miejskiej w Suchej Beskidzkiej nr XIII/129/03 z 18.12.2003 r. - Dz.Urz.Wojew.Małop.2004.28.377) w terenach działalności gospodarczej, oznaczonych w planie symbolem "Ug". Z projektu zagospodarowania terenu inwestycji wynika, że obiektem najbardziej zbliżonym do granicy działki skarżących (w odległości 22,18 m) jest obiekt kubaturowy - budynek handlowy o wysokości maksymalnej 9,70 m. Z uwagi na to, że nieruchomość skarżących w części północnej (najbliższej terenu inwestycji) w pasie o szerokości około 18 m, jest położona w terenach lasów i potencjalnych zalesień, o symbolu "L", o ustalonym w planie miejscowym zakazie zabudowy, należy uznać, że inwestycja w żaden sposób nie może ograniczać przyszłych zamierzeń inwestycyjnych skarżących. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na tą decyzję wnieśli D. S. i P. K., zarzucając naruszenie: - art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 140 k.c. oraz § 179 ust 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz § 46 ust. 2 lit d Uchwały NR Xlll/129/03 Rady Miejskiej w Suchej Beskidzkiej z dnia 18 grudnia 2003 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Sucha Beskidzka; - art. 7 oraz 77 § 1 kpa przez brak ustalenia i zweryfikowania zakresu objętej projektem przebudowy napowietrznej linii energetycznej usytuowanej w zbliżeniu do granicy nieruchomości skarżących - działki o numerze ewidencyjnym [...] obręb Sucha Beskidzka, - art. 10 § 1 kpa przez uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, - art. 138 § 1 pkt 3 oraz art. 105 § 1 kpa poprzez umorzenie postępowania odwoławczego wszczętego na skutek odwołania podmiotów, którym przysługuje przymiot strony postępowania administracyjnego, - art. 107 § 3 kpa poprzez zbyt skrótowe i ogólnikowe uzasadnienie zaskarżonej decyzji administracyjnej, w szczególności brak odniesienia się do zarzutu dotyczącego przebudowy napowietrznej linii energetycznej w zbliżeniu do granicy działki skarżących o numerze ewidencyjnym [...] W uzasadnieniu podkreślono, iż zapis § 179 ust 9 pkt 1 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury wskazuje, iż odległość zbiornika z gazem płynnym od rzutu poziomego skrajnego przewodu linii elektrycznej napowietrznej powinna wynosić co najmniej: 3 m. Nadto § 46 ust 2 lit. d w/w uchwały NR Xlll/129/03 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Sucha Beskidzka, wskazuje, iż od strony działki objętej projektem budowlanym, możliwe jest sytuowanie urządzeń infrastruktury technicznej. Z uwagi na to projektowana przebudowa napowietrznej linii energetycznej wpłynie na zmianę możliwości zabudowy nieruchomości skarżących. Przebudowa napowietrznej linii energetycznej w bezpośrednim zbliżeniu z ich nieruchomością ograniczy możliwość jej ewentualnego zalesiania, ponieważ zgodnie z Polską Normą PN- 58/E – 500 energetyczne linie napowietrzne, nie można sadzić drzew w odległości mniejszej niż 1 m od przewodów linii do korony drzew. Natomiast w sytuacji istniejących drzew i ich wzrostu konieczne jest ich przycinanie, tak aby powyższe odległości nie zostały naruszone. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżący nie byli stroną postępowania o pozwolenie na budowę, niezależnie od ich odwołania wpłynęło odwołanie wniesione przez podmiot, będący stroną tego postępowania i w wyniku rozpoznania tego odwołania organ II instancji wydał decyzję, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Ostateczna decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nie została przy tym zaskarżona do sądu. Powyższe okoliczności faktyczne skutkują tym, że niniejsze postępowanie zainicjowane przez skarżących, którzy nie byli stroną postępowania o pozwolenie na budowę, z formalnego punktu widzenia należy ocenić jako odrębne od postępowania o pozwolenie na budowę, w którym przymiot strony poza skarżącymi przysługuje jeszcze inwestorowi. Przechodząc do meritum sprawy należy wskazać, że z analizy projektu budowlanego, przeprowadzonej w kontekście wpływu planowanej inwestycji na możliwość zagospodarowania działki skarżących, pogląd organu, że skarżącym w postępowaniu o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji nie przysługuje przymiot strony jest prawidłowy. Brak bowiem jakiegokolwiek przepisu, z którego wynikałoby że planowana budowa wpływa na działkę skarżących w sposób ograniczający jej zagospodarowanie w rozumieniu art. 3 pkt. 20 prawa budowlanego. W tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie także zarzuty skargi. Z projektu zagospodarowania terenu inwestycji wynika bowiem, że napowietrzna sieć energetyczna SN, która ma być w ramach przedmiotowej inwestycji przebudowana, jest siecią istniejącą i przebiega zarówno nad działką, gdzie planowana jest inwestycja, jak i nad działką skarżących. Planowana przebudowa polega natomiast na skablowaniu pod ziemią na odcinku działki inwestora tej – dotychczas napowietrznej sieci - tak aby nie kolidowała z budową planowanych obiektów. Tak więc sama przebudowa sieci SN w żadnym stopniu nie oddziaływuje na działkę skarżących. W sposób przedstawiony w skardze, oddziaływuje na działkę skarżących, ale już istniejąca sieć napowietrzna, wybudowana uprzednio i niezależnie od planowanej inwestycji. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.