II SA/Kr 746/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Ewa Rynczak Protokolant : Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2012 r. sprawy ze skargi S.D. i M.D. na decyzję Wojewody z dnia 9 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję w punkcie 1 oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w części orzekającej o ograniczeniu w sposobie korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie S. stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i [...] będące własnością S. i M.D. ; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz S.D. i M.D. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. wyroku z dnia 11 września 2012 r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. [...] Starosta L. orzekł - w pkt l o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie S. stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] o pow. 0,0945 ha, [...] o pow. 0,0572 ha, [...] o pow. 0,0954 ha, [...] o pow. 0,1136 ha będące własnością S. i M.D. na prawach wspólności ustawowej, dla której Sąd Rejonowy w L. Wydział VI Zamiejscowy Ksiąg Wieczystych w M. prowadzi księgę wieczystą Kw Nr [...] - przez zezwolenie [...] Dystrybucji Spółce Akcyjnej Oddziałowi w K. na przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV. w pkt 2. o zobowiązaniu [...] Spółkę Akcyjną w K. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, o tym, iż wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania. w pkt 3 o tym, iż ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Orzekając w/w sposób organ I instancji oparł się na regulacji art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym "Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego". Zgodnie natomiast z art. 124 ust. 2 w/w ustawy "Zezwolenie może być udzielone z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej". Odwołanie od w/w decyzji Starosty L. złożyli M. i S.D. w dniu 4 stycznia 2012 r. (data wpływu do Starostwa Powiatowego w L. ) podnosząc, m. in. iż "Po pierwsze rzeczywiście pomiędzy stronami toczyły się rokowania, które co prawda nie zakończyły się zawarciem ugody, ale też rokowania te dalej trwają. Zatem można decyzji zarzucić, naruszenie art. 124 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, ponieważ wydania decyzji nie poprzedzono rokowaniami, przy czym owo poprzedzenie należy rozumieć jako ostateczne zakończenie rokowań, bez względu na to, czy rokowania zakończyły się ugodą, czy też nie. Ponadto decyzji zarzucam nie wyjaśnienie do końca stanu faktycznego i prawnego, tym samym organ I instancji naruszył postanowienia art. 7 KPA. Przepis ten mówi, że ‘w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. O tym, że organ nie wyjaśnił do końca stanu faktycznego świadczy to, że nie uwzględnił zmiany powierzchni działki ewidencyjnej nr [...], która po decyzji, nota bene wydanej przez ten sam organ w dniu 27 lipca 2010 r. znak: [...] nie wynosi 0,1136 ha, jak to ustalił w niniejszym postępowaniu, ale wynosi 0,1365 ha. Ta kwestia ma znaczenie do określenia wielkości pasa zajętego na strefę techniczną a w konsekwencji będzie miała znaczenie do ustalenia wielkości odszkodowania. Organ w decyzji określając zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, w sentencji nie wypowiedział się w żaden sposób na temat ograniczenia polegającego na postawieniu słupa w granicy działki [...]. Uczynił to dopiero w uzasadnieniu, co moim zdaniem budzi wątpliwości odnośnie tego, czy zaskarżona decyzja w ogóle tej kwestii dotyczy. A jest to moim zdaniem istotne ograniczenie korzystania z nieruchomości, które również będzie miało wpływ na ustalenie odszkodowania. Niezrozumiałe są wywody decyzji odnośnie rolnego przeznaczenie działek w planie zagospodarowania przestrzennego, ponieważ przeznaczenie to jest inne, działki te są przeznaczone na cele budowlane, a wprowadzone decyzją ograniczenie bez wątpienia uniemożliwi wykorzystanie tych działek w całości na ten cel. Wreszcie organ I instancji nie zauważył, że w trakcie prowadzonego postępowania zmienił się stan własności działek, co może powodować, że osoba mająca status strony w niniejszym postępowaniu nie bierze udziału." Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...]: 1. utrzymał w mocy część zaskarżonej decyzji Starosty L. z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie S. stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] o pow. 0,0945 ha i nr [...] o pow. 0,0572 ha, będące własnością S. i M.D. na prawach wspólności ustawowej, dla której Sąd Rejonowy w L. Wydział VI Zamiejscowy Ksiąg Wieczystych w M. prowadzi księgę wieczystą Kw Nr [...] - przez zezwolenie [...] Spółce Akcyjnej Oddziałowi w K. na przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV (tj. część pkt l decyzji), o zobowiązaniu [...] Spółkę Akcyjną w K. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania (tj. część pkt 2 w zakresie dotyczącym nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie S. stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] o pow. 0,0945 ha i nr [...] o pow. 0,0572 ha), oraz o tym, iż ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej (tj. część pkt 3 w zakresie dotyczącym nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie [...] stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] o pow. 0,0945 ha i nr [...] o pow. 0,0572 ha). 2. uchylił zaskarżoną decyzję Starosty L. z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w części orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie S. stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] o pow. 0,0954 ha i 6298/2 o pow. 0,1136 ha - przez zezwolenie [...] Spółce Akcyjnej Oddziałowi w K. na przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV (tj. część pkt l decyzji), o zobowiązaniu [...] Spółkę Akcyjną w K. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania (tj. część pkt 2 w zakresie dotyczącym nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie S. stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i [...] ), oraz o tym, iż ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej (pkt 3 w części dotyczącej nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie [...] stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i [...] ) i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu Wojewoda napisał, że przedmiotem postępowania odwoławczego, była kwestia ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie [...] stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] ,[...] ,[...] ,[...] przez zezwolenie A. w K. na przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV a tym samym weryfikacja prawidłowości i zasadności wydanej w tym zakresie przez Starostę L. decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] . Wojewoda stwierdził, że organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] nie uwzględnił w prowadzonym postępowaniu faktu, iż działka ewid. [...] o pow. 954 m2 podzieliła się na działki ewid. [...] o pow. 297 m2 i [....] o pow. 657 m2, natomiast działka nr [...] o pow. 0,1365 ha podzieliła się na działki nr [...] o pow. 683 m2 i nr [...] o pow. 682 m2 obręb M. –S. (zgodnie z mapą projektu podziału nieruchomości nr [...]). Następnie umową darowizny z dnia 20 lipca 2011 r. Rep A nr [...] S. i M.D. darowali córce I.D. działki ewid. [...] i nr [...] położone w M. W ocenie organu odwoławczego mając na uwadze powyższe w ponownie prowadzonym postępowaniu koniecznym będzie określenie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w M. w obręb [...] stanowiącej obecnie działki ewidencyjne nr [...] i [...] będące własnością S. i M.D. na prawach wspólności ustawowej, dla której Sąd Rejonowy w L. Wydział VI Zamiejscowy Ksiąg Wieczystych w M. prowadzi księgę wieczystą Kw Nr [...] a także dopuszczenie do udziału w postępowaniu I.D. jako właścicielki części nieruchomości nr [...] i [...] położonej w M. w obrębie [...] stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] i nr [...] , z którą powinny zostać przeprowadzone stosowne rokowania i której przysługuje przymiot strony w toczącym się postępowaniu. Organ II instancji podniósł w tym miejscu, iż zgodnie z mapą i z projektem podziału nieruchomości, powstałe po podziale części działki nr [...] i [...] znajdują się w strefie technicznej projektowanej inwestycji. Wojewoda wskazał, że wobec powyższego, prowadzenie przez organ administracji państwowej postępowania administracyjnego, bez dopuszczenia wszystkich stron do jego uczestnictwa, stanowi kwalifikowane naruszenie norm prawa procesowego niezależnie od tego, czy naruszenie to miało wpływ na treść decyzji, czy też takiego wpływu nie można stwierdzić. W myśl bowiem zasady ogólnej wyrażonej w art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji państwowej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania. Nadto organ odwoławczy stwierdził także, iż pozbawienie przez organ I instancji wskazanemu podmiotowi możliwości uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym i nie doręczenie mu decyzji kończącej to postępowanie, stanowi naruszenie art. 10 § 1 i art. 109 § 1 k.p.a., w związku z art. 28 k.p.a. W opinii Wojewody wydanie decyzji w postępowaniu odwoławczym nie może wyżej wymienionych uchybień sanować. Powyższe zaniechanie oznacza wyraźne naruszenie przepisów art. 9 i 10 § 1 k.p.a., co w konsekwencji oznacza konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] wydanej w części dotyczącej działek nr [...] i nr [...] i przekazania w tym zakresie sprawy do ponownego rozpatrzenia, gdyż w przeciwnym wypadku postępowanie nią zakończone w tym zakresie podlegałoby wznowieniu na mocy przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W dalszej części uzasadnienia własnej decyzji z dnia [...] marca 2012 r. Wojewoda napisał, że dokonując oceny wydanej przez Starostę L. decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] w części dotyczącej ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie [...] stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] o pow. 0,0945 ha i nr [...] o pow. 0,0572 ha, będące własnością S. i M.D. na prawach wspólności ustawowej, dla której Sąd Rejonowy w L. Wydział VI Zamiejscowy Ksiąg Wieczystych w M. prowadzi księgę wieczystą Kw Nr [...] - przez zezwolenie A. Spółce Akcyjnej Oddziałowi w K. na przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV (część pkt l zaskarżonej decyzji), o zobowiązaniu [...] Spółkę Akcyjną w K. do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV, a jeżeli byłoby to niemożliwe albo powodowałoby nadmierne trudności lub koszty, o tym, iż wnioskodawca będzie zobowiązany do zapłaty odszkodowania (tj. część pkt 2 zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie [...] stanowiącej działki ewidencyjne nr [...]o pow. 0,0945 ha i nr [...] o pow. 0,0572 ha), oraz o tym, iż ostateczna decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej (tj. część pkt 3 zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym nieruchomości gruntowej położonej w M. w obrębie [...] stanowiącej działki ewidencyjne nr [...] o pow. 0,0945 ha i nr [...] o pow. 0,0572 ha), stwierdzić należy, iż decyzja organu I instancji była w tym zakresie prawidłowa a zatem należało utrzymać ją w mocy. Ponadto Wojewoda wskazał, że biorąc pod uwagę art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podkreślić należy, iż ustawodawca uzależnił możliwość udzielenia przez starostę zezwolenia danemu podmiotowi realizującemu konkretne przedsięwzięcie, zgody na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, od spełnienia dwóch ściśle określonych przesłanek: tego aby ewentualne zezwolenie zgodne było z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz tego aby wystąpienie z wnioskiem o wydanie w/w decyzji, dany podmiot poprzedził przeprowadzeniem z właścicielem nieruchomości rokowań mających na celu udostępnienie przez tą osobę nieruchomości w sposób dobrowolny. Zdaniem organu odwoławczego, nie może budzić wątpliwości fakt, iż w przedmiotowej sprawie obie w/w przesłanki co do nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i nr [...] zostały spełnione. Dalej Wojewoda wskazał, że mapa ewidencyjna z naniesionym przebiegiem inwestycji oraz wypis i wyrys z planu zagospodarowania przestrzennego, wskazują, że przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV jest inwestycją celu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami i realizowana będzie zgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego Miasta M. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta M. Nr [...] dnia 28 grudnia 2004 r. (Dz. Urz. Woj. [...] . Nadto w ocenie organu odwoławczego brak jest również podstaw do tego by stwierdzić, iż mająca miejsce w przedmiotowej sprawie korespondencja prowadzona pomiędzy wnioskodawcą a M. i S.D. , nie mogła zostać uznana za przeprowadzenie rokowań o których mowa w ust. 3 art. 124 u.g.n. Z akt sprawy wyraźnie wynika, iż pomiędzy wnioskodawcą a M. i S.D. prowadzona była obszerna korespondencja w której strony wyrażały kolejne propozycje w celu osiągnięcia porozumienia. W konsekwencji braku porozumienia pismem z dnia 14 kwietnia 2011 r. [...] S.A., Oddział w K. przedstawił ostateczne stanowisko, zgodnie z którym proponowane wynagrodzenie wyniosło 70.265 zł, na które Państwo M. i S.D. w piśmie z dnia 24 maja 2011 r. nie wyrazili zgody prosząc ojej podwyższenie. Wojewoda stwierdził, ze w oparciu o zgromadzoną w sprawie korespondencję prowadzoną pomiędzy wnioskodawcą a M. i S.D. należy uznać, iż żadna ze stron nie przyjęła proponowanych przez drugą warunków i tym samym nie zawarto ugody w tej sprawie tj. zawarcia umowy w sprawie uzgodnienia warunków przeprowadzenia przez stanowiącą własność M. i S.D. nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] i nr [...] przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV. Następnie organ II instancji odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu (od decyzji Starosty L. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] – dopisek Sądu) podzielił wątpliwości odwołujących dotyczące zawartych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji informacji, iż "przewody nie będą powodowały żadnych uciążliwości w rolnym zagospodarowaniu tych działek zgodnym z ich przeznaczeniem w planie zagospodarowania przestrzennego. Zatem zakres ingerencji inwestora w prawa właściciela sprowadza się do minimum", bowiem zdaniem Wojewody działki te zostały oznaczone w planie zagospodarowania terenu symbolem [...] - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w zieleni urządzonej, to jednak kwestia ta pozostaje bez wpływu na treść decyzji I instancji gdyż będzie miała znaczenie dopiero w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 124 ust 4 w związku z art. 128 ust 4 u.g.n. "Na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4". Zgodnie z art. 128 ust 4 u.g.n.: "Odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124-126. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu." W dalszej kolejności Wojewoda odnosząc się do zarzutu odwołujących, iż "Organ w decyzji określając zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, w sentencji nie wypowiedział się w żaden sposób na temat ograniczenia polegającego na postawieniu słupa w granicy działki [...]. Uczynił to dopiero w uzasadnieniu, co moim zdaniem budzi wątpliwości odnośnie tego, czy zaskarżona decyzja w ogóle tej kwestii dotyczy" wyjaśnił, iż w sentencji zaskarżonej decyzji orzeczono o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w M. przez zezwolenie A. w K. na przeprowadzenie przewodów napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV, natomiast w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uszczegółowiono w ocenie Wojewody sposób tego ograniczenia wskazując, iż "Szczegółowa analiza wniosku oraz załączonej dokumentacji, w szczególności zaś mapy ewidencyjnej wskazuje, że oś przebiegu linii elektroenergetycznej zaznaczona została kolorem czerwonym a strefa techniczna, o szerokości po 10 m od osi przewodów w obie strony, kolorem zielonym. Nad działkami nr [...] ,[...] ,[...] [...] zawieszone będą przewody linii elektroenergetycznej. Ponadto w granicy działki nr [...] posadowiony będzie słup. Zdaniem organu odwoławczego uszczuplenie władztwa właściciela będzie polegało na umożliwieniu inwestorowi korzystania z wyżej określonych części działek zaznaczonych na mapie ewidencyjnej, w zakresie niezbędnym do budowy dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 KV, tj. przewieszenia przewodów, posadowienie słupa oraz na umożliwieniu dostępu do tych urządzeń w celu wykonywania prac związanych z eksploatacją konserwacją modernizacją przeprowadzaniem remontów, modernizacją i usuwaniem awarii. Istotne ograniczenie prawa własności, to zlokalizowanie na działce nr [...] konstrukcji wsporczej, co wiąże się z koniecznością wjazdu na działkę ciężkiego sprzętu niezbędnego dla montażu konstrukcji (...). Eksploatacja linii będzie polegać na przeprowadzaniu oględzin raz w roku i dokonania oceny jej stanu technicznego, a także przeglądów co pięć lat. Prace eksploatacyjne, polegające na malowaniu konstrukcji i wymianie izolatorów, w głównej mierze dotyczą konstrukcji wsporczych. W przypadku przewodów, eksploatacja sprowadza się do obserwacji, czy żaden z przewodów nie został uszkodzony." Tym samym w opinii Wojewody z treści uzasadnienia decyzji Starosty L. z dnia [...] grudnia 2011 r. znak [...] wynikał sposób ograniczenia korzystania z nieruchomości. Podsumowując Wojewoda podniósł, że zgodnie z art. 7 k.p.a.: "W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli." W ocenie Wojewody na organie prowadzącym postępowanie spoczywa zatem obowiązek zgromadzenia i wszechstronnego zbadania materiału dowodowego i wydania decyzji o treści przekonywającej pod względem prawnym i faktycznym to jednak zmiana, z dniem 11 kwietnia 2011 r., brzmienia komentowanego przepisu dokonana art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18 z późn. zm.) w ten sposób, że organy administracji publicznej "z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy", ma na celu niejako "zaktywizowanie stron", w tym podkreślenie prawa do aktywnego wpływania na wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, jak również w interesie strony leży informowanie organu prowadzącego postępowanie o zmianach stanu faktycznego i prawnego prowadzonej sprawy co sprzyja również realizacji zasady szybkości i prostoty postępowania. Pismem nadanym w dniu 12 kwietnia 2012 r. M.D. oraz S.D. złożyli skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] marca 2012 r. znak [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący wnieśli o zmianę punktu 1. zaskarżonej decyzji i uchylenie decyzji organu I instancji cyt.: "także względem dz. ew. nr [...] oraz [...] położonych w M. " oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że podstawowy problem, który nie został wzięty pod uwagę podczas rokowań z [...] S.A. dotyczył zmian własnościowych – tzn. nastąpiła zmiana właściciela (darowizna na rzecz córki skarżących) oraz zmniejszyła się powierzchnia obciążanej nieruchomości. Drugi z zarzutów dotyczył nie określenia w sposób precyzyjny przez organy obydwu instancji obszaru, ani też zakresu ograniczenia praw skarżących do nieruchomości. Skarżący wyjaśnili w tym miejscu, że Starosta L. w decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. określił dość ogólnie, że ogranicza sposób korzystania z nieruchomości, wskazując wyłącznie ich numery i powierzchnie, natomiast nie wskazał ani na czym konkretnie owo ograniczenie ma polegać poza enigmatycznym zapisem o przeprowadzeniu przewodów napowietrznej energetycznej linii dwutorowej 110 KV, ani też jaki obszar to ograniczenie obejmuje. Przykładowo Starosta w swojej decyzji określając zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, w sentencji nie wypowiedział się w żaden sposób na temat ograniczenia polegającego na postawieniu słupa w granicy działki nr [...]. Uczynił to dopiero w uzasadnieniu, co w ocenie skarżących budzi wątpliwości odnośnie tego, czy zaskarżona decyzja w ogóle tej kwestii dotyczy. Ponadto w opinii skarżących Starosta nie wskazał pasa, którym ma zostać przeprowadzona linia, wraz ze wskazaniem strefy ograniczenia. Zdaniem skarżących określenie tych kwestii w zaskarżonej decyzji było niezbędne zarówno z punktu widzenia dalszego sposobu korzystania przez nich z nieruchomości, jak i ze względu na ustalenie odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że nie są zasadne zarzuty skargi nawiązujące do kwestii prowadzonych rokowań. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że rokowania takie miały miejsce, prowadzone były przez znaczny czas, sporządzono z nich stosowne protokoły, jak również wymieniono w tym przedmiocie obszerną korespondencję. Okoliczność, że nie doszło do porozumienia nie oznacza, że rokowania te trwały w chwili wydawania decyzji. Inwestor na pewnym ich etapie wskazał bowiem, że przedstawiana propozycja jest ostateczna, a propozycja ta nie została przez skarżących przyjęta. Brak odpowiedzi inwestora na dalsze pisma skarżących należy zatem uznać za moment zakończenia rokowań. Trafne jest natomiast stanowisko skarżących, że zaskarżona decyzja nie określa wystarczająco zakresu ograniczenia w sposobie korzystania z ich nieruchomości. To bowiem, że Starosta w swojej decyzji określając zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, przeoczył i w sentencji nie wypowiedział się w żaden sposób na temat ograniczenia polegającego na postawieniu słupa w granicy działki nr [...], a uczynił to dopiero w uzasadnieniu, jest istotnym uchybieniem, które winno skutkować wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Nie do zaaprobowania jest bowiem stanowisko organu II instancji, że wystarczające jest w takiej sytuacji doprecyzowanie sentencji decyzji poprzez wskazanie w jej uzasadnieniu, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości poprzez zezwolenie na przeprowadzenie napowietrznej linii energetycznej, polega także na postawieniu na działce znacznych rozmiarów słupa. Szczególnie, że zezwolenie na przeprowadzenie nad konkretną działką napowietrznej linii energetycznej wcale nie musi wiązać się z postawieniem na niej konstrukcji wsporczej, które jak wiadomo sytuowane są co kilkadziesiąt, a nawet co kilkaset metrów. Wskazać w tym miejscu należy, że działka skarżących ma charakter budowlany (co uszło uwadze organu I instancji), a zatem zaskarżona decyzja powinna precyzyjnie określać obszar nieruchomości, na którym następuje ograniczenie prawa właściciela do tej nieruchomości. Taki pogląd wyrażony został m.in. w wyroku NSA w Warszawie z dnia 17.11.2009r. (I OSK 185/09, LEX nr 588770) i jest przez tutejszy sąd w całości aprobowany. Przechodząc do dalszych rozważań podkreślić należy, że zaskarżona decyzja jest wadliwa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego z powodu braku rozważań, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym. Wbrew niezwykle ogólnikowym stwierdzeniom obu organów, sprowadzającym się do tego, że planowana inwestycja jest inwestycją celu publicznego (z tym poglądem należy się zgodzić) i będzie realizowana zgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego Miasta M. zatwierdzonego Uchwałą Rady Miasta M. Nr [...] dnia 28 grudnia 2004 r. (Dz. Urz. Woj. [...] , analiza wypisu z ustaleń tego planu, znajdujących się w aktach, nie daje podstaw do takich wniosków. Nieruchomości skarżących – co zauważył dopiero organ II instancji - znajdują bowiem się na terenie [...] tj. terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w zieleni urządzonej. Zgodnie natomiast z postanowieniami planu, inwestycja polegająca na poprowadzeniu sieci napowietrznej dwutorowej linii energetycznej 110 KV, nie jest na tym terenie dopuszczalna. Z wypisu planu miejscowego wynika bowiem, że tego typu przedsięwzięcie jest dopuszczalne na terenach oznaczonych w planie symbolami B7 ZU, B1 ZN i pod pewnymi warunkami, na niektórych terenach lasów. Okoliczność, że w planie ustalono rezerwę terenu dla linii wysokiego napięcia, nie oznacza że pozostałe ustalenia planu przestają mieć w tym zakresie znaczenie, a może świadczyć o wewnętrznej sprzeczności planu miejscowego. Biorąc jednak pod uwagę, że przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ nie zapoznał się z całością ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego Miasta M. zatwierdzonego Uchwałą Rady M. Nr [...]dnia 28 grudnia 2004 r. i w ogóle nie rozważał zgodności planowanej inwestycji z postanowieniami planu, przy ponownym rozpoznaniu sprawy, to właśnie będzie w pierwszej kolejności obowiązkiem organu, który przy rozstrzyganiu sprawy winien będzie również uwzględnić przedstawione powyżej rozważania, co do precyzji ewentualnego rozstrzygnięcia w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Mając zatem na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i 1c p.p.s.a oraz art. 135 i 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.