II SA/Kr 749/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie AWSA Janusz Kasprzycki /spr./ WSA Grażyna Firek Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi B.G. i J.G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania - skargę oddala - Decyzją z dnia [...] sierpnia 2000r., znak:[...], Starosta T. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego z przydomowym krytym basenem, przyłączami i wewnętrznymi instalacjami na działce nr "1" w W. na rzecz M. K. - B. Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2001r., znak:[...], w oparciu o art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity, Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.a.), w zw. z art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm., zwanej dalej - Prawo budowlane z 1994 r.), wydaną w związku z wnioskiem inwestora - M. K. - B. - Starosta T. zmienił decyzję z dnia [...] sierpnia 2000r., znak:[...] w ten sposób, że zatwierdził projekt budowlany zamienny dla przedmiotowego budynku w miejsce zatwierdzonego uprzednio wydaną decyzją projektu budowlanego dla tego budynku. W jej uzasadnieniu Starosta T. podał, że zaprojektowana zmiana polega przede wszystkim na zmianie lokalizacji przedmiotowego budynku na działce nr "1", tj. przesunięciu tego budynku do granicy działki nr "2", która stanowi obecnie własność inwestora. Z opisu technicznego projektu zamiennego, dołączonego do wniosku inwestora, wynika, że zmiana lokalizacji przedmiotowego obiektu podyktowana była poszerzeniem granic własności inwestora o działki nr "2" i "3", na których to wydzielono drogę przejazdową o szerokości 5,5 m jako dojazd do pozostałych użytkowników. Wspomniana działka nr "2" jak i działki nr "4" i "5" powstały z podziału działki nr "6" (vide: mapa uzupełniająca z podziału działki nr "6"). Powyższe postępowanie, zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] kwietnia 2001r., znak:[...], Starosty T., zostało wznowione, na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., postanowieniem z dnia [...] maja 2001 r., znak:[...]. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003r., znak:[...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., postępowanie to zawieszono z urzędu do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w T. zmiany sposobu wykonywania służebności przejazdu, przechodu i przegonu południowym i wschodnim krańcem działki nr "4" w W. Z kolei postanowieniem z dnia [...] lutego 2005r., znak:[...], wydanym na podstawie art. 97 § 2 k.p.a., postępowanie to podjęto z urzędu. W uzasadnieniu tego postanowienia Starosta T. wskazał, że pełnomocnik inwestora przedłożył wyrok Sądu Rejonowego w T., Wydział l Cywilny z dnia [...] maja 2004 r., sygn. akt:[...] oraz prawomocny wyrok z dnia [...] grudnia 2004r., sygn. akt:[...] Sądu Okręgowego w T., zmieniający treść służebności gruntowej na działkach nr: "3" i "4" w W. Ustąpiły zatem przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie i dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli B. i J. G. Podali w nim, że zarówno postanowienie o zawieszeniu postępowania jak i jego podjęcie zostało wydane w związku ze zmianą zagospodarowania działki nr "1" w W. Działka ta jednak przestała istnieć. W miesiącu czerwcu 2003r. działka "1" uległa podziałowi na dwie działki tj. "7", której właścicielami są H. i K. K. oraz "8", której właścicielem jest M. K. - B. Stąd podjęcie postępowania w sprawie zamiany lokalizacji budynku mieszkalnego, jednorodzinnego wraz z przydomowym basenem jest bezprzedmiotowe. Dodatkowo skarżący podali, że organ l instancji naruszył przepisy art. 97 § 2 kpa w zw. z art. 124 § 2 k.p.a. i art. 126 k.p.a., gdyż postanowienia nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego. Zdaniem skarżących organ l instancji nie mógł podjąć postępowania z urzędu, skoro w uzasadnieniu podaje, że nastąpiło to na wniosek złożony przez pełnomocnika M. K. - B. Skarżący zaznaczyli również, że wnieśli kasację do wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia [...] grudnia 2004r. w przedmiocie ustalenia wygaśnięcia służebności gruntowej i zmianę treści służebności gruntowej. Dlatego też podejmowanie postępowanie jest całkowicie bezzasadne, skoro skarżący nie wykorzystali jeszcze wszystkich przysługujących im środków prawnych. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005r. znak:[...], na podstawie art. 138 § 1, pkt 1 k.p.a. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu organ odwoławczy w uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia wskazał, że podjęcie postępowania nie stanowi końcowego załatwienia sprawy, w związku z czym zmiana numeru działki winna zostać uwzględniona w decyzji końcowej. Zaskarżone postanowienie posiada wystarczające uzasadnienie faktyczne i prawne. Ponadto organ odwoławczy nie zgadza się ze stwierdzeniem, jakoby zaskarżone postanowienie naruszało przepisy art. 97, 124 i 126 k.p.a. oraz, że przy ustalaniu nowego przebiegu drogi służebnej nie zostały wyczerpane wszystkie środki prawne. Droga służebna została ustalona przez Sąd Rejonowy w T. oraz Sąd Okręgowy na podstawie opinii biegłego z zakresu geodezji Sądu Okręgowego w T. mgr inż. S.K. W związku z podziałem działki nr "1" dopuszczono do udziału w postępowaniu na prawach strony H.K. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy orzekł jak w sentencji postanowienia. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 19 maja 2005r. wnieśli B.G. i J.G., reprezentowani przez pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący podali, że brak było podstaw do podjęcia zawieszonego w oparciu o art. 97 § 1 pkt. 4 i § 2 k.p.a. postępowania, wobec złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w T. wydanego w wyniku rozpatrzenia apelacji w przedmiocie zmiany przebiegu służebności gruntowej. Zdaniem skarżących w dacie wydania postanowienia nie ustąpiły przyczyny, które były podstawą do zawieszenia postępowania. Skarżący podali również, iż zaskarżone postanowienie narusza przepis art. 107 w związku z art. 123 i 126 k.p.a. bowiem nie zawiera dostatecznego uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz istnienia przesłanek do podjęcia zawieszonego postępowania na podstawie art. 97 §2 k.p.a. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2005r. Odnosząc się do zarzutów skargi organ odwoławczy podał, że od wyroku Sądu Okręgowego złożona została kasacja (zresztą wstępnie odrzucona przez Sąd Okręgowy w T. postanowieniem z dnia [...] lutego 2005r.), a zatem ustała przyczyna zawieszenia. Zwłaszcza, że w postanowieniu zawieszającym postępowanie organ l instancji określił termin zawieszenia do czasu wydania wyroku przez Sąd Rejonowy w T. Niewątpliwie, zaś wyrok taki został wydany, a zatem abstrahując od zasadności takiego ustalenia okresu zawieszenia postępowania należy stwierdzić, iż ustąpiła przyczyna zawieszenia postępowania co dawało organowi l instancji podstawę do podjęcia postępowania. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia Wojewody, co prawda nie posiadało przytoczonych regulacji prawnych jednakże zawiera stwierdzenia wynikające z przepisu art. 97 § 2 k.p.a., jak również wskazuje dowody, na których organ się oparł przy podejmowaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tym samym wypełnił dyspozycję art. 107 k.p.a. Faktem jest również, iż działka nr "1" w W., na której zlokalizowany jest budynek mieszkalny z basenem uległa podziałowi w 2002r. i inwestycja realizowana jest obecnie na działce nr "8" w W. Kwestia ta nie mogła jednak znaleźć uwzględnienia na etapie podjęcia zawieszenia postępowania i rozpatrywania zażalenia na postanowienie o jego podjęciu, bo tylko ten etap postępowania był przedmiotem kontroli organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, w tym w zakresie - legalności decyzji administracyjnych (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, dlatego też kontroli legalności dokonują również z urzędu. Skarga nie mogła zostać uwzględniona. Zgodnie z art. 97 § 2 k.p.a., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na wniosek strony. Z powyższego wynika, że przepis ten ustanawia jedyną przesłankę podjęcia zawieszonego postępowania. Jest nią "ustąpienie przyczyn uzasadniających zawieszenie postępowania". Użyte w przywołanym przepisie sformułowanie: "gdy ustąpiły przyczyny zawieszenia" wskazuje na ogólny i zbiorczy charakter tej przesłanki, co rodzi konieczność określenia przesłanki podjęcia zawieszonego postępowania do każdej z osobna podstaw obligatoryjnego zawieszenia postępowania, o których mowa w art. 97 §1 pkt1-4k.p.a. W sytuacji zawieszenia postępowania ze względu na zagadnienie wstępne (art. 97 § 1 pkt4 k.p.a.), przyczyna uzasadniająca zawieszenie ustępuje w chwili, gdy rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd uzyskuje charakter trwały (por. G. Łaszczyca w: Zawieszenie ogólnego postępowania administracyjnego, Zakamycze 2005). W rozpatrywanej sprawie postępowanie zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w T. zmiany sposobu wykonywania służebności przejazdu, Przechodu i przegonu południowym i wschodnim krańcem działki nr "4" w W. Zagadnienie to zostało rozstrzygnięte przez Sąd Rejonowy w T., wyrokiem z dnia [...] maja 2004r., sygn. akt:[...], a następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w T. z dnia [...] grudnia 2004r., sygn. akt: [...], którego orzeczenie stało się prawomocne z dniem 17 stycznia 2005r. Stosownie do treści art. 363 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r., Nr 43, poz. 296 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie - k.p.c.) orzeczenie sądu staje się prawomocne jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. Prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w sądzie drugiej instancji - ten sąd. Stwierdzenia dokonuje sąd jednoosobowo (art. 364 § 1 k.p.c.). W myśl art. 388 k.p.c. wyrok sądu drugiej instancji jest natychmiast wykonalny, jeżeli kodeks nie stanowi inaczej. Sąd drugiej instancji może jednak uzależnić jego wykonanie, a w razie oddalenia apelacji - wykonanie wyroku sądu pierwszej instancji od złożenia przez powoda stosownego zabezpieczenia, a nawet - gdyby wskutek wykonania wyroku mogła wyniknąć dla pozwanego niepowetowana szkoda - wstrzymać wykonanie wyroku aż do uprawomocnienia się. W aktach sprawy brak postanowienia o wstrzymaniu wykonania w/w wyroku. Skutku w postaci wstrzymania wykonania wyroku sądu drugiej instancji nie mogło spowodować także wniesienie kasacji. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 27 grudnia 2004r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, póz. 98) sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy toczą się od tego dnia według przepisów tej ustawy, z tym że do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczenia wydanego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a także do odmowy przyjęcia jej do rozpoznania, stosuje się przepisy dotychczasowe. Zatem nie miał zastosowania przepis art. 388 § 1 k.p.c., w brzmieniu nadanym wspomnianą ustawą nowelizującą, iż w razie wniesienia skargi kasacyjnej, gdyby na skutek wykonania orzeczenia stronie mogła być wyrządzona niepowetowana szkoda, sąd drugiej instancji może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia do czasu ukończenia postępowania kasacyjnego lub uzależnić wykonanie tego orzeczenia - a w razie oddalenia apelacji także orzeczenia sądu pierwszej instancji - od złożenia przez powoda stosownego zabezpieczenia. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika także, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2005 r. Sąd Okręgowy w T. odrzucił kasację skarżących. Prawidłowo zatem organy administracji ustaliły, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania. Wspomniany wyrok Sądu Okręgowego w T. wywiera bowiem skutki prawne. Wnoszone natomiast po jego uprawomocnieniu się środki zaskarżenia nie mogą mieć w tej sprawie znaczenia. Ustanie przyczyny zawieszenia postępowania rodzi obowiązek podjęcia zawieszonego postępowania. Wobec tego organy administracji władne były wydać postanowienie o podjęciu uprzednio zawieszonego postępowania, w oparciu o art. 97 § 2 k.p.a. "Niedopełnienie obowiązku podjęcia zawieszonego postępowania, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie, należy zakwalifikować jako rażące naruszenie prawa, określone w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a."(por. wyrok WSA z 15 marca 2006 r., II SA/Wa 137/06, LEX Nr 202369). Nie ulega też żadnej wątpliwości, że postępowanie to zostało podjęte przez organ administracji z urzędu. Pismo pełnomocnika inwestora z dnia 3 lutego 2005r. jest jedynie pismem zawiadamiającym organ o treści rozstrzygnięcia sądu. W jego treści nie znajduje się żaden wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania. W takim stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę oddalił.