II SA/Kr 749/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: st. sekr. sąd. Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2017 r. sprawy ze skargi J. I. na uchwałę Rady Gminy Wiśniowa z dnia 16 czerwca 2008 r., nr XIV/87/08 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Wiśniowa postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. J. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy Wiśniowa z dnia 16 czerwca 2008 r. Nr XIV/87/08 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Lipnik, domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej nr ew. [...] w Lipniku i nr ew. [...] w Wiśniowej, ewentualnie stwierdzenia jej niezgodności z prawem oraz zasądzenia kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r. sygn. akt 1363/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie ze skargi M. U. i Z. N. na uchwałę Rady Gminy Wiśniowa z dnia 16 czerwca 2008 r., Nr XIV/87/08 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Lipnik stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w jej części graficznej, znajdującej się na planszy nr 15 rysunku planu, obejmującej cały teren KDW, który rozpoczyna swój bieg od drogi publicznej oznaczonej symbolem KDZ na wysokości działek ewidencyjnych oznaczonych na rysunku planu numerami 888 i 871. Od wyroku wywiedziona została skarga kasacyjna i nie jest on prawomocny. W uzasadnieniu wyroku z dnia 16 lutego 2017 r. sygn. akt 1363/16 Sąd wskazał, że "przebieg procesu sporządzania projektu planu miejscowego i uchwalania tego planu został uregulowany w art. 17 u.p.z.p. Zachowanie powyższego trybu jest jednym z zasadniczych warunków uznania legalności uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie bowiem z treścią art. 28 ust. 1 u.p.z.p. naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotnego naruszenia trybu jego postępowania oraz właściwości organów w tym zakresie powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały w tym zakresie Sąd nie stwierdził naruszenia zasad lub trybu sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru miejscowości Lipnik". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej (M. Niezgódka-Medek w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wolters Kluwer 2011, uw. 3 do art. 125). Wynik postępowania wszczętego skargą kasacyjną wniesioną od wyroku z dnia 16 lutego 2017 r. sygn. akt 1363/16 będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej, bowiem ewentualne orzeczenie co do prawidłowości i legalności zaskarżonego aktu rzutować będzie na ocenę tego aktu dokonywaną w kolejnych postępowaniach jego dotyczących. Jeżeli bowiem wyrok w sprawie II SA/Kr 1363/16, w której dokonano już kontroli poprawności zachowania procedury uchwałodawczej w całości, będzie prawomocny to w niniejszej sprawie nie można będzie przyjąć, że procedura ta została naruszona, albowiem w takim przypadku Sąd będzie tym wyrokiem związany. Dlatego też, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.