II SA/Kr 752/13

Kraków, dnia 31 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.M. na decyzję Wojewody z dnia 8 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn . akt IISa/Kr 752/13 POSTANOWIENIE Kraków, dnia 31 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.M. na decyzję Wojewody z dnia 8 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia zawiesić postępowanie sądowe. R.M. wraz ze skargą na decyzję Wojewody z dnia 8 kwietnia 2013 r. nr[...], wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewoda uchylił w części decyzję organu l instancji, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 10 maja 2012 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. [...] oraz ulic: [...] oraz [...] wraz z budową odcinka ul. [...] w K. (zadanie 2) o długości 200 m; rozbiórka, przebudowa oraz budowa infrastruktury technicznej; przebudowa oraz budowa ekranów akustycznych; rozbudowa infrastruktury tramwajowej wraz z siecią trakcyjną oraz przystankami dla komunikacji zbiorowej i tramwajowej i autobusowej oraz rozbiórka istniejącej zabudowy kolidującej z rozbudowanym układem drogowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 §5 P.p.s.a.). Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Konstrukcja powołanego wyżej przepisu wskazuje, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek uzasadniających uwzględnienie wniosku, tj. przedstawienia takich okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowne wstrzymania zaskarżonego aktu Sad dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem skarżący ograniczył się w istocie do sformułowania wniosku, bez jakiegokolwiek uzasadnienia. Sąd nie może domyślać się powodów, dla których skarżący wnioskuje o wstrzymanie wykonania decyzji. Nie może też w tym względzie formułować własnych wniosków. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżone! decyzji . UZASADNIENIE Zgodnie z dyspozycja art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o stepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. –dalej powoływana jako P.p.s.a.), sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Zawieszenie postępowania na podstawie wyżej wskazanego przepisu jest obligatoryjne tj. sąd ma związek dokonania czynności procesowej, jaką jest zawieszenie postępowania w dacie stwierdzenia, iż doszło do jakiegokolwiek zdarzenia, o którym mowa w tym przepisie, między innymi jeżeli zmarła strona postępowania. Przepis art. 12 powołanej ustawy stanowi z kolei, że ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. W sprawie o sygn. akt II SA/Kr 705/13 postępowanie sądowe zostało mieszone ze względu na śmierć uczestniczki postępowania. OF. . Z wykazu stron postępowania sporządzonego w niniejszej sprawie wynika, że O.F,. jest również stroną postępowania w niniejszej sprawie. Zważywszy na powyższe okoliczności należało orzec jak w sentencji postanowienia. Podstawę do podjęcia zawieszonego postępowania stanowić będzie myśl art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zgłoszenie się lub wskazanie pełnego kręgu następców prawnych (spadkobierców ustawowych, testamentowych) zmarłej :uczestniczki lub ustanowienie we właściwym trybie przez sąd powszechny kuratora sadku.