II SA/Kr 758/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2014 r. sprawy ze skargi G.G. na decyzję nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 marca 2014 r. znak: [....] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania skargę oddala. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w tej sprawie jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej WINB) z dnia 14.03.2014 r. (znak: [...]) uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] (dalej PINB) z dnia 14.05.2013 r. i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją z dnia 14.05.2013 r. PINB w K. orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie zmiany, bez zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej - sposobu użytkowania obiektu budowlanego przy ul. N., dz. nr [...], [...], [...] obr. [...] w K.. PINB w K. uzasadniając powyżej wskazaną decyzję umarzającą postępowanie administracyjne podał, iż prowadził na wniosek strony postępowanie w przedmiocie zmiany, bez zgłoszenia właściwemu organowi, sposobu użytkowania obiektu budowlanego zlokalizowanego przy ul. N. w K., na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...]. W sprawie tej PINB w K. wydał już wcześniej w dniu 20.07.2011 r. decyzję, którą umorzył prowadzone postępowanie. Decyzja ta została uchylona przez WINB w K., decyzją z dnia 16.01.2012 r. (znak: [...]), zaś sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Ponownie prowadząc postępowanie PINB w K., w dniu 05.10.2012 r. przeprowadzili oględziny spornej nieruchomości. W wyniku oględzin ustalono, że obiekt oznaczony w załączniku do protokołu oględzin nr [...] jest budynkiem o konstrukcji stalowej z wypełnieniem (okładziną) ścian zewnętrznych blachą trapezową, parterowy przekryty dachem dwuspadowym. Obiekt podzielony jest na dwie części magazynowe i pomieszczenie biurowe. Pomieszczenia wydzielono za pomocą przegród (ścianek murowanych). Nad jednym z pomieszczeń magazynowych i biurowym wykonano sufit podwieszany z paneli PCV mocowany do konstrukcji stalowej dachu. Obiekt oznaczony nr [...] w załączniku do protokołu oględzin, jest budynkiem o konstrukcji stalowej obłożony blachą falistą z zewnątrz, wewnętrzna okładzina ścian wykonana z paneli PCV. Obiekt parterowy przekryty dachem płaskim. Budynek składa się z wyodrębnionej przestrzeni magazynowej oraz korytarza pomiędzy pomieszczeniami nr [...], a pomieszczeniem nr [...]. Obiekt oznaczony nr [...] w załączniku do protokołu oględzin, jest obiektem o konstrukcji tradycyjnej murowanej, dwukondygnacyjny, przekryty dachem dwuspadowym. Na parterze zlokalizowano pomieszczenia socjalne dla pracowników. Na piętro prowadzi klatka schodowa o konstrukcji stalowej. Piętro budynku stanowi pomieszczenie pakowania ręcznego i mechanicznego produktów. Obiekt oznaczony nr [...] w załączniku do protokołu oględzin to obiekt o konstrukcji tradycyjnej murowanej, dwukondygnacyjny, przekryty dachem dwuspadowym pokryty blachą falistą. Na drugiej kondygnacji zlokalizowano pomieszczenie magazynowe produktów gotowych. Na parter prowadzi klatka schodowa o konstrukcji żelbetowej. Parter obiektu nr [...] stanowi magazyn produktów gotowych. Obiekt oznaczony nr [...] w załączniku do protokołu oględzin, jest obiektem o konstrukcji szkieletowej (słupowo-rygłowy) żelbetowej ze ścianami murowanymi. Obiekt dwukondygnacyjny, przekryty dachem dwuspadowym, pokryty blacha falistą. W parterze znajduje się pomieszczenie surowców. Na drugą kondygnację prowadzą schody z klatki z obiektu nr [...] oraz poprzez przewiązkę z budynkiem nr [...]. Zlokalizowane pomieszczenie na drugiej kondygnacji przeznaczone jest do produkcji wyrobów ciastkarskich, w którym też usytuowano dwa piec piekarnicze. Obiekt oznaczony nr [...] w załączniku do protokołu oględzin, jest obiektem o konstrukcji tradycyjnej (murowanej), dwukondygnacyjny przekryty dachem dwuspadowym, pokryty blacha falistą. W parterze budynku znajduje się pomieszczenie magazynowe do przechowywania opakowań kartonowych. Na piętrze zlokalizowano pomieszczenie produkcyjne - wyrobu produktów gofrowych. Obiekt oznaczony nr [...] w załączniku do protokołu oględzin, jest obiektem o konstrukcji tradycyjnej murowanej z elementami szkieletu żelbetowego, dwukondygnacyjny przekryty dachem dwuspadowym, kryty blacha trapezową. Na parterze zlokalizowano pomieszczenie produkcyjne. W tym pomieszczeniu znajduje się urządzenie do automatycznego wypieku. Urządzenie to wyposażone jest w wyciąg oparów z procesu piekarniczego. Na drugie piętro prowadzi klatka schodowa żelbetowa. W pomieszczeniu na drugiej kondygnacji zlokalizowano produkcję wyrobu chrupek, w którym usytuowano (ekstruder) - urządzenie do wyciskania produktów. W pomieszczeniu tym nie prowadzi się wypieku. Obiekt oznaczony nr [...] w załączniku do protokołu oględzin, to budynek dobudowany do obiektu nr [...], o konstrukcji stalowej (mieszanej), parterowy, ze ścianami zewnętrznymi obłożonymi blachą falistą i trapezową. Od strony wewnętrznej, ściany obłożono płytami gipsowo-kartonowymi. Budynek przekryty dachem jednospadowym, pokryty blachą. Obiekt wykorzystywany jako biuro oraz pomieszczenia socjalne. Przewiązka oznaczona nr [...] w załączniku do protokołu oględzin ma konstrukcję tradycyjną murowaną, łączy budynek nr [...], z budynkiem nr [...] na wysokości drugiej kondygnacji. Organ I instancji wskazał, iż wszystkie opisane wyżej budynki wyposażone są w wewnętrzne instalacje: elektryczną, centralnego ogrzewania, gazową oraz wodno-kanalizacyjną. Do protokołu załączono również dokumentację fotograficzną oraz szkic usytuowania wszystkich obiektów budowlanych. Opisując stan sprawy, PINB podał, że w dniu 08.10.2012 r. zwrócił się z prośbą do Urzędu Miasta Wydziału Organizacji i Nadzoru - Referat Archiwum o wypożyczenie akt sprawy o znaku: [...]. Akta te dotyczyły rozbudowy Zakładu Produkcyjno - Handlowego "[...]" przy ul. N., znajdującego się na działce nr [...] obr. [...] w K.. W odpowiedzi na wskazane wyżej pismo, Urząd Miasta podał, że w zasobach archiwalnych nie posiada dokumentacji o wskazanej sygnaturze. Jednocześnie w tej samej dacie PINB w K. zwrócił się do Urzędu Miasta Wydział Architektury i Urbanistyki o udzielenie informacji, czy na wzniesienie obiektów usytuowanych w wymienionych wyżej działkach, kolejni właściciele uzyskali stosowne zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej, informując jednocześnie, iż przedmiotowa posesja posiadała w latach 90-tych XX w. nr 51, zaś przed podziałem powyższe działki miały oznaczenie nr [...], [...] obr. [...]. Uzyskano informację, iż w rejestrach prowadzonych spraw brak jest danych dotyczących pozwolenia na budowę dla obiektu zlokalizowanego przy ul. N. w K. położonego na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...]. Wskazano również, że brak jest możliwości sprawdzenia, czy dla nieruchomości oznaczonej nr [...] przy ul. N. (dz. nr [...] oraz nr [...]) wydano w latach 90-tych decyzję o pozwoleniu na budowę. Pismem z dnia 18.10.2012 r. G. G. wniosła do akt potwierdzenie odbioru przyłącza kanalizacyjnego i gazowego do budynku nr 103. W dniu 15.02.2013 r. złożona została do akt sprawy ekspertyza techniczna sporządzona dla obiektów budowlanych położonych przy ul. N. w K., opracowana przez inż. D. W. oraz mgr inż. arch. G. K.. W ekspertyzie tej stwierdzono, że "nie nastąpiła zmiana sposobu użytkowania przedmiotowej nieruchomości w rozumieniu przepisów art. 71 ust. l pkt. 2 ustawy Prawo budowlane bowiem: nie zmieniono funkcji obiektu z produkcyjnego, (nadał jest produkcyjny), nie nastąpiło podjęcie czy zaniechanie działalności w obiekcie, bowiem poprzednio i obecnie działalność produkcyjna jest kontynuowana; nie nastąpiła zmiana w rozumieniu przepisów technicznych (pogorszenie) warunków bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska; nie zmieniono układu obciążeń." Organ I instancji wskazał, że pomieszczenia kontrolowanego budynku nie noszą śladów przebudowy lub remontów, na co wskazuje m.in. logo wraz z aranżacją poprzedniej firmy [...] w budynku nr [...]. Powyższe ustalenie znalazło potwierdzenie w przedłożonej ekspertyzie technicznej opracowanej w grudniu 2010 r. przez mgr inż. J. R. (rzeczoznawcę budowlanego w specjalności konstrukcyjno-budowlanej). Z opinii tej wynika, że: "(...) W obecnym zakładzie nie przeprowadzono żadnych prac remontowych poza malowaniem ścian i podłóg. Obiekt posiada aktualne protokoły kontroli okresowej. Zarówno w zakresie p.poż. nie nastąpiły żadne zmiany. Pozostało to samo ujęcie wody (...)." We wnioskach ww. opinii istnieje zapis stwierdzający cyt.: "Po przeanalizowaniu wszystkich dostępnych dokumentów oraz zapoznaniem się ze stanem faktycznym, stwierdzam, iż w opisanym przypadku nie występuje zmiana sposobu użytkowania w rozumieniu art. 71 ust. l pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Powyższa ocena zaopiniowana została bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę ds. sanitarno - higienicznych mgr inż. A. P., rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz BHP i ergonomii mgr inż. B. R., a także biegłego w zakresie sporządzania OOS mgr inż. W. C.. Organ I instancji wskazał, że pomieszczenia magazynowe i produkcyjne są pomieszczeniami otwartymi bez wewnętrznych podziałów. Na podstawie zachowanych szczątkowych kopii projektów obiektów zlokalizowanych na przedmiotowej nieruchomości, organ nie mógł wywnioskować jak zmieniło się zintensyfikowanie sposobu użytkowania. Zauważono, że w związku ze zwartą zabudową obiektów na przedmiotowej nieruchomości, połączonych ze sobą funkcjonalnie, należy rozpatrywać jako jedną całość pod względem użytkowym. PINB stanął na stanowisku, że w sprawie nie nastąpiła zmiana sposobu użytkowania przedmiotowej nieruchomości, w rozumieniu przepisów art. 71 ust. l pkt 2 ustawy Prawo budowlane, bowiem: nie zmieniono funkcji obiektu z produkcyjnego, nadal jest produkcyjny, nie nastąpiło podjęcie czy zaniechanie działalności w obiekcie bowiem poprzednio i obecnie działalność produkcyjna jest kontynuowana; nie nastąpiła zmiana w rozumieniu przepisów technicznych (pogorszenie) warunków bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotnych, higieniczno-sanitarnych, ochrony środowiska; nie zmienił się układ obciążeń. Organ I instancji podał również, że zarzuty podnoszone w piśmie z dnia 12.12.2012 r. przez stronę skarżącą dotyczące zwiększenia zużycia energii elektrycznej i wody nie mają znaczenia w niniejszej sprawie, bowiem celem działalności gospodarczej jest jej ciągły rozwój, co wiąże się ze zwiększeniem zużycia mediów. Także, zdaniem organu, nie były trafne zarzuty podnoszone w piśmie z dnia 14.03.2013 r., które odnosiły się do wykonanej ekspertyzy z dnia 15.02.2013 r. Ocena bowiem przedmiotowej ekspertyzy pozwala na stwierdzenie, że została opracowana w sposób rzetelny, przez osoby uprawnione, a zawarte w niej oceny i wnioski nie budzą wątpliwości. Mając powyższe na uwadze PINB uznał prowadzone postępowanie za bezprzedmiotowe i je umorzył działając na podstawie art. 105 par. 1 K.p.a. W wyniku odwołania od opisanej decyzji złożonego przez E. P. oraz A. P. - właścicieli sąsiedniej nieruchomości - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 14.03.2014 r. (znak [...]) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Podstawą prawną rozstrzygnięcia był art. 138 par. 2 K.p.a. Organ odwoławczy podał, że przedmiotem sprawy, jest weryfikacja zasadności umorzenia prowadzonego postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego położonego przy ul. N. w K., poprzez dostosowanie go do potrzeb produkcji żywności ekologicznej prowadzonej przez firmę produkcyjno-handlową "[...]". WINB w K. wskazał, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw prawnych do uznania, iż prowadzone przez PINB postępowanie jest bezprzedmiotowe. Z akt sprawy wynika, że sporny obiekt budowlany zlokalizowany przy ul. N. (działki nr [...], [...], [...] obr. [...] w K.) początkowo znajdował się w posiadaniu firmy [...] i przeznaczony był pod produkcję grzejników oraz magazynowanie wyprodukowanych wyrobów. W 2006 r. obiekt został przejęty przez firmę handlowo-usługową "[...]" reprezentowaną przez G. G.. W obiekcie tym odbywa się produkcja żywności ekologicznej, zgodnie z profilem działalności wskazanego przedsiębiorstwa. Organ odwoławczy zauważył, że w rozpoznawanej sprawie ocenie podlegać powinno to, czy doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu w stosunku do jego użytkowania przez poprzedniego właściciela. Ocena ta winna się odbyć w oparciu o treść art. 71 ustawy Prawo budowlane. Zauważono, iż już w wydanej wcześniej w tej sprawie decyzji WINB z dnia 16.01.2012 r. wskazywano, że "... w połączeniu z brakiem dokumentacji dotyczącej poprzedniego stanu przedmiotowego budynku niemożliwe jest zweryfikowanie oświadczenia inwestora o wykonaniu jedynie bieżącej konserwacji przed rozpoczęciem produkcji żywności (karta 6 akt PINB), co może mieć wpływ na tryb postępowania. Ponadto z akt sprawy wynika jedynie, że przedmiotowy obiekt budowlany w roku 1994 był użytkowany na cele produkcyjne (karta 84 akt PINB). Brakuje jednak dokumentów, pozwalających na określenie intensywności jego użytkowania, co z kolei wyklucza możliwość porównania poprzednich warunków użytkowania z obecnymi.". WINB wskazał, iż prowadząc postępowanie wyjaśniające organ I instancji odniósł się wyłącznie do faktu, iż sporny obiekt był wykorzystywany przez firmę "[...]" do celów produkcyjno-magazynowych, opierając swoje wnioski na dowodach zgromadzonych w aktach sprawy przedkładanych przez obecnego właściciela obiektu (G. G.). Według oświadczeń wskazanej osoby zawartych w pismach składanych do akt postępowania wiadomym jest, iż firma "[...]" rozpoczęła swoją działalność w przedmiotowym obiekcie w 2006 r. Jednocz eśnie w aktach postępowania organu I instancji znajduje się oświadczenie Z. Z. z dnia 31.07.2011 r., w którym wskazano, iż "W budynkach A i B (...) nigdy nie prowadzono jakiejkolwiek produkcji w okresie funkcjonowania tam firmy "[...]". Budynki te pełniły tylko rolę magazynów części metalowych i grzejników. W budynku A nie było instalacji wodno-kanalizacyjnej, gazowej, ani wentylacyjnej. Budynek A nie był więc nigdy wykorzystywany do jakiegokolwiek procesu produkcyjnego, gdyż się do tego nie nadaje. Od roku 1997 ze względu m.in. na złe warunki, całą produkcję z pozostałych budynków C i D przeniesiono do K.. Po roku 1997 r. obiekt przy ulicy N. (obecnie [...]) w K., pełnił tylko rolę magazynu i punktu handlowego." (k. 203 akt PINB). Natomiast w części opisowej ekspertyzy autorstwa G. K. i D. W. wskazano, iż "...syndyk masy upadłości umową sprzedaży dnia 24.05.2004 r. sprzedał przedmiotową nieruchomość spółce "E" sp. z o.o. w K., która w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w dniu l sierpnia 2004 r. wynajęła część pomieszczeń zakładu przedsiębiorstwu F.P.H.U. [...] s. c. którzy prowadzili działalność produkcyjną - stolarnię." (k. 494 akt PINB). Wobec powyższego wskazano, iż PINB nie ustalił w sposób jednoznaczny, w jaki sposób wykorzystywano sporny obiekt, gdyż brak jest informacji dotyczących sposobu użytkowania przedmiotowego budynku w latach 2004-2006 przez spółkę [...] Sp. z o.o. i przedsiębiorstwo [...] s.c. i jaka część pomieszczeń obiektu została wynajęta. Organ odwoławczy podkreślił, że aby dokonać właściwego ustalenia czy zaistniała zmiana sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu, organ I instancji winien w pierwszej kolejności wykazać, jaki był poprzedni sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w celu porównania z obecnym sposobem użytkowania. Ustaleń tych winien dokonać w oparciu o dostępną dokumentację projektową i stan faktyczny odzwierciedlający rzeczywiste wykorzystywanie całego obiektu lub jego części. Innymi słowy należy dokonać zestawienia pierwotnego przeznaczenia obiektu z jego obecnym sposobem wykorzystywania, a następnie w sytuacji stwierdzenia rozbieżności w tym zakresie, dokonać subsumcji, czyli odniesienia ustalonego stanu faktycznego sprawy do hipotezy normy prawnej zawartej w art. 71 ust. l pkt 2 Prawa budowlanego. WINB wskazał, iż podstawową funkcją spornego budynku jest funkcja produkcyjno-magazynowa i nie budzi wątpliwości, że funkcja ta jest obecnie realizowana. Nie jest również kwestionowany fakt, iż powyższy obiekt we wskazany sposób był wykorzystywany w okresie działalności firmy "[...]". Jednakże w niniejszym przypadku należy zwrócić uwagę na odmienny charakter produkcji prowadzonej w wyżej wymienionym obiekcie. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że do przedłożonej w dniu 15.02.2013 r. ekspertyzy technicznej dołączona została kserokopia pisma Z. Z. z dnia 13.12.1988 r., w którym wskazano na poprzedni sposób użytkowania obiektu, polegający na produkcji grzejników. Z kolei w dołączonym protokole z kontroli nr [...] przeprowadzonej przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. wskazano, iż "przedmiotem działalności firmy [...] jest produkcja odżywek oraz żywności dietetycznej, wyrobów piekarskich i ciastkarskich, makaronów, klusek, sprzedaż żywności. (...). Podkreślono, iż w praktyce występują liczne przypadki, gdy podstawowa funkcja nie ulega zmianie, ale zmiana rodzaju działalności wywołuje skutki określone w art. 71 ust. l ustawy Prawo budowlane (B. Bodziony, P. Gniadzik, Prawo budowlane z komentarzem, Warszawa-Jaktorów 2004, s. 307; por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 15 marca 2012 r. sygn. akt II OSK 2549/10. Organ przyjął, iż wnioskowany nowy profil produkcji w w/w obiekcie wymagał uzyskania stosownych pozwoleń i opinii stwierdzających możliwość wykorzystania na cele związane z produkcją żywności, w tym uzyskanej przez G. G. decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 23.10.2006 r. (znak: [...] i znak: [...]). Tym samym nie można uznać, iż sposób użytkowania spornego obiektu jest tożsamy z poprzednim, gdyż inne wymagania stawiane są budynkowi związanemu z produkcją grzejników, a inne budynkowi, który ma być przystosowany do produkcji ekologicznej żywności, co zostało odzwierciedlone w obowiązujących przepisach. Jak również nie znajduje uzasadnienia wskazanie przez PINB w uzasadnieniu skarżonej decyzji, iż: "zarzuty podnoszone w piśmie z dnia 12.12.2012 r. przez stronę skarżącą dotyczące zwiększenia zużycia energii elektrycznej i wody nie znajdują uzasadnienia w niniejszej sprawie, bowiem celem funkcjonowania działalności gospodarczej jest jej ciągły rozwój co wiąże się nie jednokrotnie ze zwiększeniem zużycia mediów.", gdyż właśnie powyższy fakt wskazuje na dokonane zmiany w zakresie użytkowania obiektu. Zwrócono uwagę, iż G. G. przedłożyła do uzgodnienia z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w K. dokumentację projektową w celu uzyskania pozytywnej opinii dla zamierzonej działalności związanej z produkcją spożywczą. W aktach sprawy znajduje się kserokopia decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 23.10.2006 r. znak: [...], w uzasadnieniu której wskazano, iż "obiekt został wykonany według projektu uzgodnionego opinią sanitarną przez Państwowego Powiaty Inspektora Sanitarnego w K. dnia 4 sierpnia 2006 r. znak: [...] (...). Wydzielono w obiekcie wejście na dostawę towaru oraz magazyn surowców. W zapleczu zlokalizowano WC dla personelu, umywalką w przedsionku i wentylacją wspomaganą mechanicznie oraz pomieszczenie socjalne z umywalką i zlewozmywakiem dwukomorowym. W pomieszczeniu produkcji wafli zapewniono umywalkę do mycia rąk, zlew jednokomorowy oraz wentylację nawiewno-wywiewną." oraz kserokopię decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 23.10.2006 r., w której stwierdzono, iż "obiekt spełnia wymagania konieczne do zapewnienia higieny w procesie produkcji i w obrocie środkami spożywczymi oraz zapewnienia ich właściwej jakości zdrowotnej, w zakresie: konfekcjonowania i magazynowania żywności. (...). W obiekcie wydzielono dwie szatnie damskie, toaletę damską z umywalką i natryskiem, szatnię męską z dostępnym WC oraz pomieszczenie socjalne dla personelu z umywalką do mycia rąk i zlewem jednokomorowym." Ponadto zaznaczono, iż w aktach sprawy znajdują się przedłożone w dniu 25.03.2013 r. przez J. S. kserokopie: "Projektu adaptacji istniejących pomieszczeń na produkcję żywności dietetycznej w obiekcie przy ul. N. oś. [...] w K." sporządzone w lipcu 2006 r. i zawierające rzut części spornego obiektu (oznaczonej nr 3 i 4 na szkicu sytuacyjnym z kontroli z dnia 05.10.2012 r.), który nie jest tożsamy z przedłożonymi rysunkami w ekspertyzie technicznej dostarczonej w dniu 15.02.2013 r. do organu I instancji. W aktach sprawy znajduje się też kserokopia części architektonicznej projektu budowlanego pod nazwą: "Nadbudowa budynku warsztatu [...] zlokalizowanego w osiedlu [...] przy ul. N. dla [...]"[...]" sporządzonego przez inż. C. N. (k. 110-117 akt PINB) oraz kserokopia części architektonicznej projektu budowlanego pod nazwą: "Projekt wiaty magazynowej zlokalizowanej w osiedlu [...] przy ulicy N. dla "[...]" sporządzony przez A. L. w maju 1988 r. (k. 118-122 akt PINB). Dokonując porównania wskazanych wyżej projektów budowlanych, z przedłożoną w dniu 15.02.2013 r. ekspertyzą techniczną, zawierającą rzut kondygnacji parteru oraz I piętra, organ odwoławczy zwrócił uwagę na różnice w organizacji przestrzenni części obiektu oznaczonego jako nr [...] na szkicu sytuacyjnym z protokołu z oględzin przeprowadzonych przez PINB w dniu 05.10.2012 r. (k. 364 akt PINB), a rzutem kondygnacji parteru "budynku warsztatu [...]" znajdującego się w aktach organu I instancji i oznaczonego jako karta nr [...]. Ponadto zauważono, iż porównanie rysunku przedłożonego przez Z. Z. do oświadczenia z dnia 31.07.2011 r. i szkicu sytuacyjnego sporządzonego na oględzinach w dniu 5.10.2012 r. prowadzi do wniosku, iż obecnie oznaczony budynek nr [...] nie istniał, a w jego miejscu znajdowała się wiata (karta nr 203 i 364 akt PINB). Powyższe powoduje wątpliwość organu odwoławczego, co do przyjętego trybu postępowania. Jednakże mając na uwadze fakt, iż PINB nie pozyskał pełnej dokumentacji projektowej dla w/w obiektu, w tym dokumentacji przedłożonej przez inwestora celem uzyskania uzgodnienia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K., która pozwoliłaby na weryfikację dokumentów przedłożonych zarówno przez J. S. jaki i G. G. oraz wskazałaby na ewentualny zakres robót budowlanych mających wpływ na zmianę sposobu użytkowania spornego obiektu, organ II instancji wskazał, że nie ma możliwości w pełni ustosunkować się do uwag zawartych w odwołaniu E. i A. P. z dnia 27.05.2013 r. Nie może też zająć stanowiska w niniejszej sprawie. Podkreślono, iż w związku z przedłożonymi w dniu 22.11.2010 r. przez P. S. kserokopiami dokumentów związanych z prowadzonym postępowaniem naprawczym przed organem nadzoru budowlanego, w związku z wykonaną rozbudową przedmiotowego obiektu przez poprzedniego właściciela, PINB w K. - Powiat [...] zwrócił się pismem z dnia 08.10.2012 r. znak: [...] do Urzędu Miasta - Wydział Organizacji i Nadzoru - Referat Archiwum z prośbą o wypożyczenie akt sprawy znak: [...] (k. 372 akt PINB). W odpowiedzi pismem z dnia 26.10.2012 r. znak: [...] poinformowano, iż wnioskowana dokumentacja nie została przekazana i brak jej w zasobach archiwalnych Urzędu Miasta (k. 389 akt PINB). Zatem, zdaniem WINB, organ I instancji winien ustalić jednoznacznie czy, w związku z brakiem przekazania wyżej wymienionej dokumentacji do archiwum, prowadzone w latach 90-tych ubiegłego wieku postępowanie zostało zakończone. Z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia 08.12.1993 r. znak: [...] dotyczącą wstrzymana robót budowlanych przy rozbudowie w/w zakładu Prezydent Miasta nałożył równocześnie obowiązek dostarczenia m.in. projektu techniczno-architektonicznego z obliczeniami statycznymi oraz inwentaryzacji "obiektu wykonanego z opinią konstrukcyjną" (k. 104 akt PINB). Jednocześnie postanowieniem Prezydenta Miasta z dnia 28.10.1994 r. znak: [...], zobowiązano poprzedniego właściciela obiektu, tj. Z. Z., do dostarczenia oceny wraz z opinią Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego w zakresie: "Hałasu i drgań, zanieczyszczenia powietrza, zanieczyszczenia gruntów i wód, szkodliwości promieniowania i oddziaływania pól elektromagnetycznych." (k. 83-84 akt PINB), natomiast postanowieniem z dnia 08.12.1994 r. (znak [...]) zaopiniowano działalność zakładu jako nie powodującą pogorszenia stanu środowiska. Zatem pozyskanie w/w dokumentów do niniejszego postępowania pozwoliłoby na ustalenie pierwotnego sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu oraz zakresu zabudowy posesji nr [...] przy ul. N. w K.. Reasumując, organ odwoławczy podkreślił, iż przy ponownym rozpatrywaniu sprawy PINB winien zgromadzić dodatkowy materiał dowodowy z którego w sposób jednoznaczny wynikać będzie, czy postępowanie administracyjne prowadzone w latach 90 - tych zostało zakończone oraz jaki właściwy będzie tryb postępowania - czy nielegalna zmiana sposobu użytkowania, czy nielegalna rozbudowa, bądź nadbudowa istniejących obiektów stanowiących obecnie jedną całość funkcjonalną, czy tylko przebudowa istniejącego obiektu w celu dostosowania do produkcji spożywczej. W ocenie organu odwoławczego koniecznym jest uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia (art. 138 § 2 k.p.a.), gdyż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisaną powyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14.03.2014 r. G. G. domagała się uchylenia wskazanej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Decyzji tej zarzuciła: I. Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6, 7, 77 par. 1, 105 par. 1 i 107 par. 3 K.p.a. przez błędną ocenę materiału dowodowego prowadzącą do błędnych założeń, że G. G. mogła dokonać zmiany sposobu użytkowania obiektu wbrew obowiązkowi zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej, co zaś miało miejsce na skutek braku dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy, pominięciu wniosków ekspertów wypowiadających się w sprawie, błędu w ocenie zebranego materiału dowodowego, w tym dotyczącego analizy poprzedniego i aktualnego rozkładu pomieszczeń i ich funkcji. - art. 7. w zw. z 77 § l K.p.a. poprzez brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w celu ustalenie stanu faktycznego zgodnego z prawdą obiektywną i oparcie ustaleń na domysłach organu, których nie sposób oprzeć w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, jak również na zasadach logiki i doświadczenia życiowego - art. 105 K.p.a. poprzez uznanie, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi przypadek bezprzedmiotowości postępowania, co jak wskazuje treść uzasadnienia wynika z braku zgromadzenie w dotychczasowym postępowaniu przez PINB materiału dotyczącego ewentualnej nielegalnej rozbudowy, bądź nadbudowy istniejących obiektów w latach 90-tych XX wieku, co wszak nie jest przedmiotem niniejszego postępowania i nie może mieć wpływu na słuszną decyzję PINB z dnia 14 maja 2013 roku; - art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia decyzji organu w sposób wymagany przepisami K.p.a., w szczególności w zakresie wskazania przyczyn, dla których odmówił niektórym twierdzeniom skarżącej i dowodom wiarygodności i mocy dowodowej oraz faktów, które uznał za udowodnione, a to w szczególności w zakresie odmowy wiary twierdzeniom skarżącej, iż nie przeprowadzała po zakupie nieruchomości żadnych prac budowlanych, które prowadziłyby do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w zakresie podlegającym zgłoszeniu w trybie art. 71 Prawa budowlanego, pominięciu a przez to odmowy wiary twierdzeniom zawartym w opiniach ekspertów: ekspertyzie technicznej opracowanej przez mgr inż. J. R. w grudniu 2010 roku oraz ekspertyzie technicznej sporządzonej w grudniu 2012 roku przez inż. D. W. i mgr inż. G. K., a także wskazania konkretnych faktów i dowodów przemawiających zdaniem organu za możliwością zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego bez zgłoszenia właściwemu organowi w trybie art. 71 Prawa budowlanego. II. Błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie, w jakim organ odwoławczy przyjął, że: - z porównania rysunku przedłożonego przez Z. Z. do oświadczenia z dnia 31 lipca 2011 roku i szkicu sytuacyjnego sporządzonego na oględzinach w dniu 5 października 2012 roku wynika, iż obecnie oznaczony budynek nr [...] nie istniał, a w jego miejsce znajdowała się wiata (karta 203 i 364 akt PINB), w sytuacji gdy w chwili nabycia nieruchomości przez G. G., przedmiotowy budynek istniał oraz istnieje do dnia dzisiejszego w niezmienionym kształcie, na co wskazuje m.in. zachowane do dnia dzisiejszego logo wraz z aranżacją firmy [...], znajdujące się w pomieszczeniu tego właśnie budynku; - "Projekt adaptacji istniejących pomieszczeń na produkcję, żywności dietetycznej iv obiekcie przy ul. N. oś. [...] w K." sporządzony w lipcu 2006 r. i zawierający rzut spornego obiektu — karta 541 akt PINB - (oznaczonego nr [...] i [...] na szkicu sytuacyjnym z kontroli z dnia 5 października 2012 roku nie jest tożsamy z rysunkami dołączonymi do ekspertyzy technicznej sporządzonej w grudniu 2012 roku przez inż. D. W. i mgr inż. G. K., co ma stanowić argument dla uchylenia decyzji PINB z dnia 14 maja 2013 roku, w sytuacji gdy właśnie brak tożsamości projektu adaptacji pomieszczeń z 2006 roku oraz aktualnego układu tych pomieszczeń, wynikający z faktu, iż projekt adaptacji pomieszczeń z 2006 roku zakładał wybudowanie nowych (dodatkowych) ścian, które ostatecznie wybudowane nie zostały, prowadzi do wniosku, iż skarżąca nie zmieniła układu pomieszczeń w spornym budynku; - porównanie projektu budowlanego sporządzonego przez inż. C. N. (karta 110 — 117 akt PINB) z rysunkami dołączonymi do ekspertyzy technicznej sporządzonej w grudniu 2012 roku przez inż. D. W. i mgr inż. G. K. prowadzi do ujawnienia różnic w organizacji przestrzeni części obiektu oznaczonego nr [...] na szkicu sytuacyjnym z kontroli z dnia 5 października 2012 roku, co ma stanowić argument dla uchylenia decyzji PINB z dnia 14 maja 2013 roku, w sytuacji gdy organ nie przytoczył żadnego dowodu, w oparciu o który można, by stwierdzić, iż G. G. zmieniła organizację przestrzeni części obiektu oznaczonego nr [...] na szkicu sytuacyjnym z kontroli z dnia 5 października 2012 roku, a nie, iż tak zorganizowana przestrzeń w przedmiotowym budynku była w chwili jego nabycia przez skarżącą; III. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy, a to: art. 71 ust 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 roku (Dz. U. Nr 89, póz. 414) (dalej: prawo budowlane) poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie poprzez uznanie, iż umorzenie postępowania administracyjnego decyzją PINB z dnia 14 maja 2013 roku w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego zlokalizowanego przy ul. N. w K. bez zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno — budowlanej było błędne. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., w odpowiedzi na skargę domagał się jej oddalenia, podtrzymując dotychczas wyrażone w sprawie stanowisko. E. P. oraz A. P. w piśmie z dnia 8.08.2014 r. domagali się oddalenia skargi, podając, iż zarzuty w niej podniesione nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem sądowoadministracyjnej kontroli w tej sprawie jest wydana na podstawie art. 138 par. 2 K.p.a. decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14.03.2014 r. uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...] z dnia 14.05.2013 r. i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Wskazaną zaś decyzją z dnia 14.05.2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. orzekł o umorzeniu postępowania prowadzonego w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku przy ul. N. nr [...] w K.. Organ I instancji przyjął bowiem, że prowadzone postępowanie jest bezprzedmiotowe, gdyż w świetle art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nie nastąpiła zmiana sposobu użytkowania spornego budynku. W związku ze wskazanym przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie, zauważyć należy, że kasacyjny charakter kontrolowanej decyzji wyznaczył ramy sądowej jej kontroli. Badaniu podlegało bowiem głównie to, czy w sprawie spełniona została przesłanka wynikająca z podstawy prawnej zaskarżonej decyzji tj. z art. 138 par. 2 K.p.a. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Zaznaczyć więc trzeba, że w kontrolowanej sprawie przepisy prawa materialnego mogą mieć znaczenie w takim tylko zakresie, w jakim niezbędne jest to do oceny granic koniecznego postępowania wyjaśniającego. Zasadniczo powodem uchylenia przez WINB w K. decyzji PINB w K. z dnia 14.05.2013 r. o umorzeniu postępowania administracyjnego było to, iż: 1) organ I instancji w sposób jednoznaczny nie wyjaśnił okoliczności dotyczącej tego, jak sporny obiekt budowlany był użytkowany przed rozpoczęciem w nim działalności polegającej na produkcji żywności. Wskazując na powyższe, WINB podkreślił nadto, że PINB nie pozyskał pełnej dokumentacji projektowej dla przedmiotowego obiektu. Ta dokumentacja pozwoliłaby z kolei na weryfikację materiałów znajdujących się w aktach sprawy oraz wskazałaby na ewentualny zakres robót budowlanych mających wpływ na ocenę, czy nastąpiła zmiana sposobu użytkowania spornego obiektu. Nadto, 2) organ odwoławczy zwrócił uwagę, że brak jest w aktach sprawy dokumentów pozwalających prawidłowo ustalić właściwy tryb postępowania. Zauważono w związku z powyższym, iż odnośnie spornego budynku, w latach 90-tych XX wieku toczyło się postępowanie naprawcze. Nie wiadomo jednak, czy zostało ono zakończone. To powoduje z kolei, iż nie jest oczywiste, czy przedmiotem niniejszego postępowania powinna być nielegalna zmiana sposobu użytkowania obiektu, czy jego nielegalna rozbudowa, nadbudowa lub też tylko przebudowa, mająca na celu dostosowanie budynku do produkcji spożywczej. Organ odwoławczy zlecił więc aby PINB zgromadził dodatkowy materiał dowodowy, pozwalający przesądzić wskazaną kwestię. W ocenie sądu, wskazane powody uchylenia przez WINB w K. decyzji PINB w K. z dnia 14.05.2013 r. – są uzasadnione i czynią zaskarżoną decyzję trafną. Punktem wyjścia dla oceny kontrolowanej sprawy jest spostrzeżenie, iż z akt administracyjnych sprawy wynika, że będący przedmiotem postępowania budynek, znajdujący się przy ul. N. obecny nr [...] w K., był w latach 90-tych rozbudowywany bez wymaganego pozwolenia na budowę. O powyższym fakcie świadczy, znajdująca się na k. 104 akt administracyjnych decyzja Prezydenta Miasta z dnia 8.12.1993 r. orzekająca o wstrzymaniu robót budowlanych przy budowie zakładu Produkcyjno-Handlowego [...]. W aktach sprawy znajduje się projekt wiaty magazynowej [...] (k. 122 i wcześniejsze) oraz projekt nadbudowy budynku warsztatu dla [...] (k. 117 i wcześniejsze), jednakże wskazane dokumenty stanowią wyłącznie dokumentację techniczną, niebędącą częścią decyzji o pozwoleniu na budowę dla powyższych zamierzeń inwestycyjnych. Ustalając stan faktyczny sprawy, organ I instancji pozyskał z Urzędu Miasta - Wydział Architektury i Urbanistyki nadto informację, iż dla obiektu znajdującego się przy ul. N. nr [...] w K. (działki nr [...], [...], [...] obr. [...]) nie odnotowano postępowań dotyczących wydania pozwolenia na budowę (k. 297; k. 348; k. 392). Nie odszukano również w zasobach archiwalnych Urzędu Miasta akt sprawy odnoszącej się do wskazanego wyżej postępowania naprawczego (k. 389). Powyższe okoliczności powodują, iż trafne było stanowisko organu odwoławczego, iż niezbędne będzie w sprawie uzupełnienie materiału dowodowego, pozwalającego jednoznacznie ustalić, czy sporny budynek wzniesiony został legalnie. Podkreślić bowiem należy, iż dopiero dysponując miarodajną w powyższym przedmiocie wiedzą, możliwe będzie ustalanie okoliczności, czy doszło do zmiany sposobu użytkowania spornego budynku. Brak definitywnych ustaleń organu I instancji w tym przedmiocie mógłby bowiem doprowadzić do legalizacji użytkowania budynku, który, w świetle przepisów prawa, nie jest obiektem legalnym (tj. wzniesionym zgodnie z prawem). Stwierdzić przy tym należy, iż legalizacja zmiany sposobu użytkowania budynku, wzniesionego w warunkach samowoli budowlanej jest niedopuszczalna (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11.01.2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1117/10; Lex nr 954348 oraz wyrok WSA w Poznaniu 6.03.2012 r., sygn. akt II SA/Po 1021/11; Lex nr 1258865; wyrok WSA w Poznaniu 19.07.2012 r. sygn. II SA/Po 405/12; Lex nr 1364672). Wyjaśnienie zatem prawnego bytu budynku, którego dotyczyło kontrolowane postępowanie, ma więc w tej sprawie kluczowe znaczenie. Od ustaleń bowiem wskazanej kwestii zależeć będzie dalszy tok postępowania oraz rodzaj i charakter podejmowanych czynności. Podkreślenia wymaga, iż sprawa samowoli użytkowania i sprawa samowoli budowlanej to dwie różne sprawy administracyjne o innym przedmiocie, prowadzone w odrębnych trybach tj. na podstawie innych przepisów Prawa budowlanego, w których organ nadzoru budowlanego obowiązany jest podejmować inne czynności. Przedmiot i rozstrzygnięcie w postępowaniu dotyczącym samowoli budowlanej jest szersze i w o wiele większym stopniu bardziej dolegliwe dla inwestora niż postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania oraz powoduje bezprzedmiotowość tego postępowania (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20 stycznia 2010 r. sygn. akt II SA/Gd 584/2009; LexPolonica nr 2239731). Ustalenie zatem tego, czy przedmiotowy budynek został wzniesiony w sposób zgodny z prawem może aktualizować bezprzedmiotowość postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu, z innych jednakże przyczyn, niż przyjęte zostały finalnie przez orzekający w sprawie organ I instancji. Zauważyć przy tym także należy, iż kwestia jednoznacznego ustalenia tego, czy dla spornego budynku (inwestycji) była wydana decyzja o pozwoleniu na budowę jest istotna także z innego punktu widzenia. Otóż, zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego należy odnosić i oceniać w porównaniu do sposobu użytkowania tego obiektu określonego właśnie w decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie w porównaniu do sposobu użytkowania, wskazanego w późniejszych decyzjach o pozwoleniu na zmianę użytkowania tego obiektu (por. wyrok NSA z dnia 02.08.2007 r.; sygn. akt II OSK 306/06; Lex nr 339645; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15.03.2012; sygn. akt II SA/Go 57/12; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 14.02.2013 r.; sygn. akt IV SA/Po 1048/12; Lex nr 1287175). W tych okolicznościach uznać należy, że istotnego znaczenia dla sprawy nie mają te okoliczności wskazywane przez organy administracji, które odnosiły się do kwestii faktycznego jedynie sposobu wykorzystywania spornego budynku przez jego najemców w latach 2004 -2006 r. (spółki [...] i [...]) oraz poprzedniego użytkownika i właściciela firmę [...]. Jedynie bowiem porównanie aktualnego sposobu użytkowania spornego budynku ze sposobem jego użytkowania wynikającym z decyzji będącej podstawą jego budowy, może być oceniane w kontekście ewentualnego wystąpienia przesłanek, o których stanowi przepis art. 71 Prawa budowlanego. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż trafne było kontrolowane w tej sprawie rozstrzygnięcie organu odwoławczego, uchylającego decyzję organu I instancji i przekazującego sprawę temu organowi do ponownego prowadzenia, z jednoczesnym wskazaniem na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego. Jak wyżej zauważono, konieczny do wyjaśniania zakres niniejszej sprawy, ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Niezbędne do wyjaśnienia okoliczności determinować bowiem będą także tryb, w jakim postępowanie ma być prowadzone. Popełnienie przez organ pierwszej instancji istotnych uchybień w zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego, stanowi podstawę do wydania decyzji kasacyjnej przez organ odwoławczy i przekazania sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia (wyrok NSA OZ w Poznaniu z 10 kwietnia 1997 r., I SA/Po 1237/96, LexisNexis nr 328503, POP 1998, nr 3, poz. 92; wyrok NSA OZ w Rzeszowie z 12 sierpnia 1997 r., SA/Rz 770/97, LexisNexis nr 339103). Należy przy tym zauważyć, iż pewne dowody mogące być pomocne przy ustaleniu stanu sprawy zawiera pismo Z. Z. z dnia 30.06.1988 r. załączone do ekspertyzy sporządzonej przez D. W. oraz G. K. W piśmie tym wskazane są decyzje, które były podstawą realizacji spornego budynku (k. 482). Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że zarzut braku rozpatrzenia całego materiału dowodowego przez organ II instancji nie był trafny, skoro to właśnie braki tego materiału i konieczność jego uzupełnienia były podstawą uchylenia decyzji organu I instancji. Nadto nieuzasadniony był zarzut naruszenia art. 107 par. 3 K.p.a. polegający na niewskazaniu przez organ przyczyn odmowy dania wiary twierdzeniom skarżącej, iż po zakupie nieruchomości nie przeprowadzała żadnych robót budowlanych w budynku prowadzących do zmiany sposobu jego użytkowania. Podkreślić należy, że zarzut ten nie uwzględnia przedstawionej powyżej oceny prawnej sprawy, a sprowadzającej się do konieczności ustalenia kwestii legalności wzniesienia spornego obiektu oraz ustalenia legalnego sposobu jego użytkowania. Odnośnie zaś do kwestii pominięcia przez organ II instancji wniosków ekspertów zawartych w opiniach złożonych do akt sprawy wskazać należy, iż opinie te nie uwzględniają prezentowanej przez organ II instancji trafnej prawnej oceny sprawy. Nadto, w kontekście przedstawionych rozważań i zajętego w sprawie przez sąd stanowiska, a także podstawy prawnej rozstrzygnięcia organu II instancji (art. 138 par. 2 K.p.a.) zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, ocenić należy jako przedwczesny. To samo odnieść należy także do zarzutu naruszenia art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego. Prawidłowe zastosowanie tego przepisu może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy w należyty sposób ustalony zostanie stan faktyczny sprawy. Temu zaś celowi, służyć ma kasatoryjne rozstrzygnięcie organu II instancji. Mając powyższe na uwadze, sąd skargę oddalił, o czym orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).