II SA/Kr 76/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu S. S. i J. S. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2008 r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowionego w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia 1. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, 2. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata. W dniu [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżących S. S. i J. S. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowionego w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. We wniosku skarżący podali, że mają na utrzymaniu dwoje dzieci, w tym pełnoletnią córkę, uzyskują dochody z tytułu umowy o pracę w łącznej kwocie 2.100 zł netto. Skarżący podali również, że są właścicielami domu o powierzchni 100 m kw., ciągnika [...] oraz nieruchomości rolnej o pow. 2 ha, ale ponoszą nieobliczalne straty finansowe spowodowane błędnymi decyzjami administracyjnymi. Dodatkowo wnioskodawcy podnieśli, że w chwili obecnej przed różnymi sądami, w tym przed WSA w Krakowie i w Warszawie toczy się jedenaście spraw ze skarg J. i S. S. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydał postanowienie, na mocy którego oddalił wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Od powyższego postanowienia w ustawowym terminie skarżący wnieśli sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie podnosząc te same okoliczności, które zawarte zostały we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz szereg zarzutów merytorycznych do zaskarżonej decyzji SKO. Pismami z dnia [...] maja 2008 r. skarżący zostali wezwani w trybie art. 255 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) o złożenie dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym i rodzinnym. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca J. S. oświadczył, że oprócz uzyskiwanych wynagrodzeń skarżący nie posiadają innego źródła dochodu i nie korzystają z pomocy społecznej. Do oświadczenia zostały dołączone nadto zaświadczenie o dochodach córki A. S. oraz rachunki za prąd, telefon, gaz i węgiel. Dodatkowo skarżący podał, że jest obciążony pożyczką z kasy zakładowej w wysokości 7.000 zł oraz że wraz z żoną "ponoszą obciążenia które zakładają cwaniaki, którzy wybudowali samowolę budowlaną w poprzek domu skarżących". Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżących w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata uznał, iż nie istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Z treści art. 246 § 1 cytowanej ustawy wynika, że obowiązkiem podmiotu ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy jest wykazanie, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazali, że uzyskują miesięczny dochód netto w kwocie 2.100 zł. Sąd przyjął przy tym, że jest to kwota wypłacana wnioskodawcom już po odtrąceniu raty pożyczki zakładowej. Z doświadczenia życiowego wiadomo bowiem, że pracodawca dokonuje takich odliczeń przy wypłacie pożyczkobiorcy wynagrodzenia, a skarżący J. S. nie wykazał, żeby w jego zakładzie pracy obowiązywały inne zasady. Ponadto z zaświadczenia wystawionego przez Powiatowy Urząd Pracy wynika, że pełnoletnia córka wnioskodawców A. S. odbywa od kwietnia 2008 r. staż i otrzymuje z tego tytułu uposażenie w kwocie 649,87 zł netto miesięcznie, która to suma dodatkowo zasila rodzinny budżet domowy. Z załączonych rachunków wynika, że miesięczne opłaty ponoszone przez skarżących wynoszą średnio 203,43 zł (33.01 zł miesięcznie za telefon, 63,88 zł miesięcznie za gaz, 103,54 zł miesięcznie za prąd). Dodatkowo jednorazowo skarżący zakupili węgiel za łączną kwotę 2017,80 zł. Innych obciążeń skarżący, pomimo stosownego wezwania, nie wykazali. Nawet przy przyjęciu, że pewne kwoty muszą być wydatkowane przez rodzinę na wyżywienie, ubranie oraz środki czystości należy uznać, że przy łącznych dochodach rodziny wynoszących 2.749,87 zł netto miesięcznie, skarżący są w stanie ponieść koszty sądowe, zważywszy dodatkowo na fakt, że posiadają dwuhektarowe gospodarstwo rolne, dom o pow. 100 m kw. oraz ciągnik [...]. Natomiast podnoszony obowiązek zapłaty grzywny nałożonej przez Sąd Rejonowy w W. w kwocie 550 zł jako okoliczność zawiniona przez skarżących nie może stanowić przesłanki zwolnienia od kosztów sądowych. Podobnie jak szereg toczących się z udziałem skarżących spraw sądowych. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł, jak na wstępie.