II SA/Kr 76/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : NSA Jan Zimmermann WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi J. S. i S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt: [...] po rozpatrzeniu odwołania S. i J. S. od decyzji nr [...] wydanej w dniu [...] czerwca 2007 roku przez Wójta Gminy w sprawie umorzenia postępowania w sprawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, po wznowieniu postępowania, dla inwestycji pod nazwą: "budowa motelu z restauracją wraz z infrastrukturą techniczną i parkingami wewnętrznymi na działkach nr 1 i 2 położonych w miejscowości G. gmina [...] wraz ze zjazdem z drogi powiatowej nr [...]", działając na podstawie art. 151 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i orzekło co do istoty w ten sposób, że stwierdziło, iż decyzja nr [...] wydana w dniu [...] września 2000 roku przez Wójta Gminy została wydana z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, po wznowieniu postępowania, dla inwestycji pod nazwą: budowa motelu z restauracją wraz z infrastrukturą techniczną i parkingami wewnętrznymi na działkach nr 1 i 2 położonych w miejscowości G. gmina [...] wraz ze zjazdem z drogi powiatowej nr [...]". W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż w ponownie prowadzonym postępowaniu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2007 roku sygn. akt II SA/Kr 373/05, mocą którego uchylono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr Kol. Odw. [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2005 roku w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji - organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w którym ustalono, iż w trakcie toczącego się postępowania na przedmiotowym terenie został wprowadzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Tym samym - wznowione postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Odwołanie od decyzji organu I instancji w ustawowym terminie wnieśli S. i J. S. szeroko opisując stan faktyczny w sprawie, wydawane przez organy administracji publicznej rozstrzygnięcia oraz wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. - w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W omawianej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 5 marca 2007 roku wydał wyrok sygn. akt II SA/Kr 373/05, mocą którego uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr Kol. Odw. [...] w [...] z dnia [...] stycznia 2005 roku w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż została spełniona przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., tzn., iż J. S. bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...] września 2000 roku nr [...], co obligowało organy do uchylenia tej decyzji. Równocześnie jednak - zgodnie z art. 146 § 1 k.p.a. - uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. W przypadku zatem, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 k.p.a., organ administracji publicznej - zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a. - ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Tym samym - z uwagi na fakt, iż w dacie orzekania przez obecny skład orzekający Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od daty doręczenia decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2000 roku upłynęło 5 lat (ostatnia data doręczenia decyzji stronom to dzień 27 listopada 2000 roku, karta akt sprawy nr 45) - Kolegium stwierdziło, iż zmuszone jest ograniczyć się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa wskazując jednocześnie, iż przyczyną takiego rozstrzygnięcia sprawy jest brzmienie przepisu art. 146 § 1 k.p.a. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt: [...] złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie S. S. i J. S. wnosząc o uchylenie decyzji z dnia [...] września 2000 roku wydanej przez Wójta Gminy. Skarżący podnieśli zarzuty wobec decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2000 roku, podkreślając jednocześnie, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] narusza art. 6, 7, 8, 10, 77 i 80, 140 i 136 k.p.a. poprzez nie przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia, iż na podstawie art. 146 § 2 Kpa nie ma żadnych podstaw do wydania decyzji innej niż dotychczasowa. Skarżący podnoszą, że decyzja z dnia [...] września 2000 roku została wydana bez prawidłowego ustalenia istniejącego stanu faktycznego, a postępowanie nie objęło kwestii zbadania dopuszczalności planowanej inwestycji w świetle przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odpowiedzi na skargę SKO w [...] podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wraz z jego argumentacją i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz.1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu wszczętym na wniosek J. S. z dnia 10 czerwca 2002 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...] września 2000 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zasadność wznowienia postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, zaistnienie przesłanki wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wobec faktu, iż J. S. bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...] września 2000 r., Nr [...], a także – w konsekwencji – istnienie podstaw do uchylenia decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2000 r., Nr [...] w sytuacji niezaistnienia przesłanek uniemożliwijacych uchylenie decyzji, o jakich stanowi art. 146 k.p.a., zostały przesądzone w wyroku WSA w Krakowie z dnia 5 marca 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 373/5, którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania są wiążące w niniejszej sprawie dla sądu i organów administracji publicznej na mocy art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 151 § 1 k.p.a. właściwy organ administracji publicznej po przeprowadzeniu wznowionego postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy wydaje decyzję, w której albo odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a, albo uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Jednakże – jak stanowi art. 151 § 2 k.p.a. - w przypadku, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Zgodnie z art. 146 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. O ile w chwili wydawania decyzji SKO w [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., będącej przedmiotem zaskarżenia w sprawie zakończonej wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 5 marca 2007 r., sygn. akt: II SA/Kr 373/5, nie upłynęło pięć lat od wydania decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2000 r., Nr [...], a tym bardziej pięć lat od jej doręczenia, o tyle nie budzi żadnej wątpliwości, że w chwili wydawania obecnie zaskarżonej decyzji z dnia 5 grudnia 2007 r. upłynęło pięć lat od doręczenia decyzji Wójta Gminy z dnia [...] września 2000 r., Nr [...], albowiem – jak wynika z akt sprawy - ostatnią datą doręczenia decyzji stronom jest dzień 27 listopada 2000 r. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie może mieć znaczenia dla obliczenia powyższego terminu okoliczność, iż decyzja z dnia [...] września 2000 r., Nr [...] nigdy nie została doręczona skarżącemu. Okoliczność ta legła u podstaw wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją z dnia [...] września 2000 r., Nr [...]. Przyjęcie stanowiska prezentowanego przez skarżącego wykluczałoby możliwość uwzględniania terminów określonych w art. 146 § 1 k.p.a. w przypadku przyczyny wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., co nie znajduje uzasadnienia w treści art. 146 § 1 k.p.a. W tym stanie rzeczy zaskarżona decyzja stwierdzająca, iż decyzja Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] września 2000 r. została wydana z naruszeniem prawa ze wskazaniem, iż powodem nie uchylenia decyzji jest upływ czasu, o jakim mowa w art. 146 § 1 k.p.a., jest decyzją zgodną z prawem. Zarzuty podniesione w skardze do sądu administracyjnego dotyczące decyzji Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] września 2000 r. nie mogą odnieść skutku w niniejszej sprawie albowiem nie pozostają w związku z przedmiotem zaskarżenia, którym nie jest decyzja rozstrzygające merytorycznie sprawę warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy nie naruszył również przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy jednakże podkreślić, że wyrzeczenie w zaskarżonej decyzji, iż decyzja Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] września 2000 roku została wydana z naruszeniem prawa jest równoznaczne ze stwierdzeniem wadliwości tej decyzji. W tym stanie rzeczy należało oddalić skargę S. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt: [...] mając na uwadze treść art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.