II SA/Kr 763/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi R.M., R.M., Z.S. ,K.S., B.D.., A.O. , W.K. , M.W. , E.O., K.O. , na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 24.07.2002 r. (znak: [...] ) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu . postanawia 1. odrzucić skargę M.W. 2. w pozostałym zakresie umorzyć postępowanie sądowe. Skarżący R.M. R.M. Z.S. K.S. B.D. A.O. W.K. M.W. E.O. i K. O. , wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...].07.2002 r. (znak: [...]) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budynek mieszkalny, wielorodzinny z towarzyszącymi zabudowie nieuciążliwymi usługami w parterze budynku wraz z garażem podziemnym na działce nr [...] obręb [...] na odcinku między ul.[...]. Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zawieszone z powodu śmierci uczestnika C.E. . Wobec ustalenia przez sąd, iż ustała przyczyna zawieszenia w tej sprawie postępowania, zostało ono podjęte postanowieniem z dnia 14.05.2012 r. Nadto, skarżący R.M. R.M. , oraz A.O. cofnęli złożoną skargę. Zarządzeniem zaś z dnia 29.03.2012 r. (k. [...]) pozostali skarżący w tej sprawie, zostali wezwani do podania, czy złożoną do sądu skargę w dalszym ciągu podtrzymują. Zarządzenie powyższe zawierało jednocześnie pouczenie, iż brak odpowiedzi w zakreślonym terminie potraktowany zostanie przez sąd jako nie podtrzymywanie przedmiotowej skargi (jej cofnięcie). Mimo upływu wskazanego w zarządzeniu terminu, skarżący nie złożyli żadnego oświadczenia. M.W. niezależnie od skargi złożonej w niniejszej sprawie, wniosła drugą także skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Skarga ta zarejestrowana została pod sygnaturą akt II SA/Kr 2504/02. M.W. cofnęła skargę złożoną we wskazanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz. U. z 2012 r., póz. 270; dalej ustawa powoływana jako p.p.s. a.). Wobec powyższego właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działający w oparciu o przepisy powołanej ustawy. Zgodnie z art. 58 § l pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. "Stan sprawy w toku" stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skargi tych samych podmiotów na ten sarn akt administracyjny. Niedopuszczalne jest zatem skuteczne wniesienie kolejnej skargi w tej samej sprawie, tj. w warunkach tożsamości przedmiotu postępowania oraz tożsamości jego stron. Należy podkreślić, że M.W. poza skargą wniesioną w niniejszej sprawie wspólnie z innymi osobami, wniosła także skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , która została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Kr 2504/02. Zatem M.W. wniosła dwie skargi na tę samą decyzję. W związku z powyższym, skargę M.W. złożoną w niniejszej sprawie należało odrzucić stosownie do art. 58 l pkt 4 p.p.s.a., o czym sąd orzekł w pkt I sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może skargę cofnąć. Cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. W mniejszej sprawie skarżący R.M. (k. [...]) oraz A.O. (k. [...]) poinformowali sąd, iż cofają skargę, gdyż z uwagi na upływ czasu utraciła ona już znaczenie. Mając powyższe oświadczenia na uwadze oraz fakt, że na zarządzenie z dnia 29.03.2012 r. pozostali skarżący nie odpowiedzieli, mimo określenia w nim skutku prawnego braku odpowiedzi, sąd uznał, iż skarga także w stosunku do pozostałych skarżących utraciła znaczenie i skarżący jej nie popierają. Jednocześnie cofnięcie skargi w tej sprawie sąd uznał za dopuszczalne. Podstawą prawną rozstrzygnięcia zawartego w pkt II sentencji orzeczenia jest art. 161 § l pkt l p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.