II SA/Kr 764/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium w [...] z dnia 31 marca 2015 r., znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 18 grudnia 2014 r. ustalającą warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn "zmiana sposobu użytkowania i przebudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przeznaczeniem na budynek zamieszkania zbiorowego wraz infrastrukturą techniczną na działce nr [...] obr. [...] przy ul. U. w K.". W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Na jego uzasadnienie skarżąca podała, że następstwa decyzji wywołują nieodwracalne skutki i powodują powstanie znacznej szkody, która polega przede wszystkim na "obniżeniu walorów ekonomicznych otaczającej ją przestrzeni oraz na znacznym obniżeniu wartości rynkowej nieruchomości skarżącej, ze względu na prawdopodobieństwo powstania uciążliwego sąsiedztwa deprecjonującego walory zabudowy jednorodzinnej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może także wstrzymać wykonanie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela, to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., l FSK 983/08, postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2008 r., l OZ 210/08). Skarżąca uzasadniając swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczyła się jedynie do lakonicznego stwierdzenia, że następstwa decyzji wywołują nieodwracalne skutki i powodują powstanie znacznej szkody, która polega na: "obniżeniu walorów ekonomicznych", "obniżeniu wartości rynkowej nieruchomości stanowiącej jej własność" oraz "prawdopodobieństwie powstania uciążliwego sąsiedztwa". Przede wszystkim należy wskazać, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy został złożony w toku postępowania legalizacyjnego prowadzonego przez organ nadzoru budowlanego w trybie art. 48 ustawy Prawo budowlane. Jak wynika z zaskarżonej decyzji roboty budowlane związane z opisaną we wniosku zmianą użytkowania zostały już wykonane. W przedmiotowym budynku ma być prowadzona działalność gospodarcza polegającą na wynajmie pokoi na podstawie indywidualnie podpisywanych umów najmu. W świetle przedstawionych okoliczności oraz twierdzeń skarżącej nie sposób uznać, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienia dla wstrzymania wykonania decyzji w żadnym razie nie mogą stanowić niczym nie poparte obawy skarżącej dotyczące obniżenia wartości jej nieruchomości, czy też uciążliwego sąsiedztwa. Na marginesie warto zaznaczyć, że zgodnie z art. 152 § 1 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi, zaskarżona decyzja nie będzie wywoływała skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Termin rozprawy wyznaczono na dzień 20 października 2015 r. Oznacza to, że inwestor, decydując się ponoszenie dalszych nakładów w związku z legalizowaną inwestycją w sytuacji nieprawomocnej decyzji o warunkach zabudowy, ponosi też ryzyko związane z jej ewentualnym uchyleniem na skutek kontroli sądu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.