II SA/Kr 765/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Sędziowie: WSA Wojciech Jakimowicz WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2012 r. sprawy ze skargi D.G. i S.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących D.G. i S.G. kwotę 757,00 zł (siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. decyzją z dnia 26 stycznia 2011 r., znak; [...] , na podstawie art. 49b ust. 1 w związku z art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (tekst jednol. Dz. U. Nr 243 z 2010r., poz. 1623), oraz art. 104 k.p.a. nakazał S.G. dokonać rozbiórki ogrodzenia działek nr [...] i nr [...] o łącznej długości 15,07 m od strony drogi gminnej publicznej nr [...] (nr ewid. działki...) o nazwie [...] w miejscowości O. Orzekając w ten sposób wskazał na przeprowadzone w sprawie oględziny dnia [...] kwietnia 2009r. i zgromadzony materiał dowodowy, na podstawie którego ustalono, że S.G. w listopadzie 2008r. wybudował powyższe ogrodzenie . Na ogrodzenie składają się słupki metalowe zabetonowane w gruncie oraz przęsła drewniane. Wysokość konstrukcji wynosi 2m, a łączna długość ogrodzenia 15,07 m. Działka nr [...] w O. Uchwałą Nr 1 Zarządu Województwa [...] z dnia 13 października 2005r. w sprawie nadania numerów dla dróg gminnych na obszarze powiatu [...] w Województwie [...] otrzymała numer [...] i ogłoszona została w dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] , poz. 25, jako droga publiczna. Przed rozpoczęciem inwestycji S.G. nie dokonał zgłoszenia do właściwego organu administracji budowlano-architektonicznej robót budowlanych nie wymagających pozwolenia na budowę, do czego był obowiązany mocą art. 30 ust 1 Prawa budowlanego, w związku z art. 29 ust. 1 pkt 23, jako że droga została uznana za drogę publiczną. Postępowanie legalizacyjne nie zostało zaś wdrożone z tej przyczyny, że lokalizacja przedmiotowego ogrodzenia uzyskała negatywną opinię Wójta Gminy O. , który jest zarządcą drogi gminnej. Organ wskazał również, na sposób ustalenia kręgu stron postępowania. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożyli w terminie D.G. i S.G. zarzucając błąd w ustaleniach poprzez przyjęcie, że działka nr [...] , zwana potocznie o [...] , położna W O. stanowi drogę gminna publiczną nr [...] , .oraz domagając się jej uchylenia w całości i orzeczenia co do istoty, bądź uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania. Skarżący zwracali uwagę, że Wojewoda [...] na wniosek Wójta Gminy [...] z dnia 4 lutego 2008r. prowadzi postępowanie znak. [...] dotyczące wydania decyzji w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm. ), stwierdzającej nabycie na rzecz Gminy O. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. własności działki nr [...] powstałej z podziału działki nr [...] , które to postępowanie zawieszono z uwagi na konieczność ustalenia wszystkich stron, a w szczególności spadkobierców zmarłych właścicieli nieruchomości. Podkreślali, że nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] jest zapisana w księdze wieczystej nr [...] i stanowi współwłasność m.in. D.G. , będącej żoną S.G. Po rozpoznaniu powyższego odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją nr [...] z dnia 14 marca 2012 r., znak [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 k.p.a oraz art. 49b ust. 1 w związku z art. 80 ust. 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednol. Dz. U. Nr 243 z 2010r., poz. 1623), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przedstawił szczegółowo przebieg postępowania przed organem pierwszej instancji, powołał treść art. 49b Prawa budowlanego oraz wskazał, że działka nr [...] objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym Uchwalą Nr XXIV/159/04 Rady Gminy O. z dnia 21 września 2004r. ( Dz. Urz. Woj. ....nr 309, poz. 3288 z dnia 15 października 2004r. ) z późniejszymi zmianami, w którym położona jest w terenie oznaczonym symbolem MMJ – teren mieszkalnictwa jednorodzinnego i zagrodowego z usługami podstawowymi. Zatem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie zakazuje na tym terenie budowy ogrodzeń. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wskazał dalej na treść art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane oraz art. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( tekst jednol. Dz. U. Nr 19 z 2007r., poz.115 z późn. zm.), z których wynika, że zgłoszenia wymaga każde ogrodzenie usytuowane od strony dróg publicznych, bez względu na jego wysokość. Zgodnie z wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 16 listopada 2010r., sygn. akt II SA/Kr 548/10 ( LEX nr 787195) " organ nadzoru budowlanego nie może samodzielnie dokonywać oceny, czy określony grunt stanowi pas drogowy w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. Ustalenia takiego można dokonać jedynie na podstawie aktualnej mapy ewidencyjnej, przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego " Podstawowa kwestią wymagającą wyjaśnienia w przedmiotowej sprawie jest ustalenie, czy działka nr [...] stanowi drogę gminną. Jak wynika z wypisu z ewidencji gruntów, działka nr [...] stanowi drogę, a władającym na zasadach samoistnego posiadania jest Gmina O. Zgodnie z uchwałą Wojewódzkiej Rady Narodowej w N. Nr 18/IV/88 z dnia 21 grudnia 1988r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych do kategorii dróg gminnych na terenie województwa [...] ( Dz. Ur. Woj. z dnia 9 lutego 1989r. Nr 3/89, poz. 25), drodze o nazwie [...] w miejscowości O. nadano nr [...] . Następnie Uchwalą Nr 1077/05 Zarządu Województwa [...] z dnia 13 października 2005r. w sprawie nadania numerów dla dróg gminnych na obszarze powiatu [...] w Województwie [...] nadano nowe numery drogom gminnym. W myśl załącznika Nr 9 do wyżej tej uchwały droga o nazwie [...] w miejscowości O. została oznaczona nowym numerem [...] . Powyższe zostało potwierdzone pismem Wójta Gminu O. z dni 24 lutego 2009r. Ponadto, pismem z dnia 5 października 2010r., znak [...] , Wójt Gminy O. zajął stanowisko w sprawie przedmiotowego ogrodzenia, wyrażając zgodę na legalizacje pod warunkiem usytuowania budowli w odległości minimum 10m od granicy z działką nr [...]. Z uwagi na fakt, że w wyżej wymienionych uchwałach droga na os. [...] nie została oznaczona numerem działki ewidencyjnej, w celu prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, dokonano analizy mapy terenu miejscowości O. zaczerpniętej z ogólnodostępnej strony internetowej geoportal.gov.pl , z kopii mapy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przesłanej przez D.G. za pismem z dnia 16 października 2009r. oraz rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy O. , przesłanego za pismem gmin z dnia 21 października 2009r., znak [...] . W wyniku analizy porównawczej ustalono, że teren wskazany na rysunku planu stanowi działkę nr [...] , która jest drogą gminną[ ...] , zgodni z wyżej wymienioną Uchwałą Nr 1077/05 Zarządu Województwa [...] z dnia 13 października 2005r. Uwzględniając że działka nr [...] stanowi drogę publiczną oraz mając na uwadze stanowisko Wójta Gminy O. wyrażone w piśmie z dnia 5 października 2010r., znak [...] , należy uznać, że przedmiotowe ogrodzenia od strony drogi gminnej nie może być zachowane w obecnej formie i położeniu. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podał, że przedmiotowa działka na dzień sporządzania niniejszej decyzji w dalszym ciągu figuruje w wypisie z rejestru gruntów jako droga , zaś w Uchwale Nr XXIV/159/04 Rady Gminy O. z dnia 21 września 2004r. jako droga gminna publiczna. Potwierdza to również samo stanowisko Wójta Gminy O. , zatem organ nie ma podstaw do negowania prawdziwości wypisu i uchwały. Nie jest również właściwy do rozstrzygania spraw wynikłych ze sporów sąsiedzkich, bowiem te powinny być kierowane na drogę sądową z powództwa cywilnego. Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 14 marca 2012 r., znak [...] , D.G. i S.G. domagali się jej uchylenia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy, bądź też uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. Również decyzji organu odwoławczego zarzucali błąd w ustaleniach poprzez przyjęcie, że działka nr [...] , zwana potocznie [...] położna w O. , stanowi drogę gminna publiczną nr [...] . Skarżący zwracali uwagę, że Wojewoda [...] na wniosek Wójta Gminy O. z dnia 4 lutego 2008r. nadal prowadzi postępowanie znak. [...] dotyczące wydania decyzji w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm. ), stwierdzającej nabycie na rzecz Gminy O. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. własności działki nr [...] powstałej z podziału działki nr [...] . Sprawa nie została jak dotąd zakończona z uwagi na konieczność ustalenia wszystkich stron, a w szczególności spadkobierców zmarłych właścicieli nieruchomości, zaś kolejny przewidywany termin wydania rozstrzygnięcia wyznaczono na 31 grudnia 2012r. Podkreślali, że nieruchomość oznaczona jako działka nr [...] jest zapisana w księdze wieczystej nr [...] i stanowi współwłasność m.in. D.G. , będącej żoną S.G. . Organy obu instancji powołały w ustaleniach jedynie wpisy w rejestrze gruntów, czy też na pismo Wójta Gminy O. , natomiast zignorowały pierwszorzędny dokument stanowiący tytuł własności, podobnie jak fakt prowadzenia wyżej wskazanego postępowania . czyniąc błędne ustalenia i orzekając w istocie bez podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę o jej oddalenie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W razie nie stwierdzenia podstaw do wyeliminowania zaskarżonego aktu administracyjnego z obrotu prawnego sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a. Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego w nich materiału i przebiegu postępowania należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie zaś z art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. W myśl art. 75 § 1 k.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności, dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a. , rozumianej jako ocenę tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów, następująca zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Ponadto, zgodnie z art. 28 k.p.a., stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto z uwagi na interes prawny bądź obowiązek żąda czynności organu. Organy administracji publicznej mają zatem obowiązek zawiadomić strony o wszczęciu postępowania (art. 61 § 1 i 4 k.p.a.) , zapewnić możliwość czynnego udziału w sprawie (art. 10 § 1 k.p.a.) oraz następnie doręczyć wydane decyzje (art. 109 §1 k.p.a.). Kontrolowane postępowanie administracyjne toczyło się w sprawie budowy ogrodzenia działek nr [...] i nr [...] od strony działki nr [...] . Organ pierwszej instancji ustalił, że przedmiotowe ogrodzenie wybudował S.G. w listopadzie 2008r., nie wskazując jednakże konkretnych dowodów pozwalających na takie stwierdzenie. Organ drugiej instancji w tej kwestii nie czynił własnych ustaleń. Stan taki narusza zasady z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. , art.80 k.p.a, art. 107 § 1 i 3 k.p.a, Brak dokładnych ustaleń dotyczących daty budowy ogrodzenia może zaś mieć znaczenie dla przedmiotu i zakresu pozostałych ustaleń, a także wyboru podstaw prawnych rozstrzygania na gruncie przepisów prawa materialnego. Kolejne zagadnienie to kwestia prawidłowego określenia kręgu stron postępowania, który należało ustalić na zasadach przewidzianych w art. 28 k.p.a. Z rozważań zawartych w decyzji organu pierwszej instancji wynika, że nie uznano za strony postępowania właścicieli nieruchomości położonych po przeciwnej stronie drogi, przy której zbudowano przedmiotowe ogrodzenia. Jakie podmioty należało uznać za strony w uzasadnieniu decyzji nie podano. W szczególności nie wyjaśniono, czy za strony uznano właściciela albo właścicieli działki nr [...] , oraz które ze zgromadzonych dokumentów dowodzą tej własności, względnie jakie jest uzasadnienie by udział w sprawie takich osób pomijać. W aktach administracyjnych brak aktualnego odpisu z księgi wieczystej nr [...] mimo, że na z niej wynikający stan prawny powoływali się skarżący twierdząc, że D.G. jest jednym z współwłaścicieli działki nr [...] , jako spadkobierczyni K.C.. W sprawie nie zwrócono uwagi na podnoszoną przez skarżących już w pierwszej instancji okoliczność wszczęcia przez Wojewodę [...] na wniosek Wójta Gminy O. z dnia 4 lutego 2008r. postępowanie znak. [...] , dotyczącego wydania decyzji w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. Nr 133, poz. 872 z późn. zm. ), stwierdzającej nabycie na rzecz Gminy O. z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. własności działki nr [...] powstałej z podziału działki nr [...] . Ostateczna decyzja wojewody, stwierdzająca nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego w trybie art. 73 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną stanowi wyłączny dowód nabycia własności ( tak SN w wyroku z dnia 16 maja 2002r., sygn. akt IV CKN 1071/00, OSNC 2003/9/120 oraz utrwalone orzecznictwo sądów administracyjnych). Stan prawny działki drogowej nr [...] ma niewątpliwie znaczenie nie tylko dla ustalenia kręgu stron, ale rozstrzygnięcia sprawy, co wynika choćby z oceny prawnej zawarte w obu kontrolowanych decyzjach, gdzie rozważano właściwe przepisy prawa materialnego zakładając, że ogrodzenie zrealizowano w listopadzie 2008r. Ocena ta akcentuje bowiem status przedmiotowej działki jako drogi publicznej ( gminnej ), a także znaczenie opinii zarządcy drogi dla możności legalizacji ogrodzenia, za którego to zarządcę uznaje się Wójta Gminy O. Działka nr [...] figuruje w ewidencji gruntów jako droga, we władaniu Gminy O. . Stan ewidencyjny nie dowodzi zatem ani własności, ani statusu drogi, ani prawa zarządu. Żaden zaś ze zgromadzonych jak dotąd w sprawie dowodów - w tym powołane w zaskarżonej decyzji uchwały i mapy , czy dane internetowe - nie pozwalają na ustalenie, że działka nr [...] jest drogą publiczną gminną. Brak bowiem dokumentu pozwalającego na powiązanie numeru drogi gminnej, czy jej nazwy z konkretnymi działkami albo ich częścią. Wręcz przeciwnie ustalenia tekstowe miejscowego mogą zagospodarowania przestrzennego mogą wskazywać, że jest ona drogą wewnętrzną. Czytelnej części graficznej miejscowego planu, albo jego wypisu w aktach administracyjnych nie zgromadzone wbrew temu, na co wskazuje organ odwoławczy. Brak zatem podstaw do uznania za udowodnione, że działka nr [...] jest drogą publiczną ( gminną), co ma znaczenia dla kwestii natury podmiotowej i przedmiotowej. Powyższe zaś nakazywało rozważyć, czy zachodzą w sprawie zachodzą przesłanki do zawieszenia niniejszego postępowania na podstawie art. 197 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na postępowanie prowadzone przez Wojewodę w sprawie znak. [...] . Teza pochodząca z wyroku WSA w Krakowie z dnia 16 listopada 2010r., sygn. akt II SA/Kr 548/10 ( LEX nr 787195), cytowana w zaskarżonej decyzji dotyczy zupełnie innego stanu faktycznego, stąd co do znaczenia danych z ewidencji gruntów nie może być przenoszona na grunt niniejszej sprawy. Spór uznawany przez organy administracyjne w sprawie niniejszej za spór sąsiedzki ma zaś w konkretnym stanie faktycznym wymiar publicznoprawny, także w kwestii ustalenia własności działki drogowej, która winna zostać ustalona w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych. Wszystkie wskazane wyżej uchybienia przepisom prawa materialnego oraz przepisom postępowania stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. " c " p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego. Taka kontrola, następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu ( por. wyrok NSA z 10.02.1981r. , SA 910/80, ONSA 1981, nr 1 , poz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 . Mając powyższe na uwadze, uznając , że skarga zasługuje na uwzględnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 lit. " c " p.p.s.a., zaś rzeczą organów administracji publicznej przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie wydanie stosownego rozstrzygnięcia po eliminacji wytkniętych uchybień. Podstawę prawną orzeczenia zawartego w pkt II. sentencji wyroku stanowi art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono jak w pkt III. sentencji wyroku, zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a. i art.205 § 2 p.p.s.a.