II SA/Kr 768/01

Sygn. akt II SA/Kr 768/ 01 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie: NSA Stanisław Biernat AWSA Mariusz Kotulski ( spr.) Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2005r. sprawy ze skargi F. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 stycznia 2001 r., Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz F. J. kwotę 10 ( dziesięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...].09.2000r, nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy B. po rozpatrzeniu wniosku D. i A. L. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego z urządzeniami budowlanymi niezbędnymi do funkcjonowania obiektu, na działkach nr 1, 2 i 3 położonych w Z.. Odwołanie z dnia 17.09.2000r. od tej decyzji wniósł F. J. Zostało ono nadane w Urzędzie Pocztowym P. w dniu 21.12.2000r. (data stempla na kopercie) Postanowieniem z dnia 25.01.2001r., nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez F. J. od wyżej wskazanej decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, iż "w treści decyzji organ I instancji zawarł pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Zaskarżona decyzja została doręczona Panu F. J. w dniu 08.09.2000r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Tym samym dzień 09.09.2000r. jest pierwszym dniem, od którego należy odliczyć 14 - to dniowy termin (zgodnie z art. 129 § 2 kpa) przysługujący stronie na złożenie odwołania, natomiast dzień 22.09.2000r. był dniem ostatnim." Ponieważ odwołanie F. J. nadane zostało przesyłką pocztową dopiero w dniu 21.12.2000r., to Kolegium uznało, iż wniesione zostało ono z uchybieniem terminu na zasadzie art. 134 kpa w związku z art. 129 § 2 i art. 57 § 1 kpa. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 stycznia 2001r. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie F. J. (zwany dalej skarżącym) wnosząc o uchylenie postanowienia Kolegium i przywrócenie terminu do rozpoznania sprawy oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący podniósł, iż nie otrzymał przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...].09.2000r., nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy B. O decyzji organu I instancji dowiedział się dopiero w trakcie odwiedzin u brata w G. w dniu 16.12.2000r. Uważa, że organ I instancji "powinien wysłać decyzję oddzielnie dla nas jako braci będących współwłaścicielami działek również z uwagi na różne, odległe od siebie miejsca zamieszkania. Jak z powyższego wynika Urząd Miasta i Gminy w B. nie dopełnił obowiązku rzetelnego zawiadomienia stron, adresując kopertę na: W. i F. J. zam. w G., co niewątpliwie naraziło mnie na uchybienie terminu do wniesienia odwołania." Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego zawartymi w art. 10 k.p.a. organy administracji publicznej winny prowadzić postępowanie w taki sposób, aby zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania. Tymczasem jak wynika z akt sprawy administracyjnej przedłożonej Sądowi organ I instancji wszczynając postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie zawiadomił o prowadzonym postępowaniu F. J. i W. J. jako stron tego postępowania. Co więcej sami inwestorzy wskazali te osoby jako właścicieli działek sąsiednich, zaznaczając w swoim wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji, iż współwłaściciele działki nr 2 mieszkają w różnych miejscowościach. W konsekwencji organ I instancji winien zawiadomić o wszczętym postępowaniu, a następnie doręczyć wydaną przez siebie decyzję każdemu ze współwłaścicieli nieruchomości z osobna, zwłaszcza, że miał sygnał, iż nie zamieszkują oni pod tym samym adresem. To na organie I instancji ciążył obowiązek prawidłowego ustalenia stron postępowania oraz ich adresów w celu zapewnienia im czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu. W tym celu winien uzyskać dane (w tym dane adresowe) z aktualnego wypisu z ewidencji gruntów. Jeżeli natomiast dane takie byłyby nieaktualne, bądź w ogóle byłoby ich brak, organ I instancji winien zawiadomić o tym organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków w celu podjęcia działań zmierzających do zaktualizowania danych. Co do zasady organ administracji publicznej doręcza stronie pisma za pokwitowaniem przez pocztę - indywidualnie, chyba że strona ustanowiła pełnomocnika lub wskazała osobę upoważnioną do odbioru pism (art.39 i 40 k.p.a.). Jako nieprawidłowe uznać należy, więc wysłanie do dwóch stron postępowania (skarżącego oraz jego brata W. J.) jednej przesyłki zawierającej decyzję organu I instancji. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący ustanowił swojego brata - W. J. swoim pełnomocnikiem w tej sprawie, bądź osobą upoważnioną do odbioru pism kierowanych do F. J. Nie sposób również przyjąć, iż mamy do czynienia z tzw. doręczeniem zastępczym z art.43 k.p.a. Pisma osobom fizycznym doręcza się bowiem co do zasady w ich mieszkaniu lub w miejscu pracy (art.42 k.p.a.). W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. W przedmiotowej sprawie nie można jednak przyjąć, iż doręczenie przesyłki W. J. stanowiło również doręczenie tego pisma skarżącemu. W. J. nie był bowiem domownikiem, sąsiadem, ani też dozorcą domu, w którym mieszka F. J., który zamieszkuje nie tylko pod innym adresem ale i w innym mieście. Tym samym nie sposób przyjąć, jak uczynił to organ odwoławczy, że decyzja organu I instancji została doręczona F. J., w sposób prawem przewidziany. Co więcej skoro nie ma odmiennych dowodów uznać należało, iż o wydaniu decyzji organu I instancji skarżący dowiedział się (podkreślić należy, iż skarżący tylko dowiedział się, a nie że została mu ona doręczona) o wydaniu decyzji przez organ I instancji w dacie przez siebie podanej. W konsekwencji skoro nie można wskazać daty prawidłowego doręczenia zaskarżonej decyzji, nie można było również stwierdzić uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Podsumowując stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego wydane zostało niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności z obrazą art. 134 w związku z art. 129 § 2 i art. 57 § 1 k.p.a., w stopniu powodującym konieczność ich uchylenia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.