II SA/Kr 768/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska / spr. / Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Waldemar Michaldo Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2013 r. sprawy ze skargi Towarzystwa [...] w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 kwietnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala Uzasadnienie: Decyzją z dnia 12 grudnia 2011 r. (.......) na podstawie art. 71, 73, 75 ust. 1 pkt. 4 i art. 85 ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 13 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) Prezydent Miasta O. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia obejmującego budowę [....] w O. przy ul. [....] na działkach nr nr [....] obręb [....] i [....] obręb [....] na rzecz [....] Sp. z o.o. spółka komandytowo-akcyjna z siedziba w O. Wskazał organ, że obszar na którym planuje się realizację przedsięwzięcia to teren przemysłowy, niegraniczący z żadnymi terenami mieszkaniowymi. Najbliższe budynki mieszkalne (pojedyncze domy mieszkalne) znajdują się około 400 - 420 metrów na południe (okolice ul........) oraz na północny około 570 metrów od terenu przedsięwzięcia. Podał, że w inwestycji zastosowanie będzie miało spalanie rusztowe, z założeniem, że w instalacji zostanie wykorzystany jeden z powszechnie stosowanych rusztów (np. odmiany rusztów posuwisto-zwrotnych lub walcowych). Spalaniu ulegać będą osady ściekowe oraz inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów, przy czym współspalanie osadów ściekowych z odpadami komunalnymi odbywać się będzie przy stosunku wagowym osadów ściekowych do odpadów komunalnych rzędu 10% - 20%. Przygotowany na suszarce osad ściekowy trafi do pieca rusztowego i będzie współspalany z odpadami komunalnymi. Dodatek osadów ściekowych podsuszonych, podwyższy kaloryczność odpadów. Wedle organu zakład po realizacji przedsięwzięcia nie będzie źródłem ponadnormatywnego oddziaływania na stan powietrza atmosferycznego, a jego działalność nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach prawnie chronionych. Hałas głównych urządzeń będzie skutecznie tłumiony przez ściany o stosunkowo wysokiej izolacyjności akustycznej. Wyjaśnił nadto, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) - przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne zaliczone zostało do przedsięwzięć, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko jest wymagane. W związku z tym w dniu 18 października 2011 r. zwrócono się do Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. o uzgodnienie inwestycji. W konsekwencji Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny wydał opinię sanitarną z dnia 18 listopada 2011 r. o raporcie o oddziaływaniu niniejszego przedsięwzięcia na środowisko, a Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. postanowieniem z dnia 8 grudnia 2011 r. uzgodnił raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wszystkie zalecenia przekazane przez organy ochrony środowiska zostały wprowadzone do niniejszej decyzji. Organ orzekające dodał, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie będzie wywierało negatywnego wpływu na obszary Natura 2000, ani na obszary prawnie chronione wyznaczone na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Najbliższy z takich obszarów znajduje się bowiem w odległości około 1,7 km w kierunku wschodnim - obszar specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 [....] (kod obszaru PLB120005) oraz w odległości 3 km w kierunku wschodnim [....] (kod obszaru PLB120004). Właściwe prowadzenie zakładu da możliwość ochrony środowiska gruntowo - wodnego przed zanieczyszczeniem. Przy spełnieniu warunków zawartych w raporcie realizowane przedsięwzięcie nie będzie powodować ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska. Podał nadto, że w dniu 19 października 2011r. zawiadomiono społeczeństwo o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wniosku w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i zamieszczono informację o sporządzeniu raportu. Ogłoszenia o zamieszczeniu informacji o przedmiotowym przedsięwzięciu w publicznie dostępnym wykazie rozwieszono w Urzędzie Miasta. W piśmie z dnia 30 kwietnia 2012 r. Towarzystwo [....] wniosło o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji. Podniosło, że lokalizacja przedsięwzięcia jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przyjętym Uchwałą Nr X/138/11 Rady Miasta O. z dnia 29 czerwca 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla całego obszaru miasta O. w granicach administracyjnych z wyłączeniem obszaru w rejonie ulic [....] a także obszarów dla których znajdują się w opracowaniu oraz obowiązują miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego. Teren wskazany pod lokalizację jest oznaczony symbolem 3C 1 P przeznaczonym dla terenów obiektów produkcyjnych, składów i magazynów (P), zaś obiekty gospodarowania odpadami powinny być lokalizowane w jednostkach oznaczonych ITO. Strona wnioskująca podała również, że wydanie decyzji nie zostało poprzedzone poinformowaniem społeczeństwa za pośrednictwem Internetu (Biuletynu Informacji publicznej) o możliwości zapoznania się z raportem oddziaływania inwestycji na środowisko i składania do niego uwag, bowiem na stronie BIP Urząd Miasta umieścił jedynie karty informacyjne wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla budowy Zakładu [....] w O. i karty raportu oddziaływania w/w przedsięwzięcia na środowisko. Społeczeństwo zostało więc pozbawione możliwości uczestniczenia w postępowaniu, które powinno toczyć się z jego udziałem. Postanowieniem z dnia 1 października 2012 r. (........) na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 157§2 w zw. z art. 126 zw. z art. 31§1 pkt 1 w zw. z art. 31 § 2 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia 12 grudnia 2011 r. Decyzją z dnia 13 listopada 2012 r. (.....) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło stwierdzenia nieważności w/w decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podało co następuje: Stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest wyjątkiem od ogólnej zasady stabilności decyzji wynikającej z art. 16 kpa, stąd też instytucja ta może mieć zastosowanie jedynie w przypadku gdy decyzja dotknięta jest przynajmniej jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Zgodnie z Planem działki przewidziane pod lokalizację inwestycji mieszczą się w granicach terenu oznaczonego w planie symbolem 3C1P z podstawowym przeznaczeniem jako tereny produkcyjne, składy i magazyny. Obok przeznaczenia podstawowego przewidziano także przeznaczenie dopuszczalne, które zgodnie z zapisami Planu (§ 3 pkt 5) uzupełnia przeznaczenie podstawowe, albo może z nim współistnieć na warunkach określonych w Planie. W badanej jednostce jako przeznaczenia i użytkowania dopuszczalne przewidziano: 1) obiekty i urządzenia usług komercyjnych stanowiące uzupełnienie działalności produkcyjnej i magazynowo - składowej; 2) bazy transportowe i sprzętowe, hurtownie materiałów i produktów; 3) zieleń parkowa i izolacyjna, zadrzewienia, trawniki, obiekty i urządzenia małej architektury; 4) drogi wewnętrzne, ulice, place, parkingi, garaże, chodniki, ścieżki piesze i rowerowe; 5) sieci obiekty i urządzenia infrastruktury technicznej, instalacje do produkcji energii elektrycznej, ciepła oraz instalacje chemiczne. W § 20 pkt 2 Planu jako przeznaczenie i użytkowanie zabronione wymieniono: obiekty o funkcji mieszkaniowej, obiekty i urządzenia produkcji rolniczej, ogrodniczej, zwierzęcej, obiekty i urządzenia o funkcji usług nauki, oświaty, kultury, zdrowia i opieki społecznej, gastronomii, rozrywki, handlu detalicznego oraz hurtowego artykułami spożywczymi. Zbyt daleko idącym ograniczeniem byłaby więc wykładnia zapisów planu w myśl której inwestycja jest zgodna z tym planem tylko wówczas, gdy jest ona wskazana w sposób konkretny i indywidualny w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Rodzaj badanego przedsięwzięcia został określony we wniosku zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2010 nr 213 poz.1397). W ramach przedsięwzięcia mają powstać: instalacja do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznych lub chemicznych, w tym instalacje do krakingu odpadów, z wyłączeniem instalacji spalających odpady będące biomasą w rozumieniu przepisów o standardach emisyjnych z instalacji (§ 2 ust. 1 pkt. 46) i instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt. 41-47 z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów. W wyniku prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów komunalnych i osadów ściekowych produkowana będzie energia cieplna i elektryczna. Z kolei budowa systemu polegać będzie na instalacji maszyn i urządzeń energetycznych, które pozwolą na maksymalne wykorzystanie energii wytwarzanej przez linie termicznego przekształcania odpadów komunalnych w piecu-kotle. Nieodzownym produktem procesu termicznego przekształcania odpadów będzie produkcja energii elektrycznej i cieplnej i, jak zaznaczono w Raporcie, będzie się to wiązać z pozyskaniem znaczącego źródła energii. Nadto dla opisywanego przedsięwzięcia zakłada się wykonanie instalacji zestalania i chemicznej stabilizacji popiołów i stałych pozostałości z procesu oczyszczania spalin. Z powyższego wynika, iż przedsięwzięcie składa się z instalacji stosowanych do produkcji energii elektrycznej, ciepła oraz instalacji chemicznych. Nie ma więc sprzeczności lokalizacji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a decyzji nie można przypisać wady rażącego naruszenia prawa. Od powyższego rozstrzygnięcia [....] w O. złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzuciło organowi brak odniesienia się do zarzutu nieumieszczenia informacji o wydaniu decyzji w Biuletynie Informacji Publicznej, co pozbawiło Towarzystwo możliwości wniesienia odwołania od decyzji w przewidzianym terminie. Wedle wnoszącego o ponowne rozpatrzenie sprawy błędna jest również ocena Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że lokalizacja inwestycji jest zgodna z planem zagospodarowania przestrzennego miasta O. . Ponadto nawet gdyby przyjąć argumentację organu odwoławczego, że powstałe w ramach przedsięwzięcia instalacje będą wytwarzać energię lub ciepło i dlatego jego lokalizacja jest zgodna z planem, to wymieniona w § 3 ust. 1 pkt 80 Raportu instalacje nie będą wytwarzać energii lub ciepła, co skutkuje niezgodnością lokalizacji inwestycji z planem miejscowym. Decyzją z dnia 2 kwietnia 2013 r. (.....) na podstawie art. 158§1 w zw. z art. 156§1 pkt 2, ar. 138§1 pkt 1 w zw. z art. 127§3 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy w/w decyzje. Wskazał organ, że budowa systemu polegać będzie na instalacji maszyn i urządzeń energetycznych, które pozwolą na maksymalne wykorzystanie energii wytwarzanej przez linie termicznego przekształcania odpadów komunalnych piecu-kotle. Nieodzownym produktem procesu termicznego przekształcania odpadów będzie produkcja energii elektrycznej i cieplnej i jak zaznaczono w Raporcie będzie to się wiązać z pozyskaniem znaczącego źródła energii. Nadto dla opisywanego przedsięwzięcia zakłada się wykonanie instalacji zestalania i chemicznej stabilizacji popiołów i stałych pozostałości w procesu oczyszczania spalin; przedsięwzięcie składa się z instalacji stosowanych do produkcji energii elektrycznej, ciepła oraz instalacji chemicznych. Nie następuje więc sprzeczność lokalizacji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a tym samym nie ma podstaw do przypisania decyzji wady rażącego naruszenia prawa. Co się zaś tyczy zarzutu o pozbawieniu społeczeństwa możliwości uczestniczenia w postępowaniu, to wedle organu odwoławczego udział ten został zapewniony, bowiem informacje o złożeniu raportu oraz wydaniu decyzji zostały umieszczone na stronie BIP i wywieszone na tablicy ogłoszeń UM O. (k33, k34, k35, k36, k71). Powiadomiono też społeczeństwo o możliwości składania uwag i wniosków do postępowania. Na powyższe rozstrzygnięcie [....] złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia 12 grudnia 2011 r. Strona skarżąca podała co następuje: Planowana inwestycja jest obiektem gospodarowania odpadami (wskazuje na to chociażby umieszczenie definicji spalarni odpadów w art. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach) i zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego miasta O. , może być lokalizowany wyłącznie w jednostkach planu oznaczonych ITO. Plan dopuszcza lokalizację w jednostce 3C1P instalacji do produkcji energii elektrycznej i ciepła, jednak zgodnie z ustawą o odpadach pod pojęciem spalarni odpadów - rozumie się zakład lub jego części przeznaczone do termicznego przekształcania odpadów z odzyskiem lub bez odzysku wytwarzanej energii cieplnej, obejmujące instalacje i urządzenia służące do prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów wraz z oczyszczaniem gazów odlotowych i wprowadzaniem ich do atmosfery, kontrolą, sterowaniem i monitorowaniem procesów oraz instalacjami związanymi z przyjmowaniem, wstępnym przetwarzaniem i magazynowaniem odpadów dostarczonych do termicznego przekształcania oraz instalacjami związanymi z magazynowaniem i przetwarzaniem substancji otrzymanych w wyniku spalania i oczyszczania gazów odlotowych. Zgodnie natomiast z prawem ochrony środowiska zakład jest to jedna lub kilka instalacji wraz z terenem, do którego prowadzący instalacje posiada tytuł prawny oraz znajdującymi się na nim urządzeniami. Można by więc się zgodzić, że w jednostce 3C1P można zlokalizować pewne instalacje spalarni służące produkcji energii lub ciepła, ale nie cały zakład - łącznie z instalacjami do przetwarzania popiołów. W ramach przedsięwzięcia mają powstać: instalacja do odzysku lub unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne przy zastosowaniu procesów termicznych lub chemicznych, w tym instalacje do krakingu odpadów, z wyłączeniem instalacji spalających odpady będące biomasą w rozumieniu przepisów o standardach emisyjnych z instalacji (§ 2 ust. 1 pkt. 46), wymagające sporządzenia raportu; instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt.41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów, dla których sporządzenie raportu może być wymagane - § 3 ust 1 pkt. 80 raportu. Dla opisywanego przedsięwzięcia zakłada się następujące zakresy budowy instalacji: adaptacja terenu do nowych potrzeb; wybudowanie zakładu termicznego przekształcania odpadów zawierającego dwie niezależne linie technologiczne, każdą o wydajności 10 Mg/h przy wartości opałowej 8,5 MJ/kg i przy założeniu pracy ciągłej przez 24 h na dobę, 7 dni w tygodniu z gwarantowaną ilością godzin dyspozycyjności 7500 h/rok dla każdej z linii i zapewnieniu możliwości eksploatowania każdej z linii osobno (przy wyłączonej drugiej linii); wykonanie instalacji waloryzacji żużli w celu dalszego ich zagospodarowania dla celów przemysłowych, przy czym szacunkowa produkcja roczna żużli poprocesowych z dwóch linii termicznego przekształcania wynosi około 40 000 Mg/rok; wykonanie instalacji zestalania i chemicznej stabilizacji popiołów i stałych pozostałości z procesu oczyszczania spalin - około 12 000 Mg/rok. Z powyższego wynika, że istnieje niezgodność z planem lokalizacji instalacji, które jednak nie będą wytwarzać energii lub ciepła, w szczególności instalacji do waloryzacji żużli oraz zestalania i chemicznej stabilizacji popiołów i stałych pozostałości. Za takim stanowiskiem przemawia również opinia T.W. , prezesa Stowarzyszenia [....] Strona skarżąca podtrzymała nadto stanowisko, że społeczeństwo nie zostało prawidłowo poinformowane przez Urząd Miasta w O. o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na budowę zakładu termicznego przekształcania odpadów w O. , a organ odwoławczy nie odniósł się do tego zarzutu podnoszonego już w odwołaniu. W szczególności Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swoich rozważaniach pominęło wydruk ze strony internetowej BIP zawierający pełną listę wydanych przez Prezydenta O. decyzji środowiskowych, na której nie było jednak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest postępowaniem nadzwyczajnym i jako takie rządzi się określonymi regułami. Zadaniem organu rozstrzygającego w kwestii nieważności decyzji jest wykazanie czy i jaką wadą kwalifikowaną dotknięta jest kwestionowana decyzja, a nie ponowne rozpatrzenie sprawy. Katalog tych wad jest zamknięty, a w kontekście zasady stabilności decyzji wynikającej z art. 16 kpa, nie może być poddawany wykładni rozszerzającej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo wskazało, że spośród przesłanek stwierdzenia nieważności wymienionych w art. 156 § 1 kpa, w sprawie znaczenie może mieć jedynie przesłanka rażącego naruszenia prawa. Analiza kwestionowanej decyzji i zarzutów prezentowanych przez Stowarzyszenie pod kątem tej przesłanki przeprowadzona została bez błędu. Po pierwsze organ przyjął właściwe znaczenie pojęcia "rażącego naruszenia prawa" wskazując, że decyzja obarczona taką wadą pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa, oraz nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Po wtóre organ poddał analizie przepisy, które stanowiły podstawę wydania kwestionowanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia i z analizy tej wyprowadził prawidłowe wnioski. Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Zgromadzone w aktach postępowania administracyjnego materiały pozwalają na stwierdzenie, że przed wydaniem decyzji z dnia 12 grudnia 2011 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań, Prezydent Miasta O. badał kwestię zgodności zamierzonej inwestycji z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (wypis i wyrys z planu znajdowały się w aktach sprawy), choć rzeczywiście w wydanej decyzji nie znalazło to wyraźnego odzwierciedlenia. Niewątpliwie jest to wada decyzji, ale nie majaca znamion rażącego naruszenia prawa. Istotne jest bowiem to, że rzeczywiście i obiektywnie zamierzona inwestycja z zapisami planu jest zgodna. Jak ustaliło to Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działki przeznaczone pod inwestycję znajdują się w granicach terenu oznaczonego w planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 3C1P o podstawowym przeznaczeniu pod inwestycje produkcyjne, składy, magazyny. W terenie tym dopuszczono lokalizację obiektów i urządzeń usług komercyjnych stanowiących uzupełnienie inwestycji z zakresu przeznaczenia podstawowego, baz, hurtowni, dróg, sieci, instalacji do produkcji energii elektrycznej, ciepła, instalacji chemicznych. Zakazano natomiast lokowania w tym terenie obiektów o funkcji mieszkaniowej, rolniczej, ogrodniczej, usług oświaty, kultury, zdrowia, gastronomii, rozrywki, handlu artykułami spożywczymi. Wyraźnie więc plan przesądził, że w terenie 3C1P wykluczone jest prowadzenie działalności związanej z aktywnością życiową ludzi i zaspokajaniem ich codziennych potrzeb bytowych. Zakres i charakter tego wykluczenia konweniuje z zakresem i charakterem przeznaczenia podstawowego i dopuszczalnego. Generalnie rzecz ujmując należy stwierdzić, że teren 3C1P to teren, którego zagospodarowanie ma mieć charakter "przemysłowy". Takiemu charakterowi przeznaczenia w zupełności odpowiada zamierzona inwestycja. Okoliczność, że w tym samym planie zagospodarowania wyznaczony został teren o symbolu 5C 1ITO przeznaczony pod "infrastrukturę techniczną – gospodarowanie odpadami" wcale nie oznacza, że w terenie 3C1P lokalizowanie przedsięwzięcia związanego z gospodarowaniem odpadami jest zabronione. W terenie 5C 1 ITO wedle zapisu § 36 ust. 2 planu zabronione jest umieszczanie obiektów niezwiązanych z gospodarką odpadami i eksploatacją kopalin. Taka regulacja oznacza tylko tyle, że możliwości zagospodarowania terenu 3C1P są znacznie szersze niż możliwości zagospodarowania terenu 5C1ITO. Z całą pewnością zaś z w/w zapisów nie wynika zakaz lokalizowania w terenie 3C1P zakładu związanego z gospodarką odpadami, w dodatku takiego, który obejmuje instalacje służące produkcji energii i instalacje chemiczne. Sąd podziela więc w całości ocenę Samorządowego Kolegium Odwoławczego co do zgodności inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego. Podnoszony przez skarżące Stowarzyszenie zarzut braku zawiadomienia społeczeństwa o wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest uzasadniony. Wbrew twierdzeniom Stowarzyszenia informacja o wydanej w dniu 12 grudnia 2011 r. decyzji została umieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta O. W dołączonej do skargi "spisie kart informacyjnych dla decyzji i postanowień, wskazań lokalizacyjnych" na stronie nr 3 pt. "decyzja środowiskowa" znajduje się odpowiednia informacja o tym fakcie. Jak się więc wydaje – zarzut o braku umieszczenia informacji o wydanej decyzji jest wynikiem nieporozumienia. Zarzuty skargi okazały się bezpodstawne, a badając sprawę z urzędu w granicach rozpatrywanej sprawy Sad nie stwierdził uchybień mogących powodować konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Dlatego tez na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga została oddalona.