II SA/Kr 77/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Magda Froncisz Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015 r. sprawy z wniosku Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2015 r. sygnatura akt II SA/Kr 77/15 uzupełnia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 marca 2015 r. sygnatura akt II SA/Kr 77/15 w ten sposób, iż po punkcie III. dodaje punkt IV. o treści: w pozostałym zakresie skargę oddala. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia 21 listopada 2014 r. znak: [...] wydane w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania i wyrokiem z dnia 17 marca 2015 r. uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu l instancji w zakresie dotyczącym Z. B. (punkt l sentencji). Ponadto Sąd określił, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane w zakresie dotyczącym Z. B. (punkt II sentencji) oraz zasądził od WINB w K. na rzecz Z. B. kwotę 757 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania ((punkt III sentencji). Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi WINB w K. 14 kwietnia 2015 r. (k. 232). W dniu 27 kwietnia 2015 r. pełnomocnik WINB w K. złożyła wniosek o uzupełnienie opisanego wyżej wyroku, wskazując, że z sentencji wyroku wynika, iż WSA w Krakowie nie orzekł co do pozostałej części zaskarżonego postanowienia, choć z uzasadnienia wyroku wynika, że w zakresie niedotyczącym Z. B. skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i podlegała oddaleniu. Pełnomocnik Z. B. wniósł o oddalenie wniosku o uzupełnienie wyroku, zarzucając, że WINB w K. nie wskazał, co do jakiej części skargi Z. B. WSA w Krakowie nie orzekł. Ponadto podniósł, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczyła wyłącznie postanowienia WINB w K. w części dotyczącej Z. B., a nie pozostałych uczestników. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. póz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa" stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast z art. 157 § 3 ppsa wynika, że orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku z 17 marca 2015 r. został złożony w terminie i jest zasadny. Wbrew twierdzeniom zawartym w odpowiedzi na wniosek o uzupełnienie wyroku z treści skargi Z. B. wynika jednoznacznie (strona 2 skargi, karta 4 akt sądowych), że postanowienie WINB w K. z dnia 21 listopada 2014 r. zostało zaskarżone w całości i taki właśnie był zakres kontroli tego postanowienia dokonanej przez WSA w Krakowie. Z kolei z przedstawionej wyżej treści sentencji wyroku wydanego w dniu 17 marca 2015 r. wynika, że Sąd w punktach l i II orzekł jedynie co do części zaskarżonego postanowienia dotyczącej Z. B.. Trafnie zatem podniesiono we wniosku o uzupełnienie wyroku, że Sąd nie orzekł odnośnie tej części postanowienia WINB w K., która dotyczyła pozostałych stron kontrolowanego postępowania. Ponadto podkreślić trzeba, że z uzasadnienia wyroku z 17 marca 2015 r. jednoznacznie wynika, że Sąd uznał za nieprawidłowe nałożenie kary z tytułu nielegalnego użytkowania jedynie na Z. B., natomiast nie kwestionował zasadności nałożenia takiej kary na pozostałych inwestorów segmentu "A" budynku mieszkalno - usługowego położonego na działkach nr ewid. [...], [...], [...] obr. [...] miejscowości Z. w rejonie ul. K., czyli na T. G., W. G., M. S. i I. S.. Pomimo tego, że po zaskarżeniu w całości postanowienia WINB w K. z dnia 21 listopada 2014 r. WSA w Krakowie uznał to postanowienie za wadliwe tylko w części dotyczącej Z. B., a odnośnie pozostałych inwestorów podzielił stanowisko WINB w K., to w sentencji wyroku nie orzekł co do całości skargi. Dlatego też Sąd uznał przedmiotowy wniosek o uzupełnienie wyroku za zasadny i orzekł jak w sentencji na podstawie art, 157 § 1 i 3 ppsa w związku z art. 151 ppsa.