II SA/Kr 772/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie : WSA Grażyna Firek WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J. G. i M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji; skargę oddala. Postanowieniem z dnia [...]stycznia 2008r. znak: [...] Marszałek Województwa na podstawie art. 106 k.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 53 ust. 4 pkt 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, z późn. zm.), uzgodnił projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego p.n.: budowa linii tramwajowej dla [...] wraz z rozbudową ciągu drogowego ulic: [...] w K. , odcinek K.-K. , na działce nr [...], obręb [...] P. oraz na działkach nr:[...], [...], [...], [...], [...], [...], ... obręb [...] P. W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku zażalenia złożonego przez J. i M.G. , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło postanowienie Marszałka Województwa z dnia [...]06. 2007r. nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania z powodu uchybień o charakterze formalnoprawnym. Marszałek Województwa wskazał, iż zalecenia Kolegium zostały w tym zakresie zrealizowane. Ponadto organ odnosząc się do planowanej inwestycji wskazał, iż plan zagospodarowania przestrzennego Województwa przyjęty uchwałą Sejmiku Województwa nr [...] z dnia [...] 2003r. nie określa na terenie objętym wnioskiem zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt. 3 i art. 48 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym brak jest podstaw do wniesienia zastrzeżeń do w/w projektu decyzji. Z decyzją tą nie zgodzili się J. i M.G. , składając w terminie zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucili: - naruszenie art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 o planowania i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 10 k.p.a. poprzez pominięcie przez organ l instancji jednego z kryteriów dopuszczalności decyzyjnego ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego tj. zawiadomienia obwieszczeniem o wszczęciu postępowania tego rodzaju, co skutkowało naruszeniem zasady czynnego udziału stron postępowania administracyjnego; - naruszenie art. 106 § 2 k.p.a. poprzez nie zawiadomienie strony o wystąpieniu do innego organu o zajęcie stanowiska, co doprowadziło do naruszenia zapisów art. 8 i 10 k.p.a.; - naruszenie art. 124 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 i 4 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez brak elementów istotnych postanowienia wymaganych na podstawie obowiązującego prawa. Postanowieniem z dnia [...] maja 2008r, znak: [...], wydanym na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 10 i ust. 5 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 poz. 717 z późn. zm.) oraz w zw. z art. 106 k.p.a., art. 144 k.p.a. i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że niniejsza sprawa była już przedmiotem rozpoznania SKO w K. , które wówczas zwróciło uwagę na konieczność zawiadomienia stron o prawie do wzięcia udziału w przedmiotowym postępowaniu oraz prawidłowego doręczenia postanowienia, w sposób zgodny z treścią art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jednocześnie organ odwoławczy zaznaczył, iż skrótowy sposób sporządzenia uzasadnienia postanowienia uzgadniającego projekt decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, nie stanowi o wadliwości tego postanowienia, zwłaszcza że postępowanie uzgadniające jest postępowaniem wpadkowym w toku postępowania głównego i ma charakter uproszczony. Wskazania Kolegium zostały zrealizowane, zaś zarzuty podnoszone przez odwołujących się, zwłaszcza w zakresie sposobu sporządzenia uzasadnienia, są nietrafne. Zakres przedmiotowego uzgodnienia jednoznacznie wynika z art. 53 ust 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skoro organ uzgadniający nie miał uwag do przedłożonego projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, w tym znaczeniu, iż na terenie objętym wnioskiem nie jest przewidywana realizacja inwestycji celu publicznego o zasięgu ponadlokalnym lub krajowym, to w rezultacie nie można wymagać, aby organ uzgadniający w sposób szczegółowy odnosił do całej treści projektu rozstrzygnięcia o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ponadto w dniu [...]01.2008r. Marszałek Województwa zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałami sprawy oraz składania uwag i opinii, zaś samo postanowienie zostało doręczone na piśmie inwestorowi oraz właścicielom (użytkownikom wieczystym) nieruchomości, na których ma być lokalizowana inwestycja, pozostałe strony postępowania zostały powiadomione w drodze obwieszczenia z dnia [...].01.2008r., które umieszczone zostało w Biuletynie Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Marszałkowskiego w dniach: [...]01.2008r.-[...].02.2008r. Powyższe oznacza, że zalecenia SKO zostały zrealizowane. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli J. i M.G. zarzucając: 1) naruszenie art. 124 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 7 i 8 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie w uzasadnieniu skarżonego postanowienia kwestii dotyczących niedotrzymania przez organ l instancji istotnych elementów postanowienia wymaganych na podstawie obowiązującego prawa, czego wynikiem było złamanie zasady prawdy obiektywnej oraz pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, 2) obrazę art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., poprzez nie rozpoznanie w zażaleniu zarzutów podnoszonych przez skarżących, dotyczących naruszenia przez organ pierwszej instancji zapisów art. 106 § 2 k.p.a. w wyniku, których doszło do naruszenia zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym wyrażonej w art. 10 k.p.a. Uzasadniając powyższe skarżący wskazali, że art. 106 § 2 k.p.a. wskazuje wprost, iż organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska zawiadamia o tym fakcie stronę postępowania administracyjnego. Strony dowiedziały się o prowadzonym postępowaniu uzgodnieniowym dopiero z treści otrzymanego postanowienia, co godzi w zasadę czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym. Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji, stwierdzeniem jej nieważności bądź wydania postanowienia z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd , w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. W ocenie Sądu zarówno zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, odpowiadają przepisom prawa. W pierwszej kolejności trzeba wskazać, iż Sąd nie dopatrzył się uchybień w stosowaniu przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postępowanie, poprzedzające wydanie kontrolowanych aktów administracyjnych, zostało przeprowadzone w sposób zgodny z przepisami procesowymi, zawartymi w k.p.a. Stronom zapewniono możliwość czynnego udziału w sprawie. W szczególności pismem z dnia [...].01.2008r. pełnomocnik skarżących, tudzież pozostali zainteresowani zostali prawidłowo zawiadomieni o wszczęciu postępowania uzgodnieniowego (k.[...] akt adm. l instancji) , zaś podnoszone naruszenie art. 106 § 2 k. p. a. nie może w tej sytuacji determinować wyniku postępowania. Postanowienie organu l instancji zostało również prawidłowo doręczone inwestorowi oraz właścicielom (użytkownikom wieczystym) nieruchomości, na których zlokalizowana jest inwestycja, a pozostałe strony zostały powiadomione w drodze obwieszczenia z dnia [...].01.2008r. (k. [...] akt adm. l instancji), czym wypełniono wymogi określone w art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z tym nie można podzielić zarzutu skarżących o naruszeniu zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym. Ponadto w ocenie Sądu postępowanie wyjaśniające czyni zadość wymogom art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., a zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu l instancji spełnia wymogi zawarte w art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie prawidłowości sporządzenia uzasadnienia. Zatem zarzuty skarżących sprowadzające się do twierdzenia o braku wskazania uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonego postanowienia są bezzasadne. Podstawą materialnoprawną przedmiotowego uzgodnienia jest przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 oraz art. 53 ust 4 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepisy te wprowadzają wymóg uzgodnienia w zakresie oceny czy na terenie objętym wnioskiem nie jest przewidywana realizacja inwestycji celu publicznego o zasięgu ponadlokalnym lub krajowym. Powyższe oznacza, że ustawodawca nie wprowadził szczególnych wymogów w zakresie elementów, które powinno zawierać uzasadnienie postanowienia uzgodnieniowego. Zatem przed wydaniem postanowienia uzgodnieniowego organ winien zapoznać się z projektem decyzji o ustaleniu lokalizacji i rozstrzygnąć, czy są podstawy do wniesienia jakichkolwiek zastrzeżeń, w zakresie wyżej wskazanych przewidywanych innych inwestycji celu publicznego o zasięgu ponadlokalnym lub krajowym. Powyższe wymogi zostały w ocenie Sądu wypełniony w sposób należyty. Należy mieć przy tym na uwadze, że postępowanie uzgodnieniowe ma charakter incydentalny (wpadkowy) co oznacza, że organ uzgadniający nie może w sposób szczegółowy odnosić do wszystkich elementów zawartych w projekcie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, lecz jedynie do tych o jakich mowa w przepisie statuującym obowiązek uzgodnienia. W związku z tym pozostałe zarzuty skarżących, wykraczające poza wyżej wskazane wymagania, jakie ustawodawca nałożył na organ uzgadniający w niniejszej sprawie, są nieuzasadnione. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.