II SA/Kr 772/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu Firma A od decyzji Wojewody z dnia [...] maja 2018 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa – po wznowieniu postępowania postanawia: oddalić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. Postanowieniem z dnia 3 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw Firma A od decyzji Wojewody z dnia 22 maja 2018 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu pozwolenia na budowę z naruszeniem prawa – po wznowieniu postępowania. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej spółce w dniu 15 września 2018 r. W dniu 18 września 2018 r. spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podała, że w dniu 29 maja 2018 r. M. Ł. odebrała decyzję skierowaną do [...] sp. z o.o. jako jej pełnomocnik pocztowy. M. Ł. nie jest uprawniona do reprezentacji ww. spółki, natomiast pełni funkcję dyrektora Firma A i to w jego imieniu wniosła w dniu 30 maja 2018 r. sprzeciw od decyzji. Skarżąca podkreśliła, że była w błędnym, niezawinionym przekonaniu, że doręczenie decyzji jednemu zainteresowanemu powoduje, że decyzja wchodzi do obrotu prawnego, co oznacza skuteczność odwołania dla innych uczestników, nawet jeżeli ich odwołanie zostało wniesione przed doręczeniem im decyzji. W związku z powyższym terminowi uchybiono bez winy skarżącej. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych skarżąca argumentowała również, że przepisy dotyczące doręczeń maja charakter gwarancyjny dla strony postępowania, a nie organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 dalej: p.p.s.a.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Według art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Sąd uznał, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w wymaganym, 7-dniowym terminie, liczonym od czasu ustania przyczyny uchybienia. Ze złożonego wniosku wynika, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 15 września 2018 r. kiedy skarżący odebrał postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu od decyzji. Dlatego też składając wniosek w dniu 18 września 2018 r. skarżąca zachowała termin z art. 87 § 1 w zw. z art. 87 § 3 p.p.s.a. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa uzasadnia przyjęcie jej zawinienia w uchybieniu terminu i oddalenie wniosku o przywrócenie terminu. Oceniając brak winy po stronie skarżącej spółki w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji, sąd uznał, że przesłanka ta nie została spełniona. Wskazać należy, że wywody we wniosku o przywrócenie terminu sprowadzają się do twierdzenia, że nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej, ponieważ M. Ł. działająca w imieniu spółki pozostawała w błędnym przekonaniu, że doręczenie decyzji jednej stronie otwiera termin do wniesienia środka zaskarżenia dla pozostałych stron postępowania. Odnosząc się do przedstawionej we wniosku argumentacji należy wskazać, że doręczona skarżącemu decyzja Wojewody zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni od daty jej otrzymania. Pouczenie zostało sformułowane w sposób nie pozostawiający wątpliwości interpretacyjnych i jego zrozumienie nie wymagało szczególnej wiedzy prawniczej. Wniesienie sprzeciwu w terminie otwartym dla innej strony postępowania nie może być uznane za działanie niezawinione. W ocenie sądu, w odniesieniu do skarżącej, można mówić o niedbalstwie, albowiem odbierająca korespondencję M. Ł. nie sprawdziła adresatów przesyłek doręczonych w dniu 29 maja 2018 r. i 6 czerwca 2018 r. Omyłka w określeniu adresata doręczonej decyzji wynikała jak się wydaje z faktu, że współwłaściciele działki nr [...] we W. z własnością której związany jest status strony w postępowaniu są podmiotami pozostającymi we wzajemnych zależnościach. M. Ł. pełni funkcję prezesa zarządu skarżącej spółki, która to spółka jest kolei jedynym wspólnikiem [...] sp. z o.o. w K.. [...] sp. z o.o. w K. i Fundacja [...] mają siedziby pod tym samym adresem: ul. [...]. J. B. nr [...] w K.. Natomiast jako adresy do doręczeń dla spółki Firma A i fundacji podano ul. [...] w K.. Prezesem fundacji jest P. Ł.. Przesyłka pocztowa zawierająca decyzję Wojewody dla [...] sp. z o.o. w K. została skierowana prawidłowo na adres siedziby spółki, gdzie została odebrana przez M. Ł.. Natomiast decyzje dla spółki Firma A i Fundacji [...] w K. zostały przesłane pod wskazany adres do doręczeń przy ul. [...] i odebrane przez P. Ł.. Należy wyraźnie podkreślić, że wskazane wyżej podmioty to odrębne byty prawne i dla oceny tej nie może mieć znaczenia fakt, że w ich imieniu działają te same osoby fizyczne. Dlatego też dla każdego z nich termin do wniesienia sprzeciwu otwierał się w innej dacie. M. Ł. winna dochować należytej staranności w działaniu, a zaniedbania w tym zakresie nie można traktować jako niezawinionego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.