II SA/Kr 773/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie : NSA Izabela Dobosz WSA Piotr Głowacki Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz J. M. kwotę 500 zł ( słownie: pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie . Decyzją z dnia [...].03.2007 r. ( znak: [...]) Starosta, działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 poz. 414 z późn.zm.-obecnie tj. Dz.U. z 2006 r. nr 156 poz. 1118 z późn.zm. - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) po rozpatrzeniu wniosku J. M. o pozwolenie na budowę odmówił wnioskodawcy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę budynku gospodarczego- garażowego na garaż 3-stanowiskowy ze strychem użytkowym na działkach nr ewid. [...], [...] w miejscowości P. Odwołanie J. M. nie zostało uwzględnione i Wojewoda, decyzją z dnia [...] r. (znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję zaskarżona decyzję podnosząc w uzasadnieniu co następuje co następuje. 1/ podstawą odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę był fakt niezastosowania się Inwestora do nałożonego na Niego postanowieniem z dnia [...].01.2007r., obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości polegających na niedostosowaniu projektu dachu do ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego Gminy C. W § 13 pkt 4 planu zostały ustalone warunki kształtowania zabudowy w odniesieniu do budynków gospodarczych. Według planu "obowiązuje stosowanie tradycyjnych form dachów stromych, dwuspadowych, z kalenicą równoległą do dłuższej osi budynku, o jednakowym kącie nachylenia obu połaci dachowych, wynoszącym od 30° do 55°; okap powinien być wysunięty na odległość co najmniej 0,5 m od lica budynku ". 2/ z załączonego projektu wynika, że Inwestor zamierza, między innymi, przebudować istniejący w usytuowanym w granicy budynku gospodarczym dach dwuspadowy na dach jednospadowy. Taki sposób kształtowania dachu jest niezgodny z wyżej przywołanym zapisem prawa miejscowego. 3/ pogląd odwołującego się, że taką zmianę dopuszcza przepis § 10 pkt 2 planu miejscowego jest błędny - bowiem przepis ten ma zastosowanie do obiektów, których formy obniżają walory krajobrazu. Słowo "formy" zostało użyte w znaczeniu wymiarów, gabarytów, kształtu. Przepis ten nie odnosi się do stopnia zniszczenia, zużycia, wyglądu estetycznego obiektu. 4/ w tej sytuacji skoro inwestor nie usunął nieprawidłowości projektu - odmowa jego zatwierdzenia i udzielenie pozwolenia na budowę jest uzasadniona. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył J. M. i nie precyzując żądania skargi zarzucił, że : - istniejący budynek gospodarczy który ma być przebudowany został wybudowany w granicy działek. Obecnie na tym budynku jest dach dwuspadowy przegniły nie nadający się do użytkowania - w okresie opadów deszczu oraz śniegu na działkę sąsiada spada deszcz z dachu powodując zamakanie działki natomiast w okresie roztopów śniegu spadający z dachu powoduje zasypanie przejścia sąsiada. Nie pomagają żadne zabezpieczenia - śniegołapy czy rynny które są ciągle zrywane. Jest to przyczyną zatargów z właścicielem działki sąsiedniej. Dach na projektowanym budynku ma być skierowany w stronę własnej posesji i taki właśnie projekt budowlany został przedstawiony do zatwierdzenia, -zdaniem skarżącego zapis § 10 pkt.2 p.p 2 planu, anuluje zapis § 13 planu. Istniejący budynek gospodarczy obniża walory krajobrazu jest zniszczony wymaga przebudowy zatem spełnia wymogi zapisu § 10 pkt.2 p.p 2 planu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Stosownie jednak do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę należy uznać za uzasadnioną a jej skuteczną podstawą jest naruszenia art. 7, 77 kpa. Na wstępie należy zaznaczyć, że prawo o planowaniu i zagospodarowaniu, jak i prawo budowlane ingerują w prawo własności. Uwaga ta ma to znaczenie, że przy wykładni przepisów co dopiero wspomnianych ustaw nie można stosować wykładni rozszerzającej. Sąd w całej rozciągłości popiera zapis planu w tym miejscu w którym poleca on stosowanie form architektonicznych w nawiązaniu do tradycyjnej architektury [...]. Nie mniej jednak są takie sytuacje, że formy tej (w szczególności co do kształtu dachu) nie można zachować. Tak może być w przypadku budynków zlokalizowanych w granicy nieruchomości. Dach dwuspadowy na budynku zlokalizowanym w granicy nieruchomości, jeżeli jeszcze na nieruchomości sąsiedniej jest urządzona droga dojazdowa może stać się zarzewiem konfliktów sąsiedzkich (z uwagi na opad deszczu, czy śniegu na nieruchomość stanowiącą drogę - o czym wspomina skarga). Taką sytuację przewidział Plan, który w § 10 ust. 2 postanowił, że w przypadkach szczególnych, zwłaszcza w przypadku rozwiązań nowatorskich ( zwrot "zwłaszcza" decyduje o tym, że nie chodzi tylko o rozwiązania nowatorskie, ale także i o inne sytuacje), dopuszcza się możliwość odstąpienia od niektórych z określonych w planie wymogów w zakresie gabarytu i formy architektonicznej budynków, na podstawie opinii gminnej komisji urbanistyczno-architektonicznej, wyrażonej na wniosek Wójta Gminy. Jeszcze bardziej taką możliwość zaakcentowano w § 13 pkt. 5 Planu, gdzie w odniesieniu do budynków gospodarczych postanowiono, że jeżeli ze względów funkcjonalnych lub technologicznych niezbędne jest zastosowanie w budynkach produkcyjnych lub magazynowych odmiennych rozwiązań architektonicznych niż określone w pkt 1-4, dopuszcza się odstępstwo od określonych warunków po uzyskaniu opinii Gminnej Komisji Urbanistyczno - Architektonicznej, wyrażonej na wniosek Wójta Gminy. Dokonując odmowy zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę winny orzekające organy i ten aspekt sprawy rozważyć, a skoro tego nie uczyniły naruszyły przepisy art. 7, 77 i 107 §3 kpa. Tak więc ponownie rozpoznając sprawę organy muszą dokonać ustaleń, czy wyżej omówione względy nie przemawiają za tym, że w tym konkretnym przypadku będzie można odstąpić od ogólnych założeń planu. Konieczne będzie ustalenie, czy rzeczywiście sąsiednia nieruchomość wykorzystywana jest jako droga dojazdowa, i jaka jest w tym względzie opinia Gminnej Komisji Urbanistyczno - Architektonicznej. O taka opinię organ administracji architektoniczne - budowlanej winien zwrócić się do Wójta Gminy a ten z kolei do Gminnej Komisji Urbanistyczno - Architektonicznej. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji, naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit. "c" oraz art. 135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.