II SA/Kr 773/18

Kraków, dnia 18 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia 3 kwietnia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. W dniu 2 maja 2018 r. skarżąca K. J. , zastępowana przez T. B., wniosła za pośrednictwem Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odręcznie napisaną skargę na decyzję Wojewody z dnia 3 kwietnia 2018 r. znak: [...]. Skarga została podpisana przez T. B.. Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 20 października 2017 r. znak: [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji: Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, przyłącza wodociągowego, instalacji elektrycznej kablowej, instalacji kanalizacyjnej do zbiornika szczelnego, zjazdu (...) na działkach ewid. [...], [...], [...], [...] w [...] gm. [...] W treści skargi, w związku z wydaniem decyzji przez Wojewodę, skarżąca zawiera szereg wyjaśnień dotyczących projektu budowlanego. Ponieważ skarga została podpisana przez T. B., a do skargi nie załączono pełnomocnictwa do występowania i reprezentowania skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, Sąd 26 czerwca 2018 r. wezwał T. B. do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni - pod rygorem uznania, iż T. B. nie posiada umocowania do występowania w imieniu skarżącej przez tut. Sądem – przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pouczono przy tym, że zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikami nieprofesjonalnymi mogą być inni skarżący lub uczestnicy postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony, tj. jej dzieci, wnuki, prawnuki oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, tj. przysposabiany i przysposabiający, a także inne osoby jeśli przewidują to przepisy szczególne. Zarządzenie to T. B. odebrał 2 lipca 2018 r. Dnia 4 lipca 2018 r. oraz 9 lipca 2018 r. (w otwartym terminie) T. B. złożył dokument pełnomocnictwa z dnia 4 lipca 2018 r., z którego nie wynika umocowanie dla T. B. do występowania w imieniu skarżącej przed tut. Sądem, ani sądami administracyjnymi. Z akt administracyjnych wynika, że T. B. jest projektantem - autorem projektu budowlanego. Wobec tego Sąd 16 lipca 2018 r. wezwał skarżącą K. J. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez: nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz własnoręczne podpisanie skargi. Pouczono skarżącą, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzenie to skarżąca odebrała 8 sierpnia 2018 r. Dnia 14 sierpnia 2018 r. (w otwartym dla skarżącej terminie) T. B. złożył - podpisane przez siebie - pismo w 2 egz., stanowiące komputerowe odwzorowanie treści odręcznej skargi. Skarżąca natomiast nie podpisała skargi własnoręcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych strona skarżąca nie uzupełniła w terminie. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wezwanie o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez dołączenie do akt sprawy pełnomocnictwa upoważniającego T. B. do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, czy Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, zostało skierowane do T. B., który imieniem skarżącej podpisał skargę. Pouczenie zawarte na tym wezwaniu w sposób jednoznaczny wskazywało, kto może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, czyli przed sądem administracyjnym. Zgodnie z art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Z akt administracyjnych wynika, że T. B. jest projektantem - autorem projektu budowlanego, zatem nie może być pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, czyli przed sądem administracyjnym, chociaż mógł reprezentować skarżącą w postępowaniu administracyjnym, czyli przed organem administracji publicznej. Z dokumentu pełnomocnictwa z dnia 4 lipca 2018r., złożonego dnia 4 lipca 2018 r. oraz 9 lipca 2018 r. (w otwartym terminie) przez T. B. nie wynika więc umocowanie dla niego do występowania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym. Skarżąca natomiast – pomimo skierowanego do niej wezwania – nie podpisała skargi. Z treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób jednoznaczny wynika obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obligowało wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając żadnego w tym względzie wyboru. Skoro więc wezwanie nie zostało należycie wykonane przez osobę podpisującą skargę, która nie może być pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, ani też skarga nie została własnoręcznie podpisana przez skarżącą - o co skarżąca została właściwie bezpośrednio wezwana - to wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.