II SA/Kr 777/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2014 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. W. i R. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 marca 2013 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 26 marca 2013 r. znak: [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. W. i R. W. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia 18 września 2013 r., [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Pani M. S. i Panu L. B. pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn.: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego dojścia i dojazdu oraz zewnętrznych instalacji: gazowej i energetycznej na działkach nr [...], [...], [...] w Z.. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji umotywowali tym, że na obecnym etapie sprawa nie jest przesądzona, a natychmiastowa wykonalność decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, zarówno dla inwestora, który może ponieść szkody finansowe - np. narazić się na ewentualną rozbiórkę wykonanych robót budowlanych jak i dla wnioskodawców, gdyż już na obecnym etapie przysłoni naszą nieruchomość i znacznie utrudni wykonanie ewentualnej zmienionej decyzji. Nawet pobieżna analiza akt sprawy wskazuje, że w sprawie doszło do naruszenia przepisów zarówno proceduralnych jak i materialnych - zarówno przy wydaniu decyzji przez Starostę [...] jak i przy rozpoznawaniu odwołania przez Wojewodę [...]. Decyzje te winny być zweryfikowane przez niezawisły Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżących wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania wykonania takiej decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków w razie wykonania decyzji. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt [...], podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964). W ocenie Sądu w badanej sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postaci trudnych do odwrócenia skutków jak i niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody zarówno po stronie wnioskodawców jak i inwestora. Zaskarżona decyzja utrzymała w mocy decyzję organu I instancji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Pani M. S. i Panu L. B. pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn.: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego dojścia i dojazdu oraz zewnętrznych instalacji: gazowej i energetycznej na działkach nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] w Z.. Wykonanie tej decyzji czyli wybudowanie budynku prowadziłoby do dużych strat finansowych jak i trudnych do odwrócenia skutków w razie, gdyby decyzje organów okazały się wadliwe. Mogłoby to prowadzić do rozbiórki obiektu lub jego części, a nadto do zacienienia posesji wnioskodawców, co mogłoby z kolei spowodować powstanie po ich stronie roszczenia o ochronę własności. Należy również wyjaśnić, że postanowienie w sprawie wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy. Jego moc wygasa z chwilą rozstrzygnięcia sprawy, a rozprawa w sprawie skargi na decyzję Wojewody została wyznaczona na dzień 2 września 2014 r. Wydając to postanowienie Sąd nie bada merytorycznie sprawy i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może być interpretowane jako pozwalające na czynienie domniemania ewentualnego uchylenia zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.