II SA/Kr 780/10

Kraków dnia 10 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 kwietnia 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części m.in. zaskarżonego postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W myśl § 5 cyt. przepisu postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowym wypadku skarżąca, w skardze na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr: [...] którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] lutego 2010 roku o nałożeniu na nią grzywny w wysokości 4500 zł. w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym i zobowiązano do uiszczenia opłaty w wysokości 68 zł. za wydanie postanowienia, złożyła wniosek o wstrzymanie w/w postanowienia. Na uzasadnienie wniosku podała, że nałożona na nią grzywna jest nadmiernie uciążliwa, skarżąca nie jest w stanie jej uiścić, a jej wyegzekwowanie może spowodować u skarżącej negatywne konsekwencje zdrowotne. Ponadto zarzuciła, że jej zdaniem istnieje duże prawdopodobieństwo uchylenia zaskarżonego postanowienia z uwagi na wadliwości postępowania. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści zacytowanego na wstępie przepisu, przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, mogą być wyłącznie: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tak więc zarzuty dotyczące zgodności z prawem zaskarżonego aktu nie mają żadnego wpływu na możliwość wstrzymania jego wykonania. Co się natomiast tyczy oceny wniosku na płaszczyźnie wymienionych wcześniej przesłanek, mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania postanowienia, należy wskazać, że podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, może być wyłącznie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Szkoda o jakiej mowa w przepisie musi być zatem znaczna i mieć trwały charakter. Oceniając zatem wniosek skarżącej na płaszczyźnie w/w przesłanek i biorąc pod uwagę wysokość nałożonej grzywny, jak również treść m.in. art. 125 i art. 126 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, które przewidują możliwość umorzenia postępowania egzekucyjnego, a w określonych sytuacjach zwrotu uiszczonych grzywien, oraz treść Art. 168b w/w ustawy, który stanowi, że zobowiązany może dochodzić odszkodowania od organu egzekucyjnego na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego, za szkody wyrządzone wskutek niezgodnego z przepisami prawa wszczęcia lub prowadzenia egzekucji administracyjnej, należy uznać go za nieuzasadniony. W tym stanie rzeczy, z uwagi na brak przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie wyżej przywołanych przepisów.