II SA/Kr 783/14

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. z dnia 31 marca 2014 r. znak : [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia, iż doszło do dewolucji kompetencji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą M. B. od kosztów sądowych II) ustanowić dla skarżącej M. B. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 marca 2014 r. We wniosku tym skarżąca oświadczyła, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z tytułu zasiłku chorobowego wynosi 556,31 zł. Skarżąca jest współwłaścicielką w ½ części domu oraz działki o pow. 17 a. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zasadny, gdyż nie ma ona możliwości poniesienia kosztów sądowych, ani nie ma możliwości ustanowienia pełnomocnika z wyboru, z uwagi na niski dochód miesięczny. Wynagrodzenie skarżącej nie jest nawet najniższym wynagrodzeniem. Jest ona zatrudniona w niepełnym wymiarze czasu pracy. Obecnie od dłuższego czasu skarżąca przebywa na zwolnieniu lekarskim i z tego powodu jej przychód za kwiecień zamknął się kwotą 556,31 zł. ( 80% wynagrodzenia). Po dokonaniu niezbędnych opłat za media, pozostała część dochodu nie starczyła nawet na skromne wyżywienie ani na zakup leków, nie mówiąc o innych potrzebach, skarżąca oświadczyła także, że częściowo żyje na koszt rodziny. Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopię rachunku za energię elektryczną – 197,73 zł, informacje o opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi, fakturę VAT za dostawę wody – 32,57 zł , fakturę VAT za zakup papieru ksero – 50,00 zł, fakturę VAT za zakup lekarstw z maja 2014 na łączną kwotę 26,38 zł. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,( Dz. U. nr 153, poz.1270). prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W tym miejscu należy też zwrócić uwagę czym jest instytucja prawa pomocy. Prawo pomocy to inaczej prawo ubogich. Instytucja ta ma charakter wyjątkowy co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną ( do takich osób zalicza się bezrobotnych, osoby pozbawione środków do życia), bądź gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko niezbędne potrzeby egzystencjonalne ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r. I GZ 107/05, niepubl.). Z kolei przez uszczerbek dla siebie, bądź rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych ( vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2005 r. sygn. akt FZ 794/04, niepubl.). W ocenie orzekającego sytuacja majątkowa skarżącej, utrzymywanie się jedynie z wynagrodzenia za pracę w wysokości 556,31 zł miesięcznie, samodzielne ponoszenie wszelkich opłat i kosztów związanych z codziennym utrzymaniem skarżącej uzasadnia decyzję o uwzględnieniu wniosku i zwolnieniu skarżącej od kosztów sądowych oraz ustanowieniu pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ).