II SA/Kr 784/19

Dnia 17 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik Dobosz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2019 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę Skarżący M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 czerwca 2019 r. (znak: [...]) w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz nakazania organowi wydania postanowienia wstrzymującego postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 maja 2019 r. (znak: [...]). W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał m.in., iż w dniu 17 czerwca 2019 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Nr [...] z dnia 30 maja 2019 r. (znak: [...]), w treści której w jednym z punktów zwrócił się do Sądu, aby na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymał wykonanie tego postanowienia. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wskazał, że na postanowienie wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Podniesiono bowiem, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach wymienionych w art. 3 ww. ustawy, który nie obejmuje postanowień w sprawie wstrzymania wykonania rozstrzygnięć organów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.) przedmiotowy zakres kontroli sądów administracyjnych obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.), jak również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, niż określone w pkt 1-5a tego paragrafu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze tak określony zakres właściwości sądów administracyjnych, w pierwszej kolejności należało ocenić, czy zaskarżone w tej sprawie postanowienie Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 czerwca 2019 r. (znak: [...]) w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych wymienionym w ww. przepisie. W tym zakresie w pierwszej kolejności wskazać należy, że na zaskarżone w przedmiotowej sprawie postanowienie Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 czerwca 2019 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia nie przysługuje zażalenie, o czym skarżący został pouczony, a nadto nie jest to postanowienie kończące postępowanie oraz rozstrzygającego sprawę co do istoty. W ocenie Sądu, nie można również uznać, aby zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu administracyjnym, gdyż stanowiący podstawę prawną jego wydania art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. znajduje się w ustawie regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi, zaś kompetencja organu odnośnie możliwości orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonalności aktu, który został zaskarżony do sądu wynika z pośredniego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Tym samym należało uznać, że kwestionowane w przedmiotowej sprawie postanowienie jest postanowieniem wydanym w toku postępowania sądowoadministracyjnego, tzw. incydentalnym (wpadkowym), na które nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, ani do organu, ani do sądu administracyjnego. Postanowienie to – jak zostało to już wyżej zaznaczone – nie kończy też postępowania w sprawie i nie rozstrzyga sprawy, co do istoty, a w związku z tym złożona w przedmiotowej sprawie skarga na postanowienie organu wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. jest niedopuszczalna. W tym miejscu wymaga również wyjaśnienia, że strona niezadowolona z postanowienia organu o odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności może wystąpić z takim wnioskiem także do sądu administracyjnego, gdyż – stosownie do treści art. 61 § 3 zdanie drugie p.p.s.a. – odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Należy jednak podkreślić, że uprawnienie to przysługuje skarżącemu z mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. tylko w postępowaniu ze skargi na sporny akt lub czynność, których wstrzymania odmówił mu organ na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. W tym zakresie wskazać natomiast należy, że jak wynika z treści skargi, skarżący wniósł w dniu 17 czerwca 2019 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Nr [...] z dnia 30 maja 2019 r. (znak: [...]), w treści której w jednym z punktów zwrócił się do Sądu, aby na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie ww. postanowienia. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika przy tym, że skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 783/19, a w związku z tym należało uznać, że skarżący skorzystał z przysługującego mu uprawnienia wynikającego z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 czerwca 2019 r., wydane na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia – jako niedopuszczalna – podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.