II SA/Kr 785/13

II SA/ Kr 785/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 1 lipca 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 1lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Kierownika Urzędu do Sprawa Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu W. H. wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K., ul. M. – od Skarbu Państwa, kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia złotych ), podwyższoną o należny podatek VAT, tytułem nieopłaconej przyznanej z urzędu pomocy prawnej II SA/ Kr 785/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącemu J. M. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 6 grudnia 2013 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, w osobie radcy prawnego W. H.. W dniu 11 czerwca 2014 r. do WSA w Krakowie wpłynęło pismo pełnomocnika z urzędu, w którym informuje on o sporządzeniu opinii o niezasadności wnoszenia środka odwoławczego od wyroku WSA z dnia 10 kwietnia 2014 r. oraz wnosi o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Do pisma dołączona została stosowna opinia prawna. W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), § 14 ust.2 pkt 1 lit"c", §14 ust.1 pkt 2 lit. "b" Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.