II SA/Kr 786/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] kwietnia 2020 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić A. S. kwotę 500 zł (słownie: pięćset) tytułem wpisu od skargi. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 22 kwietnia 2020 r., znak: [...]. Zaskarżonym postanowieniem [...]i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez A. S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z 15 stycznia 2018 r., znak [...], którym, na podstawie art. 77 k.p.a., odmówiono zmiany postanowienia nr [...] z 13 stycznia 2016 r. w zakresie terminu do przedłożenia określonych w tym postanowieniu dokumentów, w sprawie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych związanych z budową budynku mieszkalnego na działkach ewid. nr [...] położonych w miejscowości Z. - bez wymaganego pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując na bezzasadność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest postanowienie podjęte na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2020 r., poz. 256; dalej także: k.p.a.). Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z mocy art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Na tej podstawie organ rozpatrujący zażalenie stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia. Jak wskazano wyżej, aby postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym mogło być poddane kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., musi zostać zaliczone do którejś z wymienionych tam kategorii postanowień, tj. postanowień, na które służy zażalenie (1), postanowień kończących postępowanie (2), albo postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty (3). Zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie podjęte przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na podstawie art. 77 k.p.a. nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje bowiem w tym przypadku zażalenia. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie, jako że po jego wydaniu postępowanie administracyjne toczy się nadal. Zaznaczyć przy tym trzeba, że postanowienie wyjątkowo może kończyć postępowanie w sprawie administracyjnej, gdyż stanowi - co do zasady - akt procesowy wydawany w toku postępowania administracyjnego, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Za postanowienie kończące postępowanie uznać należy np. postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, które tamuje merytoryczne rozpoznanie sprawy administracyjnej przez organ odwoławczy. Postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, chociaż wydane również na podstawie art. 134 k.p.a., ma więc – z perspektywy art. 3 § 2 pkt 2 k.p.a. – zasadniczo odmienny charakter (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: z 11 lipca 2019 r., sygn. II SA/Kr 560/19, z 17 stycznia 2020 r., sygn. II SA/Kr 1374/19, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wreszcie, postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia nie rozstrzyga również sprawy administracyjnej co do istoty, ponieważ odnosi się wyłącznie do kwestii wpadkowej (incydentalnej) w toku postępowania administracyjnego. To decyzja administracyjna rozstrzyga sprawę co do istoty, gdyż jej podstawą prawną są przepisy prawa materialnego. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii postanowień określonych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., a brak jest regulacji szczegółowej w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. dopuszczającej możliwość wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego, skargę należało ocenić jako niedopuszczalną. Na marginesie trzeba przy tym zwrócić uwagę, że postanowienia, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć w odwołaniu od decyzji, a dalej ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego. Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na podstawie tego przepisu – wobec odrzucenia skargi – Sąd postanowił zwrócić skarżącemu cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 500 zł, orzekając jak w pkt 2 sentencji postanowienia.