II SA/Kr 789/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w C. w przedmiocie naruszenia prawa przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. dla Powiatu N. poprzez pozbawienie strony możliwości uczestniczenia w postępowaniu postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 200 zł. (słownie: dwieście złotych). Uzasadnienie: Wspólnota Mieszkaniowa ul. [...] w C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "naruszenie prawa przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. dla Powiatu N. poprzez pozbawienie skarżącego możliwości uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym i przystąpienie do administracyjnego egzekwowania obowiązku na podstawie decyzji administracyjnej wydanej w postępowaniu, w którym strona nie uczestniczyła pomimo, że skarżący wielokrotnie zwracał uwagę organu na popełnione nieprawidłowości". Zaskarżonemu działaniu/zaniechaniu organu zarzucono naruszenie art. 8 i 10 kpa poprzez niezapewnienie stronie skarżącej czynnego udziału w każdym stadium postępowania i uniemożliwienie stronie skarżącej wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji, co świadczy o prowadzeniu postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów władzy publicznej. Mając powyższe na uwadze Wspólnota Mieszkaniowa wniosła o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. dla Powiatu N. do wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 19 maja 2016 r., której organ skutecznie skarżącemu nie doręczył; wstrzymanie wykonania decyzji z dna 19 maja 2016 r. (Nr [...] ); zasądzenie kosztów niniejszego postępowania wraz z kosztami zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§2 a i 3 ppsa). Z powyższego wynika, że swoją kognicją sądy administracyjne nie obejmują rozpoznawania skarg składanych w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników. Przedmiotowa skarga zaś wyraźnie do takiej podstawy nawiązuje. Co więcej, w skardze tej nie zawarto żadnych sformułowań pozwalających na odmienne określenie jej przedmiotu. W szczególności brak jest wskazania jakiegokolwiek elementu związanego z ewentualnym zarzutem bezczynności w rozumieniu przepisów w/w ustawy, w tym informacji o zażaleniu na niezałatwienie sprawy w terminie złożonym w trybie art. 37 kpa, stanowiącym warunek dopuszczalności skargi na bezczynność organu. Jedynie na marginesie wskazać należy, że to przepisy kpa, a nie ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi regulują nadzwyczajne tryby wzruszenia decyzji ostatecznych takie jak: wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności decyzji czy jej zmianę. W związku z powyższym niezrozumiały jest wniosek zawarty w punkcie 1 skargi. W tej sytuacji skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa odrzucić O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232§1 pkt 1 ppsa.