II SA/Kr 79/18

WYROK UZUPEŁNIAJĄCY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska (spr.) WSA Iwona Niżnik- Dobosz Protokolant: starszy sekr. sądowy Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2018 r. sprawy ze skargi A. L. na uchwałę Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia [...] maja 2007 r. nr VIII/92/07 w przedmiocie obwodów łowieckich Województwa Małopolskiego uzupełnia wyrok z dnia 5 kwietnia 2018 r. w ten sposób, że w punkcie I po znaku średnika dodaje tekst: " stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej nieruchomości położonej w S. G. składającej się z działek [...], [...], [...], [...], dla której to nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta [...] objętej obwodem łowieckim nr [...] B.". II SA/Kr [...] Uzasadnienie Wyroku uzupełniającego Uchwałą Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia 28 maja 2007 r. w sprawie obwodów łowieckich województwa [...], na podstawie art. 18 pkt 20 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. nr 142, poz. 1590 ze zm.) oraz art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2005 r., nr 127, poz. 1066 ze zm.) w dokonano podziału województwa [...] na 256 obwodów łowieckich. W dniu 20 grudnia 2017 r. (data nadania) A. L. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Sejmiku Województwa [...] nr [...] z dnia 28 maja 2007 r. Pismem z dnia 12 lutego 2018 r. A. L. sprecyzowała skargę, wskazując, że zaskarża uchwałę Sejmiku Województwa [...] Nr [...] z dnia 28 maja 2007 r. w sprawie obwodów łowieckich województwa [...] w części obejmującej włączenie do obwodu łowieckiego nr [...] stanowiącą własność skarżącej nieruchomość gruntową, dla której Sąd Rejonowy w W., V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...], składającej się z działek ewidencyjnych nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz nieruchomości gruntowej [...], [...], [...], [...] dla której Sąd Rejonowy w W., V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...] Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej nieruchomości położonej w S. G., składającej się z działek nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], dla której to nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr [...] – objętej obwodem łowieckim nr [...] [...]. Sąd stwierdził, że wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 lipca 2014 r. sygn. akt P [...] (Dz.U.2014.951) art. 27 ust. 1 został uznany za niezgodny art. 64 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Zgodnie z tym wyrokiem TK wymieniony wyżej przepis utracił moc z dniem 22 stycznia 2016 r. Sąd uwzględnił to, że wskazaną przez Trybunał przyczyną niekonstytucyjności przepisów art. 27 ust. 1 w zw. z art. 26 ustawy Prawo łowieckie było ustalenie, że właścicielom nieruchomości objętych granicami obwodu łowieckiego nie przysługują żadne szczególne środki prawne pozwalające na wyłączenie nieruchomości stanowiących przedmiot ich własności spod reżimu obwodu łowieckiego. Właściciel nieruchomości nie może złożyć sprzeciwu wobec włączenia przedmiotu jego własności do obwodu łowieckiego, zarówno na etapie stanowienia uchwały przez sejmik województwa, jak i po jej wejściu w życie. Właścicielowi nie przysługują także żadne instrumenty prawne umożliwiające wyłączenie jedynie niektórych ograniczeń, wprowadzonych w związku z objęciem jego nieruchomości granicami obwodu łowieckiego, w szczególności nie może on stanowczo sprzeciwić się wykonywaniu na swoim gruncie polowania przez uprawnione do tego osoby trzecie. W tej sytuacji Sąd uznał za konieczne podjęcie wobec zaskarżonej uchwały – w jej zaskarżonej części – środka w postaci stwierdzenia nieważności. W uzasadnieniu wyroku Sąd zwrócił jednak uwagę, że rozstrzygnięciem nie objęto całości przedmiotu skargi (nie wymieniono wszystkich nieruchomości wymienionych w piśmie precyzującym zakres skargi), co, zgodnie z art. 157 w/w ustawy uprawnia skarżącą do złożenia w terminie 14 dni od daty doręczenia wyroku wniosku o jego uzupełnienie. Wniosek taki skarżąca w terminie przewidzianym wskazanym przepisem złożyła. Pominięcie części nieruchomości w sentencji wyroku czyni ten wyrok niepełnym – brak jest bowiem rozstrzygnięcia co do całości skargi. Jest rzeczą oczywistą, że stan prawny wszystkich nieruchomości objętych skargą jest identyczny, w identycznym też stopniu dotyczą ich rozważania i ocena Sądu. Odwołując się zatem do tych samych motywów, Sąd, na podstawie art. 157 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzupełnił punkt I. wyroku z dnia 5 kwietnia 2018 r., wymieniając w nim wszystkie nieruchomości objęte skargą.