II SA/Kr 790/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi Z.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. przyznać na rzecz adwokata G.S. od Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) w tym podatek VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 13 sierpnia 2004 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wszczął z wniosku Z.D. postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż oraz legalności usytuowania otworów okiennych w budynku mieszkalnym od strony północnej działki zlokalizowanej w O. przy ulicy [....] . Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. decyzją z dnia 9 września 2011 r. znak: [....] , na podstawie art. 105 K.p.a., umorzył postępowanie administracyjne prowadzone w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż oraz legalności usytuowania otworów okiennych w budynku mieszkalnym od strony północnej działki zlokalizowanej w O. przy ulicy [....] . Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniósł Z.D. , który zakwestionował ustalenia faktyczne dokonane przez organ. Wskazał, iż sporny garaż jest usytuowany pod oknami jego budynku mieszkalnego, a J.M. garażuje w nim samochód ciągle, nie tylko okazjonalnie. Podniósł, iż garaż znajduje się w niewłaściwej odległości od granicy jak również okna sąsiedniego budynku. Decyzją z dnia 14 marca 2012 r. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., uchylił w całości zaskarżoną decyzję Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 9 lipca 2009 r. znak: [....] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Z powyżej opisaną decyzją nie zgodził się Z.D. , który w dniu 20 kwietnia 2012 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę. Zaskarżoną decyzję uznał za nieprawidłową, a prowadzone postępowanie za błędne i przewlekłe. W odpowiedzi na skargę [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanego rozstrzygnięcia. Na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. skarżący skargę cofnął. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270) zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej spawie żadna z wyżej wymienionych negatywnych przesłanek uniemożliwiających uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne nie zachodzi. Sąd nie dopatrzył się uchybień skutkujących nieważnością kwestionowanego aktu ani nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Zatem cofnięcie skargi przez skarżącego należy uznać za dopuszczalne i skuteczne. W związku z powyższym biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. należało postępowanie sądowe w sprawie umorzyć. Na podstawie art. 250 P.p.s.a. Sąd przyznał ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego, adwokatowi G.S. kwotę 295,20 zł tytułem zwrotu kosztów pomocny prawnej udzielonej z urzędu.