II SA/Kr 795/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska NSA Jan Zimmermann (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2011 r. wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. II SA/Kr 795/11 w sprawie ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miasta Rabka-Zdrój z dnia 31 maja 2010 r., nr LVII/390/2010 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka-Zdrój postanawia: wniosek oddalić II SA/Kr 795/11 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 13 lipca 2011 r. (II SA/Kr 795/11) stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Rabka - Zdrój z dnia 31 maja 2010 r. Nr LVII/390/10 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Rabka - Zdrój. W dniu 21 lipca 2011 r. Prokurator Okręgowy w Krakowie wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku przez orzeczenie co do tego, czy uchwała, której wyrok dotyczy - może być wykonywana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, powyższy przepis nie ma zastosowania do aktów prawa miejscowego, w tym do uchwał o miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego. Teza taka wynika przynajmniej z dwóch powodów. Po pierwsze, akt prawa miejscowego jest aktem powszechnie obowiązującym -konstytucyjnym źródłem prawa. Akt ten obowiązuje i zaczyna swoje obowiązywanie w momencie ogłoszenia w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym albo w terminie przewidzianym w nim samym. Jego obowiązywanie nie może być podważane przez sąd administracyjny, który ma wobec takiego aktu tylko kompetencje do stwierdzenia jego nieważności. Po drugie, akt tego rodzaju nie jest "wykonywany", a jest "stosowany". Jego ranga jako źródła prawa ogólnego i powszechnie obowiązującego polega właśnie na tym, że nie można go wykonać. Może i powinien być on stosowany tyle razy, ile razy zajdzie taka potrzeba. Dlatego orzekanie o jego "wykonywaniu" lub "nie wykonywaniu" jest niemożliwe. W tej sytuacji Sąd oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku na podstawie art. 151 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.