II SA/Kr 798/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu w dniu 19 września 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 28 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia zawiesić postępowanie sądowe. UZASAD MIENIE Starosta G. postanowieniem z 28.04.2011 r., na podstawie art. 123 kpa w związku z art. 20 § 1 pkt 4, art. 64a § 1 pkt 1, art. 119 art. 120, art. 121 § 2 i § 4 oraz art. 122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, póz. 1954 z późn. zm.) nałożył na T.D. grzywnę w wysokości 2000 zł, w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku rozbiórki tymczasowego mostu ramowego na potoku bez nazwy, prawym dopływie potoku S. , na działce nr ewid. Nr nr [...] w S. i na działce nr ewid. [...] w K. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu 27.07.2010 r. T.D. zgodnie z przepisem art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane zgłosił zamiar budowy mostu ramowego na potoku bez nazwy, prawym dopływie potoku S. na działkach nr nr [...] w S. a także na działce nr [...] w K. jako tymczasowego przewidzianego do rozbiórki nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. Obowiązek rozbiórki wynika z art. 29 ust.1 pkt 12 powołanej wyżej ustawy Prawo budowlane. Termin rozbiórki upłynął z dniem 19.01.2011 roku. W dniu 14.03.2011 r. wezwano Inwestora do wykonania obowiązku rozbiórki mostu wynikającego z przepisu art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane z zagrożeniem, w przypadku niewykonania w/w obowiązku skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Wezwanie zostało doręczone skutecznie w dniu 17.03.2011 r. Wizja w terenie dokonana po wezwaniu w dniu 29.04.2011 r. potwierdziła, że w dalszym ciągu obowiązek rozbiórki nie został wykonany. W związku z powyższym celem wyegzekwowania obowiązku rozbiórki mostu wdrożono postępowanie egzekucyjne. W ocenie organu zastosowanie środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia jest środkiem najmniej uciążliwym, a zarazem bardziej skutecznym. Wysokość grzywny została ustalona na podstawie art. 121 § 2 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nałożenie grzywny w wysokości 2000 zł jest wystarczające do osiągnięcia celu grzywny jakim wykonanie obowiązku rozbiórki. Na powyższe postanowienie zażalił się T.D. , domagając się uchylenia postanowienia i umorzenia wszczętego postępowania egzekucyjnego. Wskazał, że przedmiotem jego zgłoszenia była odbudowa mostka, bez ograniczenia czasowego dla jego istnienia i że został wprowadzony w błąd przez urzędnika, który nakazał mu wprowadzenie poprawek do wniosku. Ponadto organ nie odniósł się do jego wniosków o zawieszenie postępowania w tej sprawie i mediację. Podkreślił również, że droga przez mostek to jedyna droga do jego działki siedliskowej, a orzeczona grzywna stanowi 1/6 jego rocznego dochodu. Wojewoda [...] postanowieniem z 20.06.2011 r. znak: [...] uchylił zaskarżone postanowienie Starosty G. w całości i umorzył postępowanie egzekucyjne. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po przeprowadzeniu postępowania z urzędu, postanowieniem z 29.05.2012 r. znak: [...] , utrzymanym w mocy postanowieniem z 25.07.2012 r. znak: [...] , stwierdził nieważność wyżej wymienionego postanowienia Wojewody [...] z 20.06.2011 r. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 28.02.2013 r. sygn. akt: VII SA/Wa 2315/12 uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25.07.22012 r. znak: [...] oraz poprzedzające je postanowienie z 29.05.2012 r. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 5.08.2013 r. znak: [...] , działając z urzędu, kolejny raz stwierdził nieważność postanowienia Wojewody [...] z 20.06.2011 r. znak: [...] . Postanowieniem z 19.09.2013 r. znak: [...] , po rozpatrzeniu wniosku T.D. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własne postanowienie z 5.08.2013 r. znak: [...] . Postanowienie z 19.09.2013 r. zostało zaskarżone przez H.D. i T.D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Postanowieniem z 28.03.2014 r., znak: [...] , Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 w związku z art. 144 kpa oraz art. 23 § 4, art. 120, art. 121 § 2 i 4 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., póz. 1015 z późn. zm.), w wyniku ponownego rozpatrzenia zażalenia T.D. na postanowienie Starosty G. z 28.04.2011 r., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. T.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody [...] . Skarżący zarzucił naruszenie art. 7, art. 8, art. 11, art. 16, art. 77 § 1 , art. 107 § 3 kpa. Wskazał, że z zaskarżonego postanowienia nie wynika jednoznacznie kontroli jakiego postanowienia dotyczy. Organ nie wyjaśnił również czy decyzja Starosty [...] z 31.08.2006 r. znak: [...] na podstawie dołączonego do niej operatu wodnoprawnego pozwalała na odbudowę mostu. Nie odniósł się również do prawidłowości dokonanego zgłoszenia, z którego nie wynikało, że mostek ma zostać rozebrany. Ponownie podkreślił, że nakazanie mu rozbiórki mostku jest wynikiem błędów urzędników i że jego zamiarem nigdy nie było wybudowanie mostku na czas ograniczony. Skarżący wskazał również, że mostek istniał w tym miejscu od wielu lat i został jedynie wyremontowany, nie stanowi nowej inwestycji. Rozbiórka mostku oznaczać będzie brak dostępu ich nieruchomości do drogi publicznej co jest sprzeczne z konstytucją. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. póz. 270 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wskazać należy, iż praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nasi). Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz 3 jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por.: postanowienia NSA z 11 marca 2005 r., sygn. akt: l OZ 45/05 oraz z 7 czerwca 2008 r., sygn. akt l OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym). Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19.04.2006 r., sygn. akt ł FSK 845/05). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy wskazać, że Wojewoda [...] postanowieniem z 20.06.2011 r. znak: [...] uchylił postanowienie Starosty [...] 28.04.2011 r. i umorzył postępowanie egzekucyjne. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 5.08.2013 r. znak: [...] , działając z urzędu, stwierdził nieważność postanowienia Wojewody [...] z 20.06.2011 r. znak: [...] . Postanowieniem z 19.09.2013 r. znak: [...] , po rozpatrzeniu wniosku T.P. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własne postanowienie z 5.08.2013 r. znak: [...] . Orzeczenie to nie jest jednak prawomocne, albowiem zostało zaskarżone przez H.D. i T.D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga zarejestrowana pod sygn. VII SA/Wa 2479/13, do chwili obecnej nie została rozpoznana. Sąd uznał zatem, że istnieją przesłanki do zawieszenia przedmiotowego postępowania do czasu rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ww. skargi na postanowienie z 19.09.2013 r, z uwagi na możliwość funkcjonowania w obrocie prawnym dwóch orzeczeń rozstrzygających tą samą sprawę w razie uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowień wydanych przez Generalnego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak w sentencji.