II SA/Kr 80/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Piotr Głowacki Protokolant Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2006 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala Pismem z dnia [...] 1999 r. S.S. zawiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. o tym, że T.C.- właścicielka działki nr [...] w M. zerwała częściowo darń i wycięła drzewa i krzewy na silnie nachylonym stoku działki stwarzając zagrożenie osunięcia, a tym samym zniszczenia drogi nr [...] i domu S.S. znajdujących się na szczycie skarpy. Po przeprowadzeniu oględzin, postanowieniem z dnia [...]1999 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał T.C. przedłożyć ocenę stanu technicznego zagrożenia osuwiskowego działki nr [...] w M. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że na działce nr [...] będącej własnością S.S., w odległości 2 m od skarpy sąsiedniej nieruchomości /działki 6854/1/ należącej do T.C., znajduje się budynek piętrowy mieszkalny. Wysokość skarpy wynosi około 15 m. Na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny wysokości ok. 8 m. i od strony skarpy, na długości całego budynku jest wykonany mur oporowy. Postanowieniem z dnia [...] 2001 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia T.C., postanowienie organu I instancji uchylił i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zacytował przepis art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane i stwierdził, że żądanie oceny stanu technicznego zagrożenia osuwiskowego działki, które to zagrożenie nie jest bezpośrednio związane z robotami budowlanymi bądź obiektem budowlanym wykracza poza regulację tego przepisu. Wytknął też, że organ I instancji nie określił należycie przedmiotu postępowania. Decyzją z dnia [...] 2002 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., na podstawie art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie w sprawie "dotyczącej przedłożenia oceny stanu technicznego zagrożenia osuwiskowego działki nr [...] położonej w M.". W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że sprawy związane z zagrożeniem osuwiskowym działki wykraczają poza kompetencje organu budowlanego. Do właściwości tego organu należą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych. W odwołaniu od tej decyzji S.S. zarzucił, że organ budowlany winien był sprawę przekazać innym organom, skoro uznał, że sam nie jest kompetentny. Podał, że to T.C. wybudowała dom naruszając podstawę skarpy, a dodatkowo w sposób nieprzemyślany wycięła drzewa i krzewy, usunęła i usuwa darń na skarpie. Decyzją z dnia 10 grudnia 2002 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzję organu I instancji utrzymał w mocy podzielając w całości stanowisko tego organu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego S.S. stwierdził, że wydana decyzja jest wadliwa. Podał, że właścicielka działki sąsiedniej nadal podkopuje skarpę, że kiedy na początku lat 90-ych budowała dom, wycięła drzewa i krzewy, zerwała darń, oraz podcięła podstawę skarpy zwiększając znacznie kąt nachylenia terenu działki, który wynosi obecnie 70 stopni. Do skargi S.S. dołączył m.in. pismo Burmistrza M. z dnia [...] 2002 r. kierowane do Starostwa w S. Wydział Ochrony Środowiska Rolnictwa i Leśnictwa przekazujące , w związku z decyzją PINB o umorzeniu postępowania z dnia [...] 2002 r., pismo S.S. "w celu rozpatrzenia wg. posiadanych kompetencji, zgodnie z ustawą z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska". Dołączone też zostało pismo Burmistrza z dnia [...] 2002 r. kierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w którym stwierdzono, że teren działki nr [...], z uwagi na swoje ukształtowanie, zagraża bezpośrednio istniejącemu budynkowi mieszkalnemu zlokalizowanemu na działce nr [...], a w wyniku powodzi w lipcu 2001 r. stan ten się pogorszył. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw : z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej /w skrócie - ppsa/. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Oczekiwania skarżącego sprowadzały się do tego, że organ nadzoru budowlanego wyda decyzję, której wykonanie usunie zagrożenie osunięcia się skarpy spowodowane działaniami właścicielki nieruchomości sąsiedniej. Powtórzyć należy za organami obu instancji, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przedmiotem regulacji tego prawa jest działalność obejmująca projektowanie, budowę, utrzymanie i rozbiórkę obiektów budowlanych. W takich też ramach, w rozdziale 8 w/w ustawy, zostały szczegółowo określone kompetencje organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego. Żaden z tych przepisów nie upoważnia organów budowlanych do nakazywania wykonania robót zabezpieczających skarpy przed osunięciem, ani do zakazywania działań mogących takie zagrożenie stwarzać, czy powiększać . Kontroli organów nadzoru budowlanego, najogólniej rzecz ujmując, podlega prawidłowość wykonywania robót budowlanych i utrzymania obiektów budowlanych. Tymczasem, na skutek żądania S.S., wszczęte zostało postępowanie w przedmiocie pozostającym poza tak określoną właściwością i co więcej wydano nawet akt nie znajdujący prawidłowej podstawy /postanowienie z dnia [...] 1999 r./. Po jego usunięciu z obrotu, wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie, w której brak jest podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia, musiało być, jako bezprzedmiotowe, umorzone. Teren działki, bez względu na jego ukształtowanie, nie jest obiektem budowlanym. Niewątpliwie pożądanym jest działanie zmierzające do zapobiegania zagrożeniom związanym z ukształtowaniem terenu, ale sprawa o takim przedmiocie nie jest sprawą podlegającą rozstrzyganiu przez organy budowlane. Zadania z zakresu ochrony powierzchni ziemi, w ramach ochrony środowiska, powierzono innym organom. Działania zaś właściciela nieruchomości sąsiedniej powodujące zagrożenia lub szkodę mogą stanowić również źródło określonych roszczeń o charakterze cywilnoprawnym. Z tych powodów, uznając skargę za nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ppsa orzeczono jak w wyroku.