II SA/Kr 80/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 18 listopada 2016 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie umieszczenia logo firmy skargę oddala. Prezydent Miasta [...] decyzją z 22 września 2016 r. (znak: [...]), po rozpatrzeniu zgłoszenia M. D., na podstawie art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2016r., poz. 290 ze zm.) wniósł sprzeciw w przedmiocie przystąpienia do umieszczenia "logo firmy "[...]" w naświetlu okna w poziomie parteru, które ma być przymocowane tylko i wyłącznie do konstrukcji okna przynależnego lokalu, na działce numer [...] w obrębie [...] w N. , [...]. Logo to nie będzie podświetlone. Napis miał być wykonany w formie liter przestrzennych, rozmiar napisu to: 20 cm wysokości, 145 cm długości. W toku postępowania Prezydent Miasta [...] w dniu 29 sierpnia 2016r. wydał postanowienie ([...]), którym nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodnie ze stanem prawnym nieruchomości. Nadto organ I instancji zawarł w postanowieniu pouczenie, że nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie opisanych wyżej braków i nieścisłości spowoduje wydanie sprzeciwu w formie decyzji. Przedłożone przez inwestora oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością organ administracyjny uznał za niezgodne ze stanem prawnym. W oświadczeniu M. D. wskazał bowiem nieprawdziwe informacje o tytule, z którego wynika prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (D.1. pkt 1 na formularzu dot. oświadczenia o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podając że jest właścicielem ww. nieruchomości (k. 18 a.a.). W rzeczywistości jednak nieruchomość obejmująca działkę nr [...] w obr. [...] stanowi współwłasność M. D., A. S., B. D., oraz A.i M. i J. M. W odwołaniu od ww. decyzji M. D. wniósł o jej uchylenie. Wskazał, że z treści wniosku inwestora wynika, że zamierzone roboty budowlane wymagają dokonania zgłoszenia właściwemu organowi na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, a nie pozwolenia na budowę, dlatego żądanie przedłożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest bezzasadne. Nadto odwołujący stwierdził, że zaskarżona decyzja stoi w sprzeczności z innymi rozstrzygnięciami dotyczącymi przedmiotowej nieruchomości położonej na działce nr [...] obr. [...] w N., a mianowicie w sprawie: [...]. Wojewoda [...] w decyzji z dnia 18 listopada 2016r., nr [...], działając na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2016r., poz. 290 ze zmianami), oraz na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r., poz. 23 ze zmianami - zwanej dalej ustawą k.p.a.), utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie następujące przepisy: - art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego - W zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami; - art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego - W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji; - art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego - Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: (...) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z ww. przepisów wynika, że do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ odwoławczy uznał, że skoro M. nie uzupełnił braków wniosku zgłoszeniowego w wyznaczonym terminie, obowiązkiem organu administracyjnego było wnieść sprzeciw. Dalej wyjaśniono, że oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane powinny być sporządzone zgodnie z ustawowym wzorem, co wynika z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 24 lipca 2015 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzji o pozwoleniu na budowę, oraz zgłoszenia budowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego (Dz.U.2015.1146). W punkcie D. Informacje o tytule, z którego wynika prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz w punkcie D.l. w przypadku współwłasności należy wskazać informacje dotyczące zgody wszystkich współwłaścicieli na wykonanie robót budowlanych. Na koniec organ II instancji podkreślił, że przedstawione pozwolenie Nr [...] wojewódzkiego konserwatora zabytków z 22.03.2016 r. jest jedynie kserokopią, która nie stanowi dokumentu w sprawie. Nie wiadomo poza tym przez kogo zostało podpisane. Nadto organ odwoławczy stwierdził brak spójności treści pozwolenia konserwatorskiego z jego załącznikiem w usytuowaniu szyldu, bowiem pozwolenie konserwatorskie określa montaż szyldu w naświetlu okna w parterze budynku, a z części stanowiącej załącznik wynika, że ów szyld zamontowany jest na ścianie nad oknem budynku. W związku z powyższym, w ocenie Wojewody [...] istnieje sprzeczność pomiędzy treścią zgłoszenia (i treścią uzgodnienia konserwatorskiego), a przedstawionym projektem szyldu na ścianie budynku, będącym jednocześnie załącznikiem do tego uzgodnienia, przedłożonym ponadto jako kserokopia, co w przypadku złożenia kolejnego wniosku zgłoszeniowego wymaga wyjaśnienia. Organ II instancji poinformował także stronę, że wniesienie sprzeciwu, nie zamyka inwestorowi możliwości dokonania ponownego zgłoszenia uzupełnionego i kompletnego, a więc zawierającego wszystkie wymagane ustawą Prawo budowlane dokumenty. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, M. D. wniósł o uchylenie ww. decyzji Wojewody [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że z treści oświadczenia oraz przedłożonej dokumentacji wynika, iż wymagane przez organ administracyjny oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane było zbędne, bowiem objęty zgłoszeniem szyld ma być zamontowany w świetle okna, a stolarka okienna nie stanowi części składowej nieruchomości wspólnej (służy wyłącznie właścicielowi nieruchomości lokalowej). Ponadto przy trybie zgłoszeniowym (art. 29 ust. 2 pkt 6 ust. pr. bud) złożenie takiego oświadczenia nie jest wymagane. Nadto, zdaniem skarżącego, organ administracyjny powinien zastosować analogiczne rozstrzygniecie do wydanego w sprawie [...], które zapadło w przedmiocie nieruchomości położonej na dz. nr [...] w obr. [...] w N. W tej sprawie nie wymagano przedłożenia zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 P.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisów postępowania – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. na treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie, niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze, jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Zaskarżona decyzja jest prawidłowa a zarzuty skargi nie mogły odnieść zamierzonego skutku w postaci jej uchylenia. Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji uchybień mających wpływ lub mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290; dalej w skrócie u.p.b.). Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 6 u.p.b., zgłoszeniu podlega wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych, z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. Nie budzi wątpliwości Sądu, że skarżący dokonał zgłoszenia zamiaru zainstalowania szyldu - tablicy z napisem "[...]" usytuowanego na części budynku posadowionego na dz. nr [...] obr. [...] w N. (k. 1 i 3 a.a.) Zgodnie z wyżej przytoczonym przepisem art. 29 ust. 2 pkt 6 u.p.b., inwestycja taka podlega zgłoszeniu. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 2 zd. pierwsze i drugie tej ustawy w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych to, że do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. Przepis ten zawiera warunki formalne prawidłowego wniesienia sprzeciwu. Wprawdzie wymogi te są mniejsze niż w przypadku pozwolenia na budowę, co miało na celu uproszczenie procedury, jednakże do zgłoszenia należy załączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, załączyć odpowiednie szkice lub rysunki "w zależności od potrzeb" oraz "pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami". Z powyższego wynika zatem, że instytucja zgłoszenia nie zwalnia inwestora z obowiązku przedłożenia niezbędnych dokumentów, chociaż przebieg postępowania zainicjowany zgłoszeniem jest inny, aniżeli wszczęty wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego - w postępowaniu zainicjowanym zgłoszeniem stroną jest tylko inwestor, a samo zgłoszenie budowy nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego i do dnia wydania decyzji o sprzeciwie nie toczy się postępowanie administracyjne w zakresie uregulowanym przepisami k.p.a., jednak na tym etapie organ jest zobowiązany do wyjaśnienia wątpliwości co do dopuszczalności i zasadności zgłoszenia. Co do zasady postępowanie zgłoszeniowe nie zwalnia inwestora od wymogu przedstawienia wymaganych dokumentów, niezbędnych do oceny prawidłowości planowanej inwestycji. W sytuacji gdy do zgłoszenia nie załączono wszystkich wymaganych dokumentów, to norma art. 30 ust. 2 zd. ostatnie ustawy Prawo budowlane, jest podstawą do wdrożenia przez organ trybu usunięcia braków tego zgłoszenia, stanowiąc iż "w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów (...)", a w przypadku ich nieuzupełnienia stanowi podstawę do wniesienia sprzeciwu. (vide wyr. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia11 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 1034/14). Zatem w przedmiotowej sprawie, wbrew zarzutom skargi, konieczne było przedstawienie prawidłowo wypełnionego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodnie ze stanem prawnym nieruchomości. Zasadniczą sporną kwestią w tej sprawie było ustalenie, gdzie tablica z napisem [...] będzie usytuowana w naświetlu okna (jak twierdzi skarżący) czy na elewacji budynku tj. jego części wspólnej (jak wynika z znajdującego w aktach sprawy projektu szyldu liter świetlnych na elewacji budynku – załącznik do pozwolenia Nr [...] z 22 marca 2016r. wydanego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz wizualizacji – załącznik do pozwolenia Nr [...] wydanego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Na gruncie niniejszej sprawy nazwa "naświetle" to okno w rozumieniu przepisu § 57 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2015r., poz.1422 ze zm.) W ocenie Sądu zgłoszony przez inwestora zakres robót budowlanych polega na montażu szyldu tablicy na elewacji budynku, tuż ponad "naświetlem okna" a nie jak twierdzi skarżący - w naświetleniu okna (otworze okiennym). Wskazuje na to zgromadzona w sprawie dokumentacja (ww. projekt szyldu – załącznik do pozwolenia Nr [...] oraz wizualizacja – załącznik do pozwolenia Nr [...], wydanego przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków). W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, organ w myśl art. 30 ust. 2 u.p.b. skontrolował dokumenty załączone do zgłoszenia i postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016r. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zgodnie ze stanem prawnym nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość, na której ma być powieszony szyld stanowi współwłasność M. D., A. S., B.D. oraz A. M. i J. M. Brak zgody ww. osób na prowadzenie prac przez inwestora stanowi o niespełnieniu wymogu art. 32 ust. 2 prawa budowlanego, co skutkowało wniesieniem sprzeciwu przez organ. Tym samym organ nie mógł wyrazić zgody na przystąpienie do realizacji prac objętych zgłoszeniem. Odpowiadając na zarzut dotyczący sprzeczności między zaskarżonym rozstrzygnięciem a rozstrzygnięciem zapadłym w postępowaniu [...] (w którym, jak twierdzi skarżący - organ nie dociekał tak gorliwie prawdy materialnej i nie wymagał zgody wszystkich współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości), wskazać należy, że system prawa polskiego nie jest systemem opartym na precedensach i wynik rozstrzygnięcia zapadłego na kanwie jednej sprawy nie jest dla organu rozpoznającego inną sprawę wiążący czy przesądzający. W tym stanie rzeczy nie znajdując podstaw do kwestionowania prawidłowości zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.