II SA/Kr 800/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: NSA Andrzej Irla (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi [....] Telefonii Cyfrowej Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [....] z dnia 13 maja 2010 r. nr [....] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych skargę oddala. Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku inwestora – [...] Telefonii sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia 18 lutego 2010 r. wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania przez tegoż inwestora robót budowlanych polegających na instalowaniu stacji przekaźnikowej [...] o oznaczeniu [...] na istniejącym obiekcie budowlanym - tj. na dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...], działka nr 1 obr. [...] w K. w zakresie instalacji dwóch konstrukcji wsporczych: M1o wys. 6,2m i M2 o wys. 6,Om. W uzasadnieniu organu l instancji podał, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów, w terminie do dnia 19 marca 2010 r. Analiza zgromadzonej dokumentacji, w tym również przedłożonej na żądanie organu zawarte w wyżej wymienionym postanowieniu wskazała, że złożone oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest nieprawidłowe. W oświadczeniu tym z dnia 16 marca 2010 r. pełnomocnik inwestora stwierdził i podał, że Telefonia [...] sp. z o.o. posiada prawo do dysponowania nieruchomością (częścią powierzchni dachowej budynku) położoną ul. [...], na cele budowlane, wskazując jako tytuł tego prawa stosunek zobowiązaniowy. W ocenie organu l instancji, uprawnienie do dysponowania tylko częścią powierzchni dachowej budynku nie można uznać za prawo do dysponowania nieruchomością w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, tym bardziej, że projektowana konstrukcja wsporcza masztów M1 i M2 wspiera się na ścianach konstrukcyjnych budynku przy ul. [...], a maszt M2 dodatkowo mocowany jest do istniejącego komina. Wobec powyższego organ uznał, że inwestor nie uzupełnił braków zgłoszenia, co uzasadnia wniesienie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania planowanych robót budowlanych. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Telefonia [...] Sp. z o.o. w W. , domagając się zmiany zaskarżonej decyzji poprzez uchylenie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania instalacji stacji przekaźnikowej, ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu odwołania inwestor stwierdzał, że złożone oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest zgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Inwestor wypełnił je stosownie do treści posiadanej umowy najmu. Wadliwe byłoby złożenie oświadczenia co do dysponowania całą działką, skoro inwestor będzie wykonywał roboty budowlane jedynie w zakresie określonym w umowie najmu. Oświadczenie odpowiada także wymogom formalnym określonym przez przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120, poz. 1127). Wzór oświadczenia stanowi w pkt 6, że prawo do dysponowania nieruchomością może wynikać ze stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót i obiektów budowlanych. Odwołujący się zakwestionował również kompetencję organu administracji do podważania oświadczenia inwestora o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. znak: [...] Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że w postępowaniu odwoławczym inwestor przedłożył umowę z 15 grudnia 2005 r., której przedmiotem najmu jest część powierzchni dachowej budynku położonego na działce nr 1 obr. [...] przy ul. [...] w K. na której zostaną zlokalizowane maszty antenowe oraz około 10 m2 powierzchni gruntu na działce nr 2 pod posadowienie kontenera technicznego. Analiza materiałów wskazuje, że oprócz montażu dwóch konstrukcji wsporczych planowane jest wykonanie włazu dachowego. Z przedłożonej umowy najmu nie wynika, że inwestor legitymuje się posiadaniem prawa do wykonania tego zakresu robót. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy zwrócił uwagę na to, że treść wzoru oświadczenia nie może podlegać modyfikacjom (zmianom). Nadto dodał, powołując się na pogląd wyrażony w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 23 stycznia 2008 r. II SA/GI 809/07, że brak jest podstaw do podzielenia, stacji bazowej telefonii komórkowej na poszczególne elementy składowe, które podlegają odrębnej procedurze administracyjnej. Urządzenie techniczne stanowi bowiem całość, do której zalicza się wszystkie elementy służące jednemu celowi. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję Wojewody z dnia [...].V.2010 r. wniosła Telefonia [...] Sp. z o.o. w W. Zaskarżonej decyzji zarzuciła wadliwą wykładnię art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7.VII.1994 r. Prawo budowlane w związku z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 23.VI.2009 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę i uznanie, że złożone przez skarżącego oświadczenie nie może stanowić podstawy do prowadzenia robót budowlanych; a także naruszenie art. 77 § 1 kpa w zakresie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz naruszenie art. 107 kpa w zakresie nieprawidłowego uzasadnienia wydanej decyzji co do treści oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi powtórzona została argumentacja przedstawiona w odwołaniu. Nadto strona skarżąca za bezpodstawne określała stanowisko organu odwoławczego, że "brak podstaw do podzielenia stacji bazowej telefonii komórkowej na poszczególne elementy składowe, które podlegają odrębnej procedurze administracyjnej", gdyż strona jest uprawniona do takiego ukształtowania zgłoszenia, które odpowiada jej interesom w danej chwili. Natomiast powołany w decyzji wyrok sądu administracyjnego dotyczy innego stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę Wojewody wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że inwestor nie wykazał swojego prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym zgłoszeniem, tj. na całość zamierzonych robót budowlanych. Podkreślił przy tym, że organy nie kwestionują prawa inwestora do dysponowania nieruchomością w zakresie powierzchni dachowej budynku, wskazując jedynie, że prawo do dysponowania tylko częścią powierzchni dachowej nie może być uznane za prawo do dysponowania nieruchomością w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane. Wynika to z faktu, że projektowana konstrukcja wsporcza wspiera się również na ścianach konstrukcyjnych budynku, a jeden z masztów dodatkowo przymocowany jest do istniejącego komina. Oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie odnosi się do tego zakresu zamierzenia inwestora. Skarga nie jest uzasadniona. Do zgłoszenia budowy lub wykonywania robót budowlanych wymagane jest dołączenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 30 ust.1 i ust. 2 oraz art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 7A/II.1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity - Dz. U. nr 156, póz. 1118 z późn. zm.). Wspomniane oświadczenie jest dowodem w sprawie i podlega rozpatrzeniu i ocenie przez organ administracji publicznej prowadzący postępowanie (art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa). Ocena tego dowodu nie może być dokonywana przez inny organ. Oznacza to, że organ administracji prowadzący postępowanie z mocy powyższych uprawnień może odmówić takiemu oświadczeniu mocy dowodowej. Niezależnie od tego organ administracji prowadzący postępowanie w którym złożone zostało oświadczenie tego rodzaju uprawniony i zobowiązany jest do oceny czy powołany w oświadczeniu tym tytuł prawny istotnie przewiduje uprawnienia autora oświadczenia do wykonywania robót budowlanych (art. 3 pkt 11 cytowanej ustawy z7.VII.1994 r. - Prawo budowlane). To uprawnienie przy tym powinno wynikać z wyraźnych i jednoznacznych sformułowań i nie może być dorozumiane ani wątpliwe (por. wyrok z dnia 29.V.2009 r. II SA/Kr 874/08 Lex nr 558418). Mając na uwadze powyższe spostrzeżenia, przyjąć należało, że w zaskarżonej decyzji trafnie i słusznie uznano, że inwestor nie wykazał aby posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele zabudowania jej planowaną stacją przekaźnikową. Przedłożona w toku postępowania administracyjnego umowa najmu z dnia 15.12.2005 r. (k. [...]akt postępowania administracyjnego) jako przedmiot najmu wskazuje ..."część powierzchni dachowej budynku..." bez bliższego określenia tego miejsca (np. wschodnia, zachodnia, itp.). Nie zawiera wspomniana umowa wymienionego w jej treści (§ 2 pkt 4) planu sytuacyjnego mającego określać sposób korzystania z przedmiotu najmu. Pomija uprawnienie najemcy do wykonania włazu na dach, przewidzianego w dokumentacji jak również pomija uprawnienie najemcy (inwestora) do wykorzystania w celu montażu ścian konstrukcyjnych budynku, nie stanowiących przecież "powierzchni dachowej". W tych okolicznościach sprawy, organ administracji miał podstawy do przyjęcia, że złożone przez inwestora oświadczenie nie dokumentuje posiadania przez niego uprawnienia do dysponowania sporną nieruchomością pod planowana jej zabudowę. Takie ustalenie uprawniało organ administracji do wydania zaskarżonej decyzji. Nie narusza ona wskazanych w skardze przepisów. W szczególności organ administracji prawidłowo wezwał inwestora do uzupełnienia dokonanego zgłoszenia a następnie poprawnie ocenił przedłożony materiał dowodowy. Brak jest tutaj zarzucanego naruszenia przepisów art. 77 § 1 kpa czy art. 107 kpa w takim zakresie, który mógłby decydować o wadliwości zaskarżonej decyzji. W oparciu o przedstawiony przez inwestora materiał organ administracji nie bez podstaw uznał, że przedłożone oświadczenie nie dokumentuje posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nie narusza zatem zaskarżona decyzja powołanego w skardze przepisu art. 33 ust 2 pkt 2 - Prawo budowlanego. Podkreślić trzeba, że w tego rodzaju postępowaniach, jeżeli z wybranego materiału dowodowego wynika, że inwestor nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu określonym przepisem art. 3 pkt 11 ustawy - Prawo budowlane, złożone przez inwestora oświadczenie w tym przedmiocie nie powinno być uznawane za równoznaczne z wypełnieniem warunku przewidzianego w art. 32 ust. 4 pkt 2 tej ustawy. Z powyższych względów skargę należało oddalić, gdyż brak było podstaw do jej uwzględnienia (art. 151 p.p.s.a.).