II SA/Kr 804/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska /spr./ Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2006 r. sprawy ze skargi D.S. i W.S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. odrzuca skargę wniesioną przez skarżącego W.S. II. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana IV. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej D.S. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 804/02 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...].12.200Ir, na podstawie art. 28, art. 33 ust. l, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 89 poz.414 z późn. zm./, po rozpatrzeniu wniosku inwestora, Wójt Gminy w G. zatwierdził projekt budowlany i wydał M.K. pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi i przyłączami zewnętrznymi oraz zbiornika szczelnego na ścieki na działce nr "1" S. W uzasadnieniu wskazano, że inwestor załączył niezbędny projekt, dokumenty i uzgodnienia. Realizacja inwestycji jest zgodna z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy Górno oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W odwołaniu od tej decyzji D.S. zarzuciła, że w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zawarto warunek, by dojazd do działki inwestora zapewniony był z drogi powiatowej oznaczonej na planie symbolem 08KDG. W projekcie zagospodarowania działki zaznaczono wjazd na działkę inwestora z drogi pozostawionej po wywłaszczeniu działki zabranej pod budowę szkoły jako dojazd do działek nr "2" i "3". Stwierdziła, że droga ta stanowi jej własność. Decyzją z dnia [...] lutego 2002r znak: [...], na podstawie art. 138 § l pkt l kpa Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że inwestor wystąpił o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji wzizt, że dołączył do wniosku dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane: akt notarialny z dnia 29.05.2001 r., oświadczenia o udzieleniu zgody na wykonanie przyłącza wodociągowego i elektrycznego właścicieli działek nr "4" i "5", projekt budowlany. Projektowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami decyzji wzizt z dnia 2.05.200Ir. i miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy G. Zgodnie z tym planem teren inwestycji położony jest na obszarze oznaczonym symbolem R - teren użytków rolnych. Budowa obiektów kubaturowych na użytkach rolnych jest dopuszczalna, jeżeli obiekty te mają funkcjonalny związek z tymi użytkami i jeżeli ich realizacja nie jest możliwa na terenach wyznaczonych planem. Warunek ten, zdaniem organu, jest spełniony, gdyż inwestor posiada gospodarstwo rolne oraz nie ma innej działki na terenach budowlanych wyznaczonych planem. Projekt jest kompletny, sporządzony przez osobę uprawnioną i jest zgodny z wymaganiami przepisów techniczno-budowlanych. Odnośnie zarzutów odwołania organ stwierdził, że zgodnie z projektem zagospodarowania działki sporządzonym na kopii mapy sytuacyjnowysokościowej, dojazd do działki nr "1" przewidziany jest drogą- działką nr "6" stanowiącą własność inwestora oraz pasem gruntu wydzielonym z działki nr "5" stanowiącej własność gminy. M.K. uzyskał zgodę Zarządu Gminy G. na korzystanie z tego dojazdu. Twierdzenie odwołującej się, że pas ten stanowi jej własność, nie zostało poparte żadnym dowodem. Nadto stwierdził, że działki nr "2" i "3" nie występują we wsi S. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniesionej przez D.S. i W.S. skarżący podtrzymali zarzuty zgłoszone w odwołaniu. Dodatkowo podnieśli, że w załączniku graficznym do decyzji wzizt dojazd do działki inwestora został przewidziany od strony południowej, a z projektu zagospodarowania działki wynika, że od strony północnej. Podali również, że w 1963r., po wywłaszczeniu nieruchomości rodziców skarżącej na budowę szkoły, pozostawiony został pas gruntu o szerokości 4m celem zapewnienia nie wywłaszczonym gruntom jej rodziców dostępu do drogi publicznej. Nikt nigdy nie kwestionował ich prawa własności tego pasa gruntu. W każdym razie, gdyby nie wynikało to z dokumentów, to zasadny jest zwrot tej części wywłaszczonej nieruchomości , gdyż szkoła gruntu tego nigdy nie wykorzystała. Skarżący powołali się również na ustawę z dnia 26.10.1971r. Zarzucili, że również gmina, udzielając inwestorowi zgody na korzystanie z tego gruntu nie przedstawiła dowodu, że jest jego właścicielem. Wyjaśnili również, że na podkładzie geodezyjnym inwestora działki nr "7" i "8" oznaczone zostały jako działki nr "2" i "3" i dlatego takie numery działek podała w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało /ukończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art.134 ustawy/. Ustosunkowując się do zarzutu skarżących, że w projekcie zagospodarowania działki odmiennie zaprojektowano dojazd do działki inwestora, niż wynika to z warunku decyzji wzizt, stwierdzić należy, że jest on niezasadny. W decyzji wzizt określono, że dojazd ma się odbywać od strony drogi powiatowej oznaczonej na planie symbolem 08 KDG. Z porównania załączonej do akt kserokopii rysunku planu z projektem zagospodarowania działki wynika, że dojazd zaprojektowano właśnie od strony tej drogi. Również drugi z zarzutów skarżących nie jest zasadny. Z wypisu z rejestru gruntów wynika, że właścicielem działki nr "5", po której przebiega sporny pas gruntu, jest gmina G. Skarżący innych dowodów na tę okoliczność nie przedłożyli. Nie złożyli również takich wniosków procesowych, które nie pozwoliłyby organowi budowlanemu dokonać ustaleń na podstawie tego wypisu. W postępowaniu o udzieleniu pozwolenia na budowę organ nie jest właściwy do ustalania własności spornego terenu. Zaskarżona decyzja narusza jednak prawo z innych powodów, nie objętych zarzutami skargi. Treść art. 32 ust. 4 prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, była następująca: " Pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym, 2) wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Z kolei przepis art. 35 prawa budowlanego stanowił, że: "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1.1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. 2. Właściwy organ może badać zgodność projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami, w zakresie określonym w art. 5. 3. W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. l i 2, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. 4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. l i 2 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był zatem sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w art. 32, a także warunki zawarte w art. 35 prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia wskazanych wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. W związku z tym stwierdzić należy, że ze znajdującej się w aktach mapy ewidencyjnej, wypisu z rejestru gruntów i projektu zagospodarowania działki inwestora wynika, że dojazd do działki "1" zaprojektowano przez działkę nr "5" (własność gminy), "9" (własności S.B. i D.B.), "6" (własności M.K.). Projektowany przyłącz wodociągowy biegnie po działce "4" (własności M.K. wg wypisu z rejestru gruntów), "9" (własności S.B. i D.B.), "6" (własności M.K.). Projektowany przyłącz energetyczny biegnie po działce "9" (własności S.B. i D.B.) oraz po działce "6" (własności M.K.). Pismo Urzędu Gminy w G. z dnia 19.11.2001 r (k. 18 akt administracyjnych) nie może stanowić dowodu dysponowania częścią nieruchomości składającej się z działki nr "5" na cele budowlane. Po pierwsze, nie wymienia ono numeru żadnej działki, a po drugie stanowi ono jedynie promesę przygotowania dokumentów do spisania aktu notarialnego. Inwestor nie przedstawił dowodu dysponowania nieruchomością składającą się z działki nr "9" dla wykonania drogi dojazdowej, przyłącza wodociągowego i przyłącza energetycznego, tak więc zaskarżona decyzja narusza przepis art. 32 prawa budowlanego. Nadto, stosownie do art. 47 ustawy z 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę . Mimo to sprawdzenie o jakim mowa w art. 35 prawa budowlanego dotyczyć może zarówno tego , czy po dacie wydania decyzji, przewidzianej w art. 47 ustawy z 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, nie zaszły zmiany w treści miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, jak i tego czy planowana inwestycja zgodna jest z, nie zmienionym od daty wydania decyzji o wz i zt, planem zagospodarowania przestrzennego. Gdyby w trakcie realizacji kompetencji z art. 35 ust. l pkt la i b Prawa budowlanego organ dostrzegł niezgodność pomiędzy decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, powinien zainicjować wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia zawiesić postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, na podstawie art. 97 § l pkt 4 kpa. Nie wolno mu jedynie odmówić wydania pozwolenia na budowę w sytuacji dostrzeżenia takiej sprzeczności, gdyż ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest związany. W przedłożonych aktach administracyjnych znajduje się kserokopia rysunku planu obejmującego przedmiotowy teren. Na dokumencie tym brak jest symbolu R , o którym mowa w zaskarżonej decyzji. Przedłożone zostały jedynie strony 100-101 , 48-50 i 57 tekstu planu. Nie zawierają one opisu symbolu R Nawet ustalenia generalne planu nie zostały przedstawione w całości. Z treści dostępnych Sądowi fragmentów tekstu planu wynika jedynie , że na terenach poza obszarami zainwestowania osadniczego - RP budowa obiektów kubaturowych na użytkach rolnych jest dopuszczalna, jeżeli obiekty te mają funkcjonalny związek z tymi użytkami i jeżeli ich realizacja nie jest możliwa na terenach budowlanych wyznaczonych planem. Z powyższego nie wynika jeszcze, że budowa domu jednorodzinnego dopuszczalna jest na terenie objętym symbolem planu R. Nie wiadomo więc, na czym polegało dokonanie przez organ sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z planem zagospodarowania przestrzennego. Wreszcie podnieść należy, że stosownie do przepisów rozporządzenia wykonawczego do prawa budowlanego, a w szczególności § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998r w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego /Dz.U. Nr 140 poz.906/ projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Opis projektu zagospodarowania działki nie jest prawidłowy. Podano w nim, że projektowany budynek usytuowany jest w odległości 4,5 m od granicy zachodniej i 10,5 od granicy północnej. Z rysunku projektu wynika, że odległości te są inne. W opisie nie podano odległości budynku od granicy wschodniej. Również w niepełny sposób opisano dojazd od drogi publicznej, wymieniając jedynie działkę nr "6", która nie przylega bezpośrednio do tej drogi. W opisie podano, że działka nr "6" stanowi drogę o szerokości 4 m. W projekcie zagospodarowania działki - uzbrojenie terenu podano inną szerokość tej drogi. Projekt zagospodarowania działki nie został uzgodniony przez ZUDP. Załącznik graficzny Opinii Zespołu Uzgadniania Dokumentacji projektowej z dnia 6.09.200Ir różni się od projektu zagospodarowania działki - uzbrojenie terenu. Powracając do zakresu obowiązkowych sprawdzeń Jakich musi dokonać organ przed wydaniem pozwolenia na budowę, przypomnieć należy konieczność sprawdzenia projektu budowlanego z przepisami technicznymi. Wchodzi tu w grę przede wszystkim treść przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r w sprawie warunków technicznych , jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /tekst jednolity-Dz.U. z 1999r Nr 15 poz.140/. Z § 12 tych warunków wynika, że należy zachować odległości zabudowy od granicy z sąsiednimi działkami co najmniej: dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi - 4 m., dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą bez otworów - 3 m. Niewątpliwie projektowany budynek był zwrócony w stronę granicy wschodniej ścianą z otworem okiennym. W projekcie zagospodarowania działki wpisano odległość tej ściany od granicy działki jako 2,35 m (kolor czarny). Po dokonaniu poprawki (kolorem czerwonym, nie wiadomo przez kogo dokonanym), zmieniono zwymiarowanie odległości ścian budynku od granicy wschodniej i zachodniej, odpowiednio z 2,3 5m na 3m i z 4,5 m na 4m. Spowodowało to wewnętrzną sprzeczność projektu. Suma wymiarów sprzed poprawki daje szerokość działki wynoszącą 20 m, a po korekcie - 20,5m. Przed poprawką szerokość garażu wynosiła 3, 66 m, a po poprawce -jego szerokość zmniejszono o 15 cm , przy czym nie zmieniono ogólnej szerokości garażu - 3,66m. Sprzeczności tych organ nie wyjaśnił. Wobec powyższego uznać należy, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszone zostały przepisy prawa procesowego /art. 7 i 77 kpa / oraz art. 32 , 34 i 35 prawa budowlanego. Stosownie do treści art.145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.