II SA/Kr 804/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 grudnia 2015 r. ( ) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: skargę odrzucić Uzasadnienie: Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2015 r. (.....) na podstawie art. 61a §1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 24 grudnia 2008 r. Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy; z takiej możliwości skorzystała M.B. . Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. (.....) na podstawie art. 138§1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 61a§1 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 grudnia 2015 r. (......) M.B. złożyła nadto skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z uwagi na fakt zaskarżenia postanowienia wydanego w I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 52§1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, w skrócie ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. O wyczerpaniu dyspozycji przewidzianej w tym przepisie można mówić dopiero po rozpoznaniu przez organ administracji publicznej wniesionego środka zaskarżenia. Zatem niezachowanie przewidzianego tam trybu ma miejsce zarówno wówczas, gdy strona w ogóle nie wniosła przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, jak też w przypadku złożenia do sądu administracyjnego skargi po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ. Nie wystarczy więc samo złożenie środka zaskarżenia od kwestionowanych decyzji czy postanowienia organu I instancji, lecz wymagane jest, aby skarga została wniesiona na stosowne działanie organu podjęte po rozpatrzeniu takiego środka prawnego. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. I OSK116/13). Przenosząc ww. rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że przedmiotem skargi M.B. jest postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia 15 grudnia 2015 r. wydane w pierwszej instancji. Skarga zaś mogła zostać wniesiona dopiero od postanowienia z dnia 27 kwietnia 2016 r. wydanego w II instancji. Z w/w powodów skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa odrzucić.