II SA/Kr 804/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Andrzej Irla SWSA Jacek Bursa (spr.) SWSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 października 2018 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2018 roku, znak: [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia skargę oddala Prezydent Miasta Krakowa postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. odmówił Firma A na jej wniosek z dnia 12 lutego 2018r. wydania zaświadczenia o zgodności prac budowlanych na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej (umieszczonej na istniejącym budynku położonym na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w Krakowie) z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał, iż brak wydania zaświadczenia wynika z niezgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - uchwały Nr LXXXI/1238/13 Rady Miasta Krakowa z dnia 19 września 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Borek Fałęcki - Północ" (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2013 r.). Przepis § 19 ust. 4 pkt 6 ustaleń ww. planu stanowi , że "wysokość zabudowy m może przekraczać 12 m", gdy tymczasem dodane elementy umieszczone zostały zgodnie z dokumentacją na wys. 18,6 m. Zażalenie złożyła Firma A, podnosząc, iż przedmiotowa stacja bazowa telefonii komórkowej została zrealizowana w 2003 r na podstawie stosownego zgłoszenia. Wysokość zgłaszanego do montażu masztu wynosi 8,5m. W 2013r wykonano modernizacje stacji polegającą na wymianie anten o wysokości do 3m. Wprowadzona uchwała dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Borek Fałęcki - Północ" (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2013 r.) obowiązuje "na przyszłość", dopiero uruchomienie procesu inwestycyjnego aktualizuje potrzebę dostosowania inwestora do uwarunkowań miejscowych. Inwestor nie może ponosić negatywnych skutków wprowadzenia zmiany planistycznej. Wskazano też na art. 107 § 3 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie podstawy prawnej i faktycznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 16 maja 2018r. nr [...], na podstawie art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r., póz. 290 ze zm.) w zw. z art. 219, z art. 138 § 1 pkt. 1 oraz z art. 144 kpa, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Wg organu anteny sektorowe zostały zamontowane na wieży na dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. . Zgodnie z załączoną przez stronę dokumentacją wysokość zawieszenia wynosi pomiędzy 16,9 - 18,6 m.n.p.t. ( materiał dowodowy przekazany przez stronę - Kwalifikacja przedsięwzięcia stacji bazowej 51302 K. ul. [...], postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat G. z dnia 29.11.2017r , dokumentacja fotograficzna), co oznacza przekroczenie wysokości dopuszczalnej przepisami planu do 12m wg § 19 ust. 4 pkt 6. Nadto Przywoływany § 16 pkt.8.2 mpzp przewiduje możliwość lokalizowania infrastruktury telekomunikacyjnej stanowiącej inwestycje celu publicznego z zakresu łączności publicznej, w tym telefonii bezprzewodowej, w miejscach niepowodujących naruszenia ustaleń planu, z uwzględnieniem wymogów wynikających z przepisów odrębnych z zakresu wspierania rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych; w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszcza się tylko infrastrukturę telekomunikacyjną o nieznacznym oddziaływaniu w rozumieniu tych przepisów; Jednakże dokonana rozbudowa stacji bazowej w podanym zakresie nie spełnia wymogów § 19 ust. 4 cyt. planu miejscowego gdyż niewątpliwie jego wysokość jest inna niż 12m. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie złożyła Firma A S.A. podnosząc, iż w świetle § 16 pkt.8.2 mpzp istnieje możliwość lokalizowania infrastruktury telekomunikacyjnej stanowiącej inwestycje celu publicznego z zakresu łączności publicznej, w tym telefonii bezprzewodowej, w miejscach niepowodujących naruszenia ustaleń planu, z uwzględnieniem wymogów wynikających z przepisów odrębnych z zakresu wspierania rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych; terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszcza się tylko infrastrukturę telekomunikacyjną o nieznacznym oddziaływaniu w rozumieniu tych przepisów. Przedmiotowa stacja mieści się na budynku przy ul. [...] w 2003 r. Wysokość masztu wynosi 8,5m, w 2013r przeprowadzono jej modernizację. Przeprowadzona rozbudowa stacji bazowej spełnia warunki ww. planu miejscowego wbrew twierdzeniom organów administracji i nie przekracza dopuszczalnej tym planem wysokości zabudowy 12 m. Skarżąca podnosi, że w postępowaniu zostały naruszone zasady prawa administracyjnego, tj. art. 7 i 77 kpa prawdy obiektywnej i postępowania dowodowego. Podkreślono także, iż stosownie do art. 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tereny, których przeznaczenie plan zmienia mogą być wykorzystywane w sposób dotychczasowy do czasu ich zagospodarowania zgodnie z planem , chyba że w planie określono inny sposób zagospodarowania. Dopiero zatem uruchomienie procesu inwestycyjnego powoduje konieczność dostosowania do uwarunkowań planu miejscowego. Inwestor nie może ponosić negatywnych konsekwencji zmiany planu. W odpowiedzi na skargi skarżony organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Wbrew twierdzeniom skargi sprawa wysokości zamieszczonych anten w rozbudowywanej bez stosownego pozwolenia stacji bazowej nr [...] przy ul. [...] w K. została w aktach sprawy dostatecznie udokumentowana. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Borek Fałęcki - Północ" uchwalonego uchwałą Nr LXXXI/1238/13 Rady Miasta Krakowa z dnia 11 września 2013 r., (Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego z dnia 26 września 2013 r., poz. 5647) wnioskowany obiekt budowlany znajduje się w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej -MN.5, w związku z tym na podstawie § 19 ust. 4 pkt 6 tegoż planu wysokość zabudowy nie może przekraczać 12 m. Zgodnie natomiast z załączoną przez stronę dokumentacją wysokość zawieszenia wynosi pomiędzy 16,9 - 18,6 mnpm (dowód wypis i wyrys z mpzp, postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat G. z dnia 29.11.2017 r ROIK [...], Kwalifikacja przedsięwzięcia - stacja bazowa [...] SA z maja 2017 k 3 - w aktach sprawy). Przywoływany zaś w skardze przepis § 16 pkt.8.2 w/w mpzp przewiduje możliwość lokalizowania infrastruktury telekomunikacyjnej stanowiącej inwestycje celu publicznego z zakresu łączności publicznej, w tym telefonii bezprzewodowej, w miejscach niepowodujących naruszenia ustaleń planu, z uwzględnieniem wymogów wynikających z przepisów odrębnych z zakresu wspierania rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych; w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej dopuszcza się tylko infrastrukturę telekomunikacyjną o nieznacznym oddziaływaniu w rozumieniu tych przepisów. Jednakże dokonana rozbudowa stacji bazowej w podanym zakresie nie spełnia wymogów § 19 ust. 4 mpzp, gdyż niewątpliwie jego wysokość jest inna niż 12m – przekracza 12m. Stąd zasadne było wydanie postanowienia odmownego w kwestii wnioskowanego zaświadczenia o zgodności z miejscowym planem. Z uwagi na to niezasadne są także zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania, gdyż organy dostatecznie w aktach sprawy udokumentowały swoją argumentację, odnosząc się do istoty sprawy. Niezasadne jest także odwoływanie się przez stronę skarżącą do okoliczności realizacji inwestycji zgodnie z wymogami przepisów prawa budowlanego, czy skutków z art. 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym co do możliwości dotychczasowego wykorzystywania terenów, których przeznaczenie plan zmienia, czy również obiekt można dalej użytkować. W kontrolowanej sprawie, przedmiotem której jest wydanie zaświadczenia, istotą było dokonanie oceny, co do zgodności istniejącej zabudowy z przepisami obecnie obowiązującego miejscowego planu i tylko te kwestie, zgodnie z wymogami postępowania o wydanie zaświadczenia są w takim postępowaniu badane. Wydanie takiego zaświadczenia, wymaga zatem wyłącznie zbadania, czy określona zabudowa jest zgodna z zapisami planu na dzień wydania takiego zaświadczenia (czy na ten dzień obiekt jest zgodny z warunkami obowiązującego planu miejscowego). Nie ma natomiast w takim postępowaniu podstawy do badania legalności istnienia określonego obiektu, czy uruchomienia procesu inwestycyjnego, co może być przedmiotem innego, odrębnego postępowania, nie prowadzonego w trybie wydawania zaświadczenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.