II SA/Kr 809/18

PostanowienieWSA w Krakowie2018-10-24

Skład orzekający: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydane na podstawie art. 260 § 1 PPSA, utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego, nie przysługuje. Postanowienie to jest ostateczne, a wniesienie na nie środka zaskarżenia jest niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Skarżąca A. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na nieobowiązującym formularzu. Po wezwaniu do uzupełnienia braków na właściwym formularzu, skarżąca złożyła wniosek na nieprawidłowym formularzu. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] września 2018 r., sygn. akt II SA/Kr [...], o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 6 sierpnia 2018 r. w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 marca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy wydania nakazu rozbiórki postanawia odrzucić zażalenie. A. P. w skardze z dnia 26 kwietnia 2018 r. na decyzję Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 23 marca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odmowy wydania nakazu rozbiórki wniosła o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu "PPF", stosownie do zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 2 lipca 2018 r., do skarżącej, w dniu 6 lipca 2018 r., wysłano pismo sądowe wraz z formularzem "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w dniu 31 lipca 2018 r. (data prezentaty) złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, ale na nieobowiązującym formularzu "PPF". Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2018 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, na podstawie art. 257 w związku z art. 243 § 1, art. 252 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a."). Od powyższego zarządzenia skarżąca wniosła w terminie sprzeciw. W jego uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w dniu 27 lipca 2018 r. wysłała do tut. Sądu wypełniony formularz "PPF" o przyznanie prawa pomocy litem poleconym nr (00)[...] W związku z tym wniosła o przyznanie prawa pomocy. Działając na skutek sprzeciwu skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 6 września 2018 r. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego z dnia 6 sierpnia 2018 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 260 § 1 p.p.s.a. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej z pouczeniem, że nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Pismem z dnia 1 października 2018 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, podnosząc w szczególności, że jest ono krzywdzące i zmierza tylko do przedłużenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu i rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie Sądu wydane na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. zażalenie nie przysługuje. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania zażaleniowego. Z tych względów, działając na podstawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło