II SA/Kr 81/18

Kraków, dnia 22 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia 2 listopada 2017 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 81/18 poprzez wykreślenie z punktu I wyroku słów "oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji" Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, także poprzez eliminację zapisów które w wyroku zostały zamieszczone wbrew intencji sądu – między innymi na skutek oczywistej omyłki pisarskiej. W sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 marca 2018 r. w pkt I zamieszczono zapis o uchylenia decyzji poprzedzającej decyzję organu odwoławczego tj. decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 15 listopada 2016 r. o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. Stwierdzić należy, iż przedmiotem zaskarżenia była decyzja Wojewody z dnia 2 listopada 2017 r. nr [...] o umorzeniu postępowania odwoławczego. Jest to decyzja o charakterze wyłącznie procesowym, a nie merytorycznym. Organ II instancji nie oceniał decyzji organu I instancji, nie odnosił się też do przedmiotu sprawy, a jedynie orzekł w kwestii odmowy uznania podmiotu składającego odwołanie za stronę toczącego się postępowania administracyjnego. Przedmiotem kontroli sądu nie była zatem ostateczna decyzja organu II instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego – sąd oceny prawnej w tym zakresie nie przeprowadzał. Oceniał jedynie legalność decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego i taki zakres przedmiotowy był objęty tym postępowaniem zakończonego wydanym wyrokiem. Rozstrzygnięcie sądu dotyczyło jedynie tego aspektu tj. oceny czy umorzenie postępowania odwoławczego miało uzasadnione podstawy prawne. Sąd nie oceniał w żaden sposób kwestii legalności decyzji o pozwoleniu na budowę. Przy sporządzaniu wyroku sąd omyłkowo posłużył się przygotowanym przez sekretariat standardowym projektem orzeczenia, w którym wyrzeczenie dotyczy uchylenia decyzji obu instancji. Była to oczywista omyłka pisarska co skutkuje koniecznością sprostowania wyroku w trybie art. 156 § 1. P.p.s.a. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji