II SA/Kr 810/04

II SA/Kr 810/04 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. F. i G.K. postanawia skargę odrzucić II SA/Kr 810/04 UZASADNIENIE Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 póz. 1270/ Sądy administracyjne sprawując kontrolę działalności administracji publicznej, orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Wobec nie określenia przez skarżących, czego skarga dotyczy, wezwaniem, doręczonym w dniu 4.09.2004r, zobowiązano skarżących do podania numeru, daty oraz organu wydającego decyzję, ewentualnie - w przypadku gdyby skarga dotyczyła bezczynności organu - do podania czy było składane zażalenie do organu wyższego stopnia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Braki skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Dlatego też, na podstawie powyższego przepisu, należało orzec jak w sentencji.