II SA/Kr 810/11
WyrokWSA w Krakowie2011-10-05
Skład orzekający: Ewa Rynczak, Mirosław Bator, Jacek Bursa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego, prowadząc postępowanie legalizacyjne w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, powinien umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, jeśli inwestor wykonał nałożone obowiązki, czy też powinien wydać decyzję odmawiającą nałożenia tych obowiązków?Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego, prowadząc postępowanie legalizacyjne w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, nie powinien umarzać postępowania jako bezprzedmiotowego, jeśli inwestor wykonał nałożone obowiązki. W takiej sytuacji organ powinien wydać decyzję odmawiającą nałożenia obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych, ponieważ postępowanie ma swój przedmiot, którym jest kwestia doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem, a stwierdzenie, że roboty nie wymagają dostosowania, legalizuje wykonane prace.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na montażu okien połaciowych, odsłonięciu otworów okiennych w ścianach szczytowych oraz aranżacji poddasza na cele mieszkalne. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (PINB) umorzył postępowanie, uznając, że roboty zostały wykonane zgodnie z przepisami i nie budzą wątpliwości. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) uchylił tę decyzję i odmówił nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności, uznając, że PINB wadliwie umorzył postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) oddalił skargę strony skarżącej, podtrzymując stanowisko WINB.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rynczak (spr) Sędziowie WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi Zakładu Farmaceutycznego [...]" Sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 15 lutego 2011r ., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności skargę oddala .
Decyzją nr [...] z dnia 12 marca 2010r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...], działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 7, art. 80 ust. 2 pkt. 1, art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane z dnia 07.07.1994r. (Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.), umorzył z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych, wykonanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z częścią użytkową na parterze, zlokalizowanym w K. przy ul. [...] na działce nr "1’ obr. [...], polegających na montażu [...] okien połaciowych, odsłonięciu siedmiu otworów okiennych w ścianach szczytowych oraz aranżacji poddasza na cele mieszkalne poprzez wykonanie, bez stosownych zezwoleń organu administracji architektoniczno-budowlanej.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w dniach 06.06.2008 r. oraz 15.10.2008 r. zostały przeprowadzone kontrole, w wyniku których ustalono, że inwestor wykonał w budynku mieszkalnym usytuowanym ww. działce następujące roboty budowlane:
- zainstalował osiem okien połaciowych
- odsłonił siedem otworów okiennych w dwóch ścianach szczytowych.
Organ w postępowaniu dowodowym ustalił, że w trakcie wznoszenia budynku wykonano osiem otworów okiennych, po cztery w ścianach szczytowych, z równoczesnym ich przysłonięciem. W ramach robót będących przedmiotem niniejszego postępowania dokonano odsłonięcia siedmiu z tych otworów,
- dokonał aranżacji poddasza na cele mieszkalne poprzez wykonanie dodatkowego poziomu na tej kondygnacji.
Roboty powyższe zostały wykonane w okresie od marca 2003r. do połowy 2004 r. według oświadczenia inwestora złożonego do protokołu z dnia [...].06.2008 r. Po przeanalizowaniu okoliczności faktycznych organ nadzoru budowlanego ustalił, że roboty budowlane wykonane przez inwestora wyczerpują określoną w art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane definicję "przebudowy", tj. "wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym pasa drogowego". Opisane powyżej roboty budowlane nie doprowadziły do zmiany charakterystycznych parametrów technicznych istniejącego budynku. Inwestor winien na zrealizowanie tych robót uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę właściwego organu administracji architektoniczne- budowlanej. Ponieważ inwestor nie posiada takiej zgody. W niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy art. 50-51 ustawy Prawo budowlane, które zobowiązują inwestora do doprowadzenia obiektu do zgodności z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz do stanu zapewniającego bezpieczeństwo użytkowania obiektu. Organ uznał za konieczne wszczęcie postępowania w niniejszej sprawie w celu sprawdzenia, czy wykonane roboty budowlane spełniają wymagania określone w przepisach i podjęcie ewentualnych działań naprawczych, w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane. Ponieważ organ uznał, że wykonane już roboty budowlane budzą uzasadnione wątpliwości co do jakości ich wykonania, ze względu na realizację bez projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Postanowieniem z dnia 11.12.2008 r. organ zażądał od inwestora przedłożenia odpowiednich dokumentów. Inwestor przedłożył w tut. organie:
1." Inwentaryzację Architektoniczne- budowlaną poddasza istniejącego budynku mieszkalnego –K., ul. [...] " z grudnia 2008 r. , oprać, mgr inż. arch. M. G., posiadającą upr. bud. Nr BPP Upr [...]
2." Ekspertyzę konstrukcyjną istniejącego budynku mieszkalnego K., ul. [...]" z grudnia 2008 r., opracowaną przez mgra inż. P. K., upr. bud. Nr BPP. Upr. [...]. , zawierającą w.p. 7.0. "Zalecenia i wnioski" opinię o dobrym stanie technicznym budynku po wykonaniu opisanych wcześniej robotach budowlanych.
3." Ekspertyzę techniczną rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych dotyczącą budynku przy ul. [...] w K.,, zawierającą w p. 7.4." propozycję rozwiązań / ponad standardowych / zastępczych rekompensujących niezgodności niemożliwe do usunięcia w zabezpieczeniu przeciwpożarowym w stosunku do wymagań przepisów. ,"
4."Oświadczenie kierownika robót " inż. W. G. upr. bud. Nr. [...] stwierdzające wykonanie zaleceń, o których mowa w punkcie powyżej, wraz z adnotacją rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych inż. S. D., posiadającego stosowne uprawnienia Upr. [...] nr [...] potwierdzającą wykonanie robót zgodnie z "Ekspertyzą techniczną rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych".
W toku prowadzonego postępowania , inwestor dokonał zamurowania odsłoniętych wcześniej czterech otworów okiennych w ścianie szczytowej budynku, leżącej w granicy działek nr "1" i "2’ obr. [...]. Wykonanie tych robót zostało potwierdzone oględzinami dokonanymi przez przedstawicieli PINB w dniu 11.02.2010 r. Inwestor przedłożył także w tut organie oświadczenie mgra inż. L. S. posiadającego stosowne upr. bud. nr [...] o wykonaniu ww. robót budowlanych zgodnie z zasadami sztuki budowlanej. Inwestor wykonał wszystkie ww. roboty bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę stosownego organu. Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy Prawo budowlane, dla przedmiotowych robót mają zastosowanie przepisy art. 51. Z uwagi na fakt że roboty zostały zakończone, zgodnie z art. 51 ust.7 ustawy jw. nie wydano postanowienia o wstrzymaniu robót. W związku z powyższym należy stwierdzić, że dla przedmiotowych robót nie ma zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 skutkujący rozbiórką albo doprowadzeniem obiektu do stanu poprzedniego oraz zaniechania, bowiem roboty te zostały zakończone
Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane, w razie potrzeby, właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W tym przypadku nie istnieją przesłanki do nałożenia takiego obowiązku, ponieważ stwierdzono, że powyższe roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z przepisami techniczno- budowlanymi, nie stanowią ingerencji w konstrukcję budynku, nie powodują niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia, albo niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia i nie naruszają także uzasadnionych interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ustawy Prawo budowlane.
W związku z powyższym umorzono postępowanie administracyjne, ponieważ organ nadzoru budowlanego w następstwie oceny dokumentacji przedłożonej przez inwestora uzna, że wykonane roboty budowlane nie uchybiają żadnym przepisom budowlanym i warunkom technicznym jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, albowiem przepis art. 51 ustawy Prawo budowlane nie daje organowi materialne - prawnej podstawy do merytorycznego wypowiedzenia się w takiej sytuacji / wyrok WSA w Olsztynie z dnia 11.12.2008 r. sygn. WSA/804/08/. W przedmiotowej sprawie organ stwierdził, że brak jest któregoś z materialnego stosunku prawnego, co powoduje, że nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie co do jej istoty-
Od tej decyzji odwołanie złożył Zakład Farmaceutycznego [...] sp. z o.o. z siedzibą w K., zarzucając, że podstawowym celem każdego postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy, poprzez wydanie decyzji rozstrzygającej ją co do istoty.
Kwestia będąca przedmiotem oceny organu pierwszej instancji nie została w istocie rozpatrzona. Przedmiotem oceny organu nadzoru budowlanego było samowolne wykonanie robót budowlanych polegające nie tylko na wybiciu okien po stronie działki nr "2’, ale również po drugiej stronie budynku. Postępowanie powyższe dotyczyło również zastosowania okien połaciowych w ścianach szczytowych oraz aranżacji poddasza na cele mieszkalne poprzez wykonanie dodatkowego poziomu na tej kondygnacji. Poza samowolnym wybiciem okien w ścianach szczytowych zakres prac samowolnie wykonanych, który okazał się o wiele szerszy niż wynikało to z wniosku reprezentowanej strony, został samodzielnie ustalony przez organ nadzoru budowlanego. Stąd też nie można uznać, że zamurowanie okien od strony nieruchomości stanowiącej własność Zakładu Farmaceutycznego "[...]" oznacza, że prace polegające na przywróceniu stanu poprzedniego wykonane zostały prawidłowo i postępowanie ze względu na aspekt bezprzedmiotowości należało umorzyć. Nawet w przypadku przyjęcia, że doszło do zamurowania okien od strony nieruchomości reprezentowanej strony, to wciąż otwarta pozostaje kwestia samowolnie wykonanych prac polegających na wybiciu okien na drugiej ścianie szczytowej budynku mieszkalnego, zmiany poszycia dachowego poprzez zastosowanie okien połaciowych oraz budowy dodatkowego poziomu na poddaszu obiektu, co w praktyce oznacza, że inwestor samowolnie stworzył dodatkową kondygnację obiektu.
W ocenie strony odwołującej w istocie otwory okienne od strony działki nr "2" nie zostały zamurowane, a inwestor zastosował tam najprawdopodobniej płyty regipsowe zakrywające faktycznie istniejące otwory okienne. Okoliczność zamurowania okien została stwierdzona przez organ nadzoru budowlanego na oględzinach, w których nie brała udziału strona odwołująca. Z uzasadnienia skarżonej decyzji wynika, że oględziny w przedmiotowej sprawie odbyły się w dniu 11 lutego 2010 r., o czym zarówno reprezentowana strona, jak i pełnomocnik nie zostali z odpowiednim wyprzedzeniem poinformowani, co narusza art. 79 § 1 k.p.a. Ponadto w uzasadnieniu skarżonej decyzji powołano się m. in. na art. 51 ustawy Prawo budowlane bez przytoczenia treści przepisu i wyjaśnienia jego treści, co stanowi naruszenie zasad sporządzania uzasadnienia rozstrzygnięcia organu administracji publicznej.
Decyzją z dnia 15 lutego 2011r. znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 104 k.p.a. oraz art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że odmówił nałożenia na inwestora W. D., wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z częścią użytkową na parterze, zlokalizowanym w K. przy ul. [...] na działce nr "1" obr. [...] w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono między innymi, że słusznie zauważył PINB, iż wykonane przez inwestora roboty budowlane wyczerpują dyspozycję art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane i stanowią przebudowę. Jako że - zgodnie z ustaleniami organu l instancji - inwestor nie uzyskiwał zgody na wykonanie przedmiotowych robót, PINB zasadnie zastosował procedurę legalizacyjną w oparciu o art. 50 ust. 1 cyt. ustawy. Tryb postępowania przewidziany w art. 50 i 51 zmierza do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem.
W dniu 9 kwietnia 2009 r. inwestor przedłożył żądane postanowieniem PINB z dnia 11 grudnia 2008 r., znak: [...], dokumenty, a to: inwentaryzację architektoniczne - budowlaną poddasza istniejącego budynku mieszkalnego –K., ul. [...], z grudnia 2008 r., opracowaną przez mgr inż. arch. M. G., ekspertyzę konstrukcyjną istniejącego budynku mieszkalnego K., ul. [...] z grudnia 2008 r., opracowaną przez mgr inż. P. K., zawierającą opinię o dobrym stanie technicznym budynku po wykonaniu przedmiotowych robót budowlanych, oświadczenie kierownika robót inż. W. G. stwierdzające wykonanie zaleceń z ekspertyzy technicznej rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń pożarowych dotyczącą budynku przy ul. [...] w K., wraz z adnotacja rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych P. S. D..
Organ odwoławczy wskazał także iż organ l instancji ustalił ponadto, iż w toku postępowania inwestor dokonał zamurowania otworów okiennych w ścianie szczytowej budynku, leżącej w granicy działek nr "1’ i "2" obr. [...]. Fakt ów został potwierdzony podczas oględzin z dnia 11 lutego 2010 r. Rzeczą organu jest ustalenie czy w sprawie istnieje konieczność nałożenia na inwestora obowiązków wykonania określonych czynności lub robót budowlanych czy też odmowy nałożenia takich obowiązków. Aby wydać w tym trybie decyzję organ nadzoru budowlanego musiałby stwierdzić, że wskutek samowolnej rozbiórki doszło do naruszenia prawa, ale jedynie w aspekcie prawa administracyjnego, prawa budowlanego, nie zaś prawa cywilnego (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 28 sierpnia 2009 r. II SA/Wr 277/09). W toku postępowania organ I instancji nie stwierdził potrzeby nałożenia na inwestora wykonania określonych prac budowlanych, celem doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem, bowiem - jak ustalono na podstawie dokumentacji przedłożonej przez pełnomocnika inwestora - nie było takiej konieczności, skoro budynek znajduje się w dobrym stanie technicznym. Jeśli organ prowadzący postępowanie uzna, że wykonane roboty nie odpowiadają standardom prawa, w tym przepisom techniczno-budowłanym, wówczas na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 nakłada na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności i robót, tak aby doprowadzić je do zgodności ze standardami. Natomiast, gdy ustalenia faktyczne prowadzą do wniosku, że roboty takiego dostosowania nie wymagają, gdyż odpowiadają prawu, wówczas organ kończy postępowanie w sprawie samowoli budowlanej decyzją umarzającą postępowanie. Decyzja ta legalizuje wykonane roboty, Warunkiem jej wydania jest stwierdzenie, że nie naruszają one prawa. (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 22 maja 2009 r., sygn. akt SA/Op 585/08). Skoro przedmiotowy budynek jest w dobrym stanie technicznym i co do tego faktu organ l instancji nie wniósł zastrzeżeń - a WINB stanowisk organu I instancji podziela - PINB winien wydać decyzję odmawiającą wykonania określonych prac celem doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem. Fakt bowiem, że organ l instancji nie znalazł podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1, nie decyduje o bezprzedmiotowości postępowania, bowiem niniejsza sprawa ma swój przedmiot i jest nim kwestia doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem, co do której organ l instancji winien był się wypowiedzieć, odmawiając nałożenia wynikających z wyżej cytowanego artykułu obowiązków, jeśli do tego nie znalazł podstaw. W tym zakresie na uwzględnienie zasługują zarzuty skarżącej, że w niniejsza sprawa nie stała się bezprzedmiotowa i w tym zakresie organ odwoławczy uznał konieczność rektyfikacji skarżonej decyzji. Warto niemniej jednak zauważyć, że postępowanie dotyczyło wszystkich wykonanych bez pozwolenia otworów okiennych, nie tylko tych przez inwestora zamurowanych.
Odnosząc się do zarzutów organ odwoławczy wskazał, że kontrola, przeprowadzona w dniu 11 lutego 2010r., miała na celu stwierdzenie wykonania obowiązku i została wykonana na skutek zawiadomienia inwestora o wykonaniu tego obowiązku. Kontroli przeprowadzonej na podstawie art. 81 ust. 4 nie można utożsamiać z oględzinami przeprowadzonymi na podstawie art. 79 k.p.a., posiadającymi walor czynności procesowej. Jednakże, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 81 a ust. 2 czynności kontrolne, związane z wykonywaniem uprawnień organów nadzoru budowlanego, przeprowadza się w obecności inwestora, kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu pracy lub wyznaczonego pracownika, bądź osób przez nich upoważnionych albo w obecności właściciela lub zarządcy obiektu. Oznacza to, że podmiotami uprawnionymi do wykonywania czynności kontrolnych są. wyłącznie organy nadzoru budowlanego oraz osoby których działania są kontrolowane, ich przedstawiciele bądź świadkowie (ust. 3).
Oceniając więc zgromadzony materiał dowodowy WINB w K. stwierdził, że organ l instancji w sposób prawidłowy ocenił zgromadzony materiał dowodowy, jednak wadliwie zastosował przepisy prawa budowlanego, wobec czego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił skarżoną decyzję i orzekł co do istoty sprawy, bowiem zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał na takie rozstrzygnięcie.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożył Zakład Farmaceutycznego [...] sp. z o.o., zarzucając naruszenie przepisów prawa administracyjnego procesowego i materialnego:
- art. 7 i 77 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu i zbadaniu materiału dowodowego w sprawie,
- art. 107 § 3 w związku z art. 126 k.p.a. poprzez zbyt skrótowe i niejasne sformułowanie uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia,
* art. 138 § 2 k.p.a. poprzez uchylenie rozstrzygnięcia organu l instancji i orzeczenie co do istoty sprawy w sytuacji, gdy braki materiału dowodowego wymagały uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.
Wskazując na powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów procesu według norm przypisanych.
Uzasadniając skargę wskazano, że organ odwoławczy nie rozpatrzył szeregu zarzutów podniesionych przez stronę odwołującą się, a w szczególności zarzutu dotyczącego braku faktycznego zamurowania okien w ścianie szczytowej. Ściana graniczna ma być - zgodnie z § 272 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie- ścianą oddzielenia pożarowego. Zgodnie natomiast z § 232 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia: Ściany i stropy stanowiące elementy oddzielenia przeciwpożarowego powinny być wykonane z materiałów niepalnych, a występujące w nich otwory - obudowane przedsionkami przeciwpożarowymi lub zamykane za pomocą drzwi przeciwpożarowych bądź innego zamknięcia przeciwpożarowego. W ścianie oddzielenia przeciwpożarowego łączna powierzchnia otworów, o których mowa w ust 1, nie powinna przekraczać 15% powierzchni ściany, a w stropie oddzielenia przeciwpożarowego - 0,5% powierzchni stropu. Stwierdzenie zatem, czy otwory okienne zostały zamurowane cegłą bądź pustakiem - a więc materiałami o stosownej odporności ogniowej - a nie jedynie zamknięte płytami gipsowo-kartonowymi, tj. materiałami o bardzo niskiej odporności ogniowej, ma istotne znaczenie dla oceny, czy przedmiotowa ściana spełnia warunki ściany oddzielenia pożarowego. Opinia eksperta od zabezpieczeń przeciwpożarowych jest datowana na 2009 r., a zatem jeszcze przed zamurowaniem okien. Żeby organ mógł stwierdzić, że wykonane samowolnie roboty budowlane w postaci wybicia okien w ścianie szczytowej, nie naruszają przepisów techniczno-budowlanych - niezbędne jest dokonanie oceny, czy ściana ta spełnia warunki ściany oddzielenia pożarowego. Podstawowym zadaniem organu jest wyjaśnienie wszystkich okoliczności związanych z przedmiotem postępowania - w niniejszej sprawie jest to w szczególności fakt realizacji robót. O wszystkich czynnościach w ramach prowadzonego postępowania mają być zawiadamiane strony tego postępowania. Przysługuje im również uprawnienie do uczestniczenia w poszczególnych czynnościach. Inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat [...] udali się na nieruchomość przy ul. [...] w dniu 11 lutego 2010 w celu przeprowadzenia czynności dowodowej, istotnej dla prowadzonego postępowania administracyjnego. Skoro była to czynność dowodowa, to strony miały prawo być o niej zawiadomione i w niej uczestniczyć.
W niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego II instancji nie podjął żadnych działań w celu wyjaśnienia, w jaki sposób dokonano zamurowania okien w ścianie szczytowej i czy sposób ten jest wystarczający dla spełnienia przez przedmiotową ścianę wymogów ochrony przeciwpożarowej.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala.
Skarga jest nieuzasadniona.
Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji, jak też decyzji organu l instancji uznał, że decyzje te nie naruszają prawa.
Organy w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające. Trafnie ustaliły, że inwestor W. D. dokonał od marca 2003 r. do czerwca 2004 r. w przedmiotowym budynku mieszkalnym przebudowy o której mowa w art. 3 pkt 7 a ustawy Prawo budowlane i na wykonanie tych robót budowlanych nie uzyskał wcześniej ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę, zgodnie z przepisem art. 28 Prawo budowlane. W związku z tym organ prowadził postępowanie legalizacyjne w trybie art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.).
Organ l instancji przeprowadził kontrole w dniach [...] czerwca 2008 r. i 15 października 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008 r., znak [...] ( k. 74 akt administracyjnych) wydanym na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia:
1/ oceny technicznej dotyczącej sposobu wykonania robót budowlanych i ich zgodności z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi, zasadami wiedzy technicznej, wykonanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia, zgodnie z art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane zawierającej:
a) inwentaryzację architektoniczne- budowlaną wykonanych robót,
b) opinię techniczną o sposobie prawidłowości wykonanych robót wraz z zaleceniami do wykonania w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości
2/ opinii rzeczoznawcy do spraw przeciwpożarowych w sprawie zabudowy – w terminie do 28 lutego 2009 r.
Inwestor w dniach 13 marca 2009 r. i 9 kwietnia 2009 r. przedłożył żądane dokumenty. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przeprowadził kontrolę w przedmiotowym budynku mieszkalnym w dniu [...] maja 2009 r. i [...] lutego 2010 r. Organ ustalił, że inwestor przedłożył wszystkie żądane dokumenty, a to:
-inwentaryzację architektoniczno-budowlaną poddasza opracowaną przez mgr inż. arch. M. G.,
-ekspertyzę techniczną z grudnia 2008 r. opracowaną przez mgr inż. P. K., zawierającą opinię o dobrym stanie technicznym budynku po wykonaniu przedmiotowych robót budowlanych
- oświadczenie kierownika robót inż. W. G. z dnia 2.04.2009 r. stwierdzające wykonanie zaleceń z ekspertyzy technicznej rzeczoznawców do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych wraz z adnotacją rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych S. D..
Organ ustalił, że inwestor zamurował otwory okienne w ścianie szczytowej przedmiotowego budynku leżącej w granicy działek nr "1" i "2’ obr. [...], co stwierdzono podczas oględzin 11 lutego 2010 r. Stwierdzono też, że budynek mieszkalny znajduje się w dobrym stanie technicznym, wykonane roboty budowlane nie naruszają prawa, w tym przepisów techniczno- budowlanych. Organ odwoławczy stwierdził jednakże, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. jako organ l instancji błędnie orzekł o "umorzeniu postępowania administracyjnego, skoro inwestor prawidłowo wykonał nałożone na niego obowiązki, gdyż w takich okolicznościach sprawy nie można mówić o bezprzedmiotowości postępowania, gdyż sprawa ta ma swój przedmiot a jest nim kwestia doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z prawem i organ winien był merytorycznie orzec "odmawiając nałożenia obowiązków", o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawo budowlane a nie "umarzając postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe" na zasadzie art. 105 § 1 kpa.
W związku z tym organ odwoławczy trafnie ocenił, że organ l instancji wadliwie zastosował przepisy prawa budowlanego i dlatego też uchylił decyzję organu l instancji z dnia 12 marca 2010 r. znak: [...] i orzekł reformatoryjnie co do istoty sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa.
W myśl tego przepisu organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję umarza postępowanie pierwszej instancji.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze polegających na tym, że organ nie przeprowadził rozprawy administracyjnej to w ocenie Sądu organ trafnie uznał, że przesłuchał m.in. świadków zawnioskowanych przez stronę skarżącą. Ponadto należy też dodać, że zeznania świadków są jednym z dowodów w sprawie, a organ orzeka na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, dokonując przy tym jego oceny pod kątem możliwości legalizacji wykonywanych robót budowlanych. Co do zarzutu bezprzedmiotowości postępowania orzeczonego w decyzji organu l instancji, organ odwoławczy uznał ten zarzut za uzasadniony i dlatego uchylił w całości decyzję organu l instancji i orzekł co do istoty sprawy.
Co do zarzutu, że inwestor tak naprawdę nie zamurował otworów okiennych od strony działki nr "2" i strona skarżąca nie brała udziału w czynnościach kontrolnych w dniu 11.02.2010 r. to w ocenie Sądu zarzut ten jest nieuzasadniony albowiem organ dokonał tych czynności w trybie art. 81 c ust. 2 w zw. z ust.1 Prawo budowlane, zgodnie z którym organy administracji architektoniczno budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu zadań określonych przepisami prawa budowlanego mogą żądać od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, informacji lub udostępnienia dokumentów: (......)
Czynności kontrolne, związane z wykonywaniem uprawnień organów nadzoru budowlanego, przeprowadza się w obecności inwestora, kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu pracy lub wyznaczonego pracownika, bądź osób przez nich upoważnionych albo w obecności właściciela lub zarządcy obiektu, a w lokalu mieszkalnym - w obecności pełnoletniego domownika i przedstawiciela administracji lub zarządcy budynku - art. 81a ust.2 Prawo budowlane. W związku z tym organ nie miał obowiązku zawiadomienia o tej kontroli strony skarżącej, gdyż obowiązek organu nadzoru budowlanego wynikał z jego uprawnień określonych w art. 80 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego.
Jak wynika z protokołu czynności kontrolnych z dnia [...] lutego 2010 r. (k. 155 akt administracyjnych) Inspektorzy Nadzoru Budowlanego stwierdzili zamurowanie otworów okiennych w ścianie szczytowej budynku leżącej w granicy działek nr "1’ i dz. nr "2’ obr. [...] - a więc wykonanie w tym zakresie obowiązku. Przypuszczenia strony skarżącej, iż inwestor przysłonił te otwory okienne płytą gipsowo - kartonową, które nie mają stosownej odporności ogniowej, gdyż należą one do niskiej odporności ogniowej, a tym samym ściana ta nie spełnia warunków ściany oddzielenia przeciwpożarowego, o której mowa w § 272 ust. 3 i § 232 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. są nieuzasadnione i brak jest merytorycznych podstaw uzasadniających to przypuszczenie.
Strona skarżąca w tej kwestii twierdzi, że ekspertyza dotycząca zabezpieczeń przeciwpożarowych jest datowana na 2009 r., a zatem jeszcze przed zamurowaniem okien i w związku z tym organ winien był mieć aktualną tę opinię i w związku z tym ta okoliczność nie została przez organ wyjaśniona.
Ustosunkowując się do tego zarzutu należy stwierdzić, że inwestor w dniu 9 kwietnia 2009 r. złożył do organu ostatnią część dokumentacji i z oświadczenia kierownika robót budowlanych inż. W. G., upr. bud. nr [...] z dnia 2.04.2009 r. wynika, że roboty budowlane w zakresie dostawy i montażu: między innymi drzwi stalowych pełnych przeciwpożarowych oraz obudowy z płyt GKF 12,5 mm ściany i sufitu na poddaszu w przedmiotowym budynku zrealizowano zgodnie z wytycznymi w Aprobacie Technicznej [...] nr [...], DTR-kami producenta, projektem budowlanym, warunkami pozwolenia na budowę oraz obowiązującymi przepisami przeciwpożarowymi i Polskimi Normami a także, że obiekt w zakresie zrealizowanych robót jest bezpieczny i nadaje się do użytkowania. Poza tym rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych inż. S. D. stwierdził w dniu 28.04.2009 r. na oświadczeniu inż. W. G. z dnia 2 kwietnia 2009 r., że "prace budowlano- inwestycyjne zostały wykonane zgodnie z Ekspertyzą techniczną". Dokument ten w ocenie Sądu jest wiarygodny, wydany przez rzeczoznawców mających wiadomości specjalne w zakresie wykonanych robót budowlanych oraz zabezpieczeń przeciwpożarowych dotyczących przedmiotowego budynku mieszkalnego. Następnie inspektorzy PINB w dniu 11.02.2010 r. przeprowadzili kontrolę przedmiotowego budynku. W ocenie Sądu samo twierdzenie strony skarżącej, że inwestor w sposób nieprawidłowy wykonał nałożone na niego obowiązki jest bezpodstawne w świetle zebranych dowodów i przeprowadzonej kontroli przez organ.
W związku z tymi zarzutami Sąd uznał, że organy obu instancji nie naruszyły podstawowych zasad postępowania określonych w przepisach art. 7 kpa- zasady ustalenia prawdy obiektywnej, art. 77 § 1 kpa - zasady zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie oraz nie naruszyły też przepisu art. 107 § 3 kpa odnoszącego się do uzasadnienia decyzji.
Uzasadnienie decyzji spełnia wymogi określone w tym przepisie i zostało sporządzone w sposób prawidłowy, gdyż wskazuje fakty, które organ uznał za udowodnione, dowody na których się oparł wraz z odniesieniem się do zarzutów. Organ wyjaśnił też zastosowanie przepisów prawa z przytoczeniem właściwej podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
Organ w zaskarżonej decyzji w pełni uzasadnił dlaczego uchylił decyzje organu l instancji i odmówił nałożenia na inwestora wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w przedmiotowym budynku mieszkalnym wielorodzinnym z częścią użytkową na parterze, zlokalizowanym w K. przy ul. [...] na dz. nr "1’ obr. [...] w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W związku z tym zarzuty podniesione w skardze należy uznać jako nieuzasadnione.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w myśl którego w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło