II SA/Kr 812/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. i M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 11 marca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: przywrócić skarżącej B. P. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Postanowieniem z 7 października 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B. P. i M. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 11 marca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy Podstawę odrzucenia skargi stanowiło niewykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 2 czerwca 2014 r. wzywającego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków skargi poprzez przedłożenie czterech odpisów skargi potwierdzonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W terminie otwartym dla uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca B. P. (działająca również jako pełnomocnik M. O.) przedłożyła cztery kserokopie skargi, w tym dwie z nich podpisane przez osoby niebędące skarżącymi w tej sprawie. Skarżąca przedłożyła również pełnomocnictwa do występowania w imieniu tych osób przed tut. Sądem. W piśmie z tego samego dnia B. P. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z 28 sierpnia 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ustanowił dla skarżącej pełnomocnika z urzędu, oddalając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 9 września 2014 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżących adwokata w osobie M. O.. W dniu 27 października 2014 r. B. P. zastępowana przez adw. M. O. wniosła o przywrócenie terminu do przedłożenia odpisów skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że strona nie wykonała zarządzenia bez swojej winy, gdyż nie rozumiała sposobu postępowania. Nadmienił, że wraz z wezwaniem do złożenia odpisów skargi skarżąca otrzymała wezwanie do przedłożenia pełnomocnictw "od innej osoby", co mogło sugerować, że odpisy te mogą być podpisane przez te "inne osoby". Pełnomocnik podkreślił, że skarżąca nie posiada wykształcenia prawniczego, a w języku potocznym, nieprawniczym, nadesłane egzemplarze były odpisami, bowiem treść tych pism była taka sama jak skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Wskazane we wniosku okoliczności przemawiają za uznaniem braku winy skarżącej w uzupełnieniu braków formalnych skargi. Skoro w zakreślonym do wykonania wezwania terminie skarżąca wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu, to można domniemywać, że zrozumienie wezwania stanowiło dla niej pewną trudność, której bez udziału profesjonalisty nie umiała pokonać. Złożenie zatem wniosku o ustanowienie adwokata w terminie otwartym dla uzupełnienia braków uprawdopodobnia powyższą okoliczność i świadczy o dochowaniu przez skarżącą należytej staranności w sprawie. Ponadto, skarżąca wraz z wnioskiem o udzielenie prawa pomocy wniosła kserokopie skargi, co również może świadczyć o nieudolnej chęci zadośćuczynieniu wezwaniu sądu w zakresie przedłożenia odpisów. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.