II SA/Kr 813/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. i A.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę A.G. W dniu............1982 r. Naczelnik Dzielnicy ........orzekł o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości położonej w K. przy........., obejmującej działkę nr ......o pow. 614 m2, zabudowanej budynkiem nr ..... i przyznał odszkodowanie w kwocie 3.551.427 zł. Decyzja ta stała się ostateczna. W dniu .........05.1990 r. A.M. i A.G. złożyli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji, zarzucając wydanie jej z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § l pkt 2 k.p.a.). Kolegium Odwoławcze przy Sejmiku Województwa ....... decyzją z dnia........1990 r. odmówiło stwierdzenia nieważności ww. decyzji z .........1982 r. Na decyzję tą A..M. i A.G. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodka Zamiejscowego w K. , który wyrokiem z ........1991 r. skargę oddalił. Pismem z dnia ......... września 1992 r., A.M. wystąpił po raz kolejny z wnioskiem do Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym Województwa ........ w K. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy ......... z dnia .........1982 r., nr ..........orzekającej o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości położonej w K. przy ul........, obejmującej działkę nr ........ o pow. 614 m2, zabudowanej budynkiem nr ...... i przyznającej odszkodowanie w kwocie 3.551.427 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia ...........1996 r. znak Kol. Odw. ..........stwierdziło nieważność decyzji Naczelnika Dzielnicy .........z dnia ............1982 r., nr........, a po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia ..........1999 r. znak Kol. Odw. ........ten sam organ utrzymał w mocy własną decyzję. Rozpoznając skargę na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia .........1999 r. znak Kol. Odw. ........Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy w K. wyrokiem z 26 czerwca 2001 r. sygn. akt II SA/Kr 1366/99 orzekł w ten sposób, że stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia ......1996 r. znak Kol. Odw. ........... Po wydaniu tego wyroku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. ponownie rozpatrując wniosek z dnia ........września 1992 r., dnia .......01.2005 r. orzekło w ten sposób, że umorzyło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy ...........z dnia .......1982 r. nr GK ....... Wnioskiem z dnia .......... stycznia 2005 r., A.M. , A.G. , A.O. działając przez pełnomocnika - adwokat A.S. , wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia........2005 r. znak Kol. Odw. .........utrzymało w mocy swoją decyzję z .........2005 r. Decyzję tą doręczono pełnomocnikowi stron dnia ........04.2005 r. i dnia ...... maja 2005 r. została wniesiona przez adwokat A.S. w imieniu A.M. , A.O. i A.G. skarga na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z żądaniem uchylenia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Sygn. akt II SA/Kr 813/05 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawarta w zaskarżonej decyzji. Zarządzeniem z dnia .........08.2007 r. wezwano adwokat A.S. do nadesłania w ciągu 7 dni licząc od dnia otrzymania tego wezwania pełnomocnictwa od A.G. upoważniające do reprezentowania tej strony przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Adwokat A.S. otrzymała to wezwanie w dniu ........09.2007 r. Na posiedzeniu niejawnym w dniu 28.11.2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że do sprawy nie dołączono pełnomocnictwa dla adwokat A.S. od A.G. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Adwokat A.S. występując w imieniu A.G. jako skarżącej wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia .............2005 r. Skargę wniesiono w dniu ....... maja 2005 r. W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że skargę w imieniu A.G. , występującej jako osoba fizyczna wniosła adwokat A.S. Wynika to wprost z treści strony pierwszej skargi (akta sprawy, karta nr 2). W związku z tym nie ulega wątpliwości, że stroną skarżącą jest A.G. Ponieważ skarga została sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał pełnomocnika o przedłożenie pełnomocnictwa upoważniającego do występowania w imieniu skarżącej. Wezwanie to było skuteczne i zostało doręczone dnia ....... września 2007 r. Mimo zakreślenia 7-dniowego terminu do doręczenia Sądowi pełnomocnictwa od skarżącej A.G. i rygoru w postaci odrzucenia skargi tego skarżącego w przypadku nie doręczenia pełnomocnictwa, dokument taki nie został do Sądu wniesiony i dnia ...... listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził brak pełnomocnictwa od tej skarżącej. Znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo z dnia ...... maja 1996 r. wystawione przez A.G. (akta postępowania administracyjnego, karta nr 24) zawiera jedynie upoważnienie do reprezentowania tej strony przez pełnomocnika adwokat A.S. w postępowaniu administracyjnym przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. i w innych instancjach właściwych w tej sprawie, ale bez reprezentacji przed sądem administracyjnym. W związku z tym, że pełnomocnik skarżącej A.G. nie przedłożył pełnomocnictwa, tym samym stosownie do treści art. 58 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) skargę należy odrzucić. Zgodnie z powołanym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Brakiem formalnym skargi jest w tej sprawie brak pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.