II SA/Kr 813/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Beata Łomnicka (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2017 r. sprawy ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. na rzecz skarżącego G. M. kwotę [...]zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. decyzją z dnia 9.05.2017 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm., dalej kpa) oraz art. 135 pkt 2 oraz art. 139 ust. 4 ustawy z dnia 18.07.2001 r. Prawo wodne (Dz. U. 2015 r., poz. 469 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego - G. M. od decyzji Starosty [...] z dnia 23.03. 2017 r., znak: [...], stwierdzającej wygaśnięcie pozwolenia wodnoprawnego, udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia 14.08. 2002 r. znak: [...], na odprowadzanie oczyszczonych ścieków komunalnych z przyobiektowej oczyszczalni ścieków do rzeki (pkt 1) i stwierdzającej niezbędność pozostawienia urządzenia wodnego - wylotu z kanału oczyszczonych ścieków (pkt 2) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: W decyzji Starosty [...] z dnia 14.08.2012 r., znak: [...], udzielono Spółce Wodociągi [...] Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie oczyszczonych ścieków komunalnych do rzeki S. z terminem obowiązywania do dnia 8.08.2022 r., jednak nie dłużej niż do czasu włączenia ścieków do zbiorczego systemu kanalizacji . W pkt 2 tej decyzji stwierdzono, że ścieki po opuszczeniu oczyszczalni kierowane są kanałem sanitarnym PCV o średnicy 0 160 mm, łączącym się z betonowym kanałem o średnicy Ř 1000 mm, który w obrębie działki nr [...] przechodzi w betonowy kanał otwarty z wylotem do rzeki. Spółka Wodociągi [...] Sp. z o.o., wobec przełączenia ścieków do systemu kanalizacji, wystąpiła w dniu 4.04.2016 r. z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego, informując także o likwidacji przyobiektowej oczyszczalni ścieków w M. . W dniu [...].09.2016 r. została przeprowadzona rozprawa połączona z oględzinami terenu, w trakcie której ustalono, że oczyszczalnia została zlikwidowana, teren zrekultywowany i obsiany trawą, zaś rurociąg ścieków oczyszczonych do kanału deszczowego z oczyszczalni został zaślepiony, a ścieki wpływają nowym systemem kanalizacji do oczyszczalni ścieków w S. . W dniu 13.10.2016 r. Starosta [...] wydał decyzję stwierdzającą wygaśnięcie pozwolenia wodnoprawnego oraz zobowiązał Spółkę Wodociągi [...] do jednorazowego wyremontowania kanału otwartego do rzeki S. w terminie do 30.05.2017 r. W następstwie rozpoznania odwołania Spółki Wodociągi [...], która zarzuciła że nie jest właścicielem kanału deszczowego i dlatego uważa nałożenie obowiązku za nieuzasadnione, w dniu 9.11.2016 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki w K. (dalej DRZG w K.) uchylił zaskarżoną decyzję Starosty [...] stwierdzając m.in., że nałożony obowiązek nie dotyczy negatywnych skutków w środowisku, tylko elementu kanalizacji – co jest błędne. urządzenia kanalizacyjne nie są bowiem urządzeniami wodnymi, nie stanowią przedmiotu udzielonego pozwolenia wodnoprawnego, nadto organ nie orzekł o niezbędności pozostawienia urządzenia wodnoprawnego ani o jego likwidacji. Ponownie rozpoznając sprawę Starosta [...] w dniu 9.12.2016 r. orzekł o wygaśnięciu pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją z dnia 14.08.2012 r. i jednocześnie w oparciu o przepis art. 139 ust. 4 Prawo wodne orzekł o niezbędności pozostawienia urządzenia wodnego – wylotu z kanału oczyszczonych ścieków zlikwidowanej oczyszczalni. Od powyższej decyzji odwołał się G. M. i w następstwie rozpoznania tego odwołania DRZG w K. uchylił zaskarżona decyzję stwierdzając tym razem m.in., że organ I instancji nie uzasadnił rozstrzygnięcia o niezbędności pozostawienia urządzenia wodnego, nadto w kwestii kanału i jego konserwacji wypowiedział się ponownie, że urządzenia kanalizacyjne nie są urządzeniami wodnymi. Po ponownym rozpoznaniu sprawy decyzją z dnia 23.03.2017 r. Starosta [...] stwierdził wygaśnięcie pozwolenia wodnoprawnego, udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia 14.08.2012 r. na odprowadzanie oczyszczonych ścieków komunalnych z przyobiektowej oczyszczalni ścieków do rzeki (pkt 1) i stwierdził niezbędność pozostawienia urządzenia wodnego - wylotu z kanału oczyszczonych ścieków zlikwidowanej oczyszczalni w M. (pkt 2). Rozstrzygniecie w zakresie pkt 2 organ uzasadnił tym , że "kanałem deszczowym odprowadzane są zgodnie z naturalnym spadkiem terenu wody opadowe , niezasadnym więc byłaby likwidacja jego wylotu do rzeki S. w km 3+500. Likwidacja wylotu spowodowałaby negatywne skutki dla przyległego terenu (...) , a zawłaszcza dla działki należącej do Pana G. M., przez którą przebiega częściowo otwarty kanał deszczowy". Od powyższej decyzji odwołał się skarżący, podnosząc, iż nie ustosunkowano się do jego wniosków zwłaszcza w kontekście konieczności konserwacji kanału deszczowego przebiegającego po jego nieruchomości. DRZG w K. decyzją z dnia 9.05.2017 r. utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji streścił dotychczasowe postępowanie począwszy od decyzji własnej z dnia 20.01.2017 r., a następnie przeszedł do analizy akt, gdzie ograniczył się do przytoczenia treści art. 135 pkt 2 oraz art. 139 ust. 1 i ust. 4 Prawo wodne, a następnie wskazał, że skoro Spółka Wodociągi [...] zrzekła się swych uprawnień zasadne było zatem stwierdzenie wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego, a w kwestii niezbędności pozostawienia urządzenia wodnego uznał argumenty organu I instancji za wystarczające. Przechodząc natomiast do zarzutów odwołania organ wskazał, że kwestię konserwacji kanału wyjaśniono już, zaś urządzenia kanalizacyjne nie są urządzeniami wodnymi. Z punktu widzenia wprowadzenia ścieków do wód lub ziemi istotny jest natomiast wylot, który jest urządzeniem wodnym zgodnie z przytoczoną treścią art. 9 ust. 1 pkt 19 litera f Prawo wodne. Podkreślił także, że sprawa urządzeń kanalizacyjnych może być przedmiotem oceny z punktu widzenia ustawy Prawo budowlane lub stosunków cywilno-prawnych. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję wniósł skarżący G. M.. Zdaniem skarżącego decyzja nie rozwiązała problemu. Z jej treści wynika, że skarżący jako właściciel kanału ponosi wszelkie koszty związane z utrzymaniem kanału w dobrym stanie technicznym, ponadto płaci podatek gruntowy z terenu zajętego pod w/w kanał nie mając żadnych z tego tytułu korzyści. W jego ocenie jest to decyzja dla niego krzywdząca, gdyż Wodociągi [...]: Eksploatowały kanał nie wnosząc opłaty przyłączeniowej, Nie ustaliły warunków przesyłu i jej służebności, Nie naprawiły szkód powstałych podczas eksploatacji kanału. W załączeniu skarżący przedstawił kserokopię Protokołu oględzin z dnia [...].09.2016 r., w którym między innymi opisany został fragment kanału odkrytego jaki pozostał po eksploatacji przez Wodociągi [...]. Skarżący ostatecznie wniósł o zmianę w/w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) - dalej w skrócie "p.p.s.a." dokonywana przez sądownictwo administracyjne kontrola działalności administracji publicznej sprowadza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni przepisów prawa materialnego. Na podstawie dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest także związany zarzutami i wnioskami skargi. Jest zatem uprawniony do oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, nawet wówczas gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. W ramach tak przeprowadzonej kontroli Sąd uznał, że skarga zasługiwała na uwzględnienie. Analiza akt postępowania doprowadziła bowiem Sąd do stwierdzenia, że organ I instancji rozpoznając sprawę, nie wyjaśnił, w sposób wszechstronny skutków z jakimi wiąże się wygaśnięcie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego. Uchybień w tym zakresie nie dostrzegł organ odwoławczy przyjmując bezkrytycznie, z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażonego w art. 15 kpa, za prawidłowe ustalenia i rozstrzygnięcie organu I instancji, co w konsekwencji poprzez naruszenia przepisów postępowania a to: art. 7, 77 i 8 kpa, doprowadziło do naruszenia przepisu art. 138 i 139 Prawa wodnego. Powyższe zaś przesądziło o konieczności wyeliminowania decyzji I i II instancji z obrotu prawnego. Na wstępie rozważań przypomnieć warto, że Starosta [...] udzielił decyzją z dnia 14.08.2012 r. pozwolenia wodnoprawnego Wodociągom [...] Sp. z o.o. na odprowadzenie oczyszczonych ścieków komunalnych, z przyobiektowej oczyszczalni ścieków w M. , istniejącym wylotem do rzeki S. w km 3+500. Przy czym w dalszej części sentencji decyzji, w jej pkt 2, po określeniu urządzeń technologicznych składających się na instalację służącą do oczyszczania ścieków organ orzekł o tym, że "ścieki po opuszczeniu oczyszczalni kierowane są kanałem sanitarnym (...) łączącym się z betonowym kanałem (...), który w obrębie działki nr ewid. [...] przechodzi w betonowy kanał otwarty z wylotem do rzeki w km 3+500." Nadto w pkt 4 ppkt 6) organ zobowiązał użytkownika oczyszczalni do utrzymywania i konserwacji kanału zakrytego na działce [...] , a następnie rowu otwartego od miejsca wlotu ścieków do ujścia do rzeki S. oraz koryta rzeki S. na długości 100 m poniżej wylotu oczyszczonych ścieków jeden raz w roku w II lub III kwartale. Określił także dalej czas obowiązywania tego pozwolenia wodnoprawnego. Stosownie do art. 138 ustawy Prawo wodne stwierdzenie wygaśnięcia, cofnięcie lub ograniczenie pozwolenia wodnoprawnego następuje z urzędu lub na wniosek strony, w drodze decyzji. Decyzją o wygaśnięciu lub cofnięciu można nałożyć obowiązek usunięcia negatywnych skutków w środowisku wynikających z wykonywania pozwolenia wodnoprawnego lub powstałych w wyniku działalności prowadzonej niezgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu wodnoprawnym oraz określić zakres i termin wykonania tego obowiązku. Natomiast jak wynika z przepisów art. 139 ustawy Prawo wodne w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie lub cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego można określić obowiązki zakładu niezbędne do kształtowania zasobów wodnych, a w szczególności zobowiązać zakład do usunięcia urządzeń wodnych i innych obiektów, które zostały wykonane lub były użytkowane na podstawie tego pozwolenia. Ustawodawca wskazał ponadto, że w przypadku wygaśnięcia lub cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodne lub ich części, których pozostawienie jest niezbędne do kształtowania zasobów wodnych mogą być przejęte bez odszkodowania na własność właściciela wody, chyba że właściciel urządzenia wodnego, w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja o wygaśnięciu lub cofnięciu pozwolenia wodnoprawnego stała się ostateczna, rozporządzi prawem własności tego urządzenia. Orzeczenie o niezbędności pozostawienia urządzenia wodnego winno nastąpić w decyzji stwierdzającej wygaśnięcie lub cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego. Natomiast przeniesienie prawa własności do urządzenia wodnego, które jest niezbędne do kształtowania zasobów wodnych następuje w drodze decyzji stanowiącej podstawę dokonania wpisu właściciela urządzenia wodnego w księdze wieczystej nieruchomości (zbiorze dokumentów). Analiza powyższych przepisów daje podstawy do przyjęcia, że wygaśnięcie pozwolenia wodnoprawnego może wiązać się z trojakiego rodzaju skutkami: - po pierwsze, na mocy art. 138 ust. 2 ustawy Prawo wodne można nałożyć obowiązek usunięcia negatywnych skutków w środowisku wynikających z wykonywania pozwolenia wodnoprawnego lub powstałych w wyniku działalności prowadzonej niezgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu wodnoprawnym oraz określić zakres i termin wykonania tego obowiązku; - po drugie, w oparciu o art. 139 ust. 1 ustawy Prawo wodne można określić obowiązki zakładu niezbędne do kształtowania zasobów wodnych, a w szczególności zobowiązać zakład do usunięcia urządzeń wodnych i innych obiektów, które zostały wykonane lub były użytkowane na podstawie tego pozwolenia; - po trzecie, na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy Prawo wodne, w razie stwierdzenia, że pozostawienie urządzenia wodnego lub jego części jest niezbędne do kształtowania zasobów wodnych, urządzenie to może zostać przejęte bez odszkodowania na własność właściciela wody, chyba że właściciel urządzenia wodnego, w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym decyzja o wygaśnięciu lub cofnięciu pozwolenia wodnoprawnego stała się ostateczna, rozporządzi prawem własności tego urządzenia. Reasumując tę część rozważań należy wskazać, że wydanie decyzji o wygaśnięciu pozwolenia wodnoprawnego nakłada na organ obowiązek zbadania skutków, jakie niesie za sobą zaprzestanie wykonywania pozwolenia wodnoprawnego w kontekście ewentualnego nałożenia obowiązków, o których mowa w art. 138 ust. 2 (związanych z usunięciem negatywność skutków wykonywania pozwolenia wodnoprawnego) i art. 139 ust. 1 i 2 ustawy Prawo wodne (związanych z usunięciem urządzeń wodnych, jeśli jest to niezbędne do kształtowania zasobów wodnych oraz uznania niezbędności pozostawienia urządzenia wodnego z uwagi na kształtowanie zasobów wodnych). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy organy administracyjne orzekły o wygaśnięciu przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego wobec zrzeczenia się przysługujących Wodociągom [...] Sp. z o.o. uprawnień oraz orzekły o niezbędności pozostawienia urządzenia wodnego - wylotu z kanału oczyszczonych ścieków zlikwidowanej oczyszczalni w M. . O ile orzeczenie o wygaszeniu pozwolenia nie budzi wątpliwości, tak w świetle przytoczonej regulacji art. 138 i 139 rozstrzygnięcie organów w dalszej części przedstawia się zgoła odmiennie. Przede wszystkim nie bez powodu Sąd przytoczył treść decyzji z dnia 14.08.2012 r., z której wynika, że Spółka miała uprawnienie do odprowadzania ścieków istniejącymi już kanałami (kanałem sanitarnym, łączącym się z betonowym kanałem, który następnie w obrębie działki [...] przechodzi w betonowy kanał otwarty z wylotem do rzeki S.), miał także określone obowiązki związane z utrzymaniem i konserwacją tego kanału oraz jego wylotu do rzeki S. , a także samego koryta rzeki S.. Jest to o tyle istotne, że na tle wykonywania tych obowiązków istnieje spór albowiem skarżący wyraźnie akcentuje w skardze , jak i we wcześniejszym odwołaniu, brak naprawy szkód powstałych podczas eksploatacji kanału i jego złego stanu technicznego. Wyżej już wskazano natomiast, że z mocy art. 138 ust. 2 ustawy Prawo wodne można nałożyć obowiązek usunięcia negatywnych skutków w środowisku wynikających z wykonywania pozwolenia wodnoprawnego lub powstałych w wyniku działalności prowadzonej niezgodnie z warunkami określonymi w pozwoleniu wodnoprawnym oraz określić zakres i termin wykonania tego obowiązku, co oznacza, że wymaga to od organów poczynienia w tym przedmiocie stosownych ustaleń, których w tym postępowaniu brak. Ocena więc odpowiedniej lub nie konserwacji przedmiotowego kanału, wbrew stanowisku organów, należała do obowiązków organów administracyjnych i ich kompetencji z uwagi na wyżej przywołany przepis art. 138 ust.2. Następnie koniecznym jest zwrócenie uwagi organom na treść art. 9 ust. 1 pkt 19 Prawa Wodnego, który został w uzasadnieniach obu decyzji przywołany wybiórczo, tymczasem z jego treści wynika, że przez urządzenia wodne - rozumie się urządzenia służące kształtowaniu zasobów wodnych oraz korzystaniu z nich, a w szczególności: a) budowle: piętrzące, upustowe, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy, b) zbiorniki, obiekty zbiorników i stopni wodnych, c) stawy rybne oraz stawy przeznaczone do oczyszczania ścieków, rekreacji lub innych celów, d) obiekty służące do ujmowania wód powierzchniowych oraz podziemnych, e) obiekty energetyki wodnej, f) wyloty urządzeń kanalizacyjnych służące do wprowadzania ścieków do wód lub urządzeń wodnych oraz wyloty urządzeń służące do wprowadzania wody do wód lub urządzeń wodnych, g) stałe urządzenia służące do połowu ryb lub do pozyskiwania innych organizmów wodnych, h) mury oporowe, bulwary, nabrzeża, pomosty, przystanie, kąpieliska, i) stałe urządzenia służące do dokonywania przewozów międzybrzegowych. Niezrozumiałym dla Sądu jest więc dlaczego organy obu instancji przyjmują, że kanały odprowadzające ścieki, w tym ze zlikwidowanej przyobiektowej oczyszczalni ścieków w M. , do rzeki S. nie są urządzeniami wodnymi, lecz kwalifikowane są jako urządzenia kanalizacyjne wbrew przytoczonej wyżej definicji legalnej urządzenia wodnego. Zauważyć w tym miejscu należy, że z protokołu oględzin z dnia [...].09.2016 r. (k:95) wynika, że "aktualnie do kanału betonowego na działce Pana G. M., wpływają wody deszczowe z terenu lotniska i drogi powiatowej", nie sposób więc stwierdzić, że jest to element sieci kanalizacyjnej. W ustawie z dnia 7.07.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U.01.72.747) czytamy bowiem w art. 2 pkt 7, że pojęcie sieć oznacza przewody wodociągowe lub kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi dostarczana jest woda lub którymi odprowadzane są ścieki, będące w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, zaś w pkt 14 przez pojęcie urządzenia kanalizacyjnego należy rozumieć sieci kanalizacyjne, wyloty urządzeń kanalizacyjnych służących do wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi oraz urządzenia podczyszczające i oczyszczające ścieki oraz przepompownie ścieków. Reasumując z przepisu art. 9 ust.1 pkt 19 lit a) wynika zatem, że urządzeniami wodnymi kształtującymi zasoby wodne są także kanały i rowy. Są nimi także niewątpliwie z uwagi na treść pkt 19 lit. f) wylot urządzeń kanalizacyjnych służący do wprowadzania ścieków do wód lub urządzeń wodnych oraz wyloty urządzeń służące do wprowadzania wody do wód lub urządzeń wodnych. Z prawidłową natomiast klasyfikacją opisanych wyżej kanałów odprowadzających ścieki do rzeki S., z których w ramach udzielonego pozwolenia wodnoprawnego korzystały także Wodociągi [...] Sp. z o.o., wiąże się kolejna kwestia wymagająca rozstrzygnięcia w myśl art. 139 ust. 2 Prawa Wodnego w postępowaniu o stwierdzeniu wygaśnięcia pozwolenia wodnoprawnego, a to ustalenia i rozważenia uznania niezbędności pozostawienia urządzenia wodnego z uwagi na kształtowanie zasobów wodnych. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 decyzji organu I instancji z wyżej naprowadzonych względów Sąd ocenia jako wydane bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zmierzającego do wyjaśnienia istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności. Brak jest bowiem odniesienia się organu do wszystkich urządzeń wodnych z jakimi mamy do czynienia w stanie faktycznym sprawy. Istnieje także drugi powód przyjęcia takiego stanowiska Sądu. Otóż w pkt. 2 organ stwierdził niezbędność pozostawienia urządzenia wodnego – wylotu z kanału oczyszczonych ścieków zlikwidowanej oczyszczalni w M. . Mając na uwadze bezsporną okoliczność, że oczyszczalnia ścieków w M. została zlikwidowana Sąd dostrzega tu brak logicznego uzasadnienia takiego rozstrzygnięcia. Jaki bowiem wpływ na kształtowanie zasobów wodnych może mieć pozostawienie wylotu z oczyszczalni ścieków w M. , która już nie funkcjonuje, a zatem nie odprowadza już do kanału oczyszczonych ścieków. Mało tego w treści decyzji organ I instancji przywołuje stanowisko Spółki, nie czyniąc w tym względzie żadnych własnych ustaleń, że został zaślepiony rurociąg odprowadzający ścieki do istniejącego kanału deszczowego z wylotem do rzeki S.. To po pierwsze. Po drugie z treści pozwolenia wodnoprawnego wynika, że do odprowadzenia oczyszczonych ścieków do rzeki S. Wodociągi [...] korzystały z istniejącego już wylotu. Z kolei uzasadnieniu decyzji organ wskazuje, że nieuzasadnione byłoby zlikwidowanie wylotu kanału deszczowego do rzeki S. w km 3+500 dlatego, że kanałem tym odprowadzane są wody opadowe zgodnie z naturalnym spadkiem terenu (należy domyślać się, że chodzi tu o aktualnie odprowadzane wody deszczowe z terenu lotniska i drogi powiatowej), a jeśli tak to trudno jest stwierdzić, bo brak jest w tym względzie jednoznacznych ustaleń organów, czy mamy w istocie do czynienia z jednym czy z dwoma wylotami, jeśli z dwoma, to gdzie jest położony i kiedy powstał wylot o którym mowa w pkt 2 sentencji decyzji czyli wylot z kanału oczyszczonych ścieków zlikwidowanej oczyszczalni w M. . Powstałą wątpliwość w tym względzie zdaje się potwierdzać oświadczenie skarżącego złożone do protokołu rozprawy w dniu 28.11.2017 r., w którym wskazał, że "wylot o którym mowa w decyzji to nie jest wylot do rzeki tylko wylot do kanału burzowego." Wyżej przywołane wątpliwości i co za tym idzie uchybienia organów obu instancji stanowią także w ocenie Sądu konsekwencję naruszenia art. 107 § 3 kpa, z którego wynika, że uzasadnienie decyzji składa się z uzasadnienia faktycznego, zawierającego w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, a także przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił mocy dowodowej oraz uzasadnienia prawnego zawierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów, które zadecydowały o treści decyzji. Organ musi, zatem zająć stanowisko wobec całego materiału dowodowego oraz uzasadnić jasno i należycie swoje zdanie, w szczególności, na jakiej podstawie uznał pewne fakty za udowodnione. Pominięcie w uzasadnieniu decyzji ustalenia okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. Obowiązek sporządzenia uzasadnienia wiąże się także z wyrażoną w art. 11 k.p.a. zasadą przekonywania, która zobowiązuje organy administracji publicznej do dołożenia szczególnej staranności w uzasadnieniu swoich rozstrzygnięć, zwłaszcza tych, które nakładają na strony określone nakazy lub zakazy. Strony mają bowiem prawo znać argumenty i przesłanki podejmowanych decyzji, bowiem w przeciwnym wypadku nie mają możliwości obrony swoich słusznych interesów przed organem odwoławczym, jak i przed sądem administracyjnym. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji weźmie pod uwagę wyrażone przez Sąd stanowisko. Przeprowadzi zatem postępowanie dowodowe w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, dokona wszechstronnej i wnikliwej jego oceny, zgodnie z dyspozycją art. 80 kpa, w aspekcie spełnienia przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 138 ust. 2 i 139 ust.2 Prawa wodnego, sporządzając przy tym uzasadnienie decyzji zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa. Z powodów wyżej zaprezentowanych Sąd uznał zatem, że skarga musiała odnieść zamierzony skutek prawny i na podstawie art.135 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Natomiast o kosztach postępowania orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., na które złożyła się kwota uiszczonego wpisu sądowego.